Το έλεγε ο Λουί Αραγκόν, το υποστηρίζει και ο Τίτος Πατρίκιος. Οι μεταφράσεις των κλασικών έργων, είτε αυτά είναι θεατρικά είτε λογοτεχνικά, θα έπρεπε κάθε τριάντα χρόνια να αλλάζουν. Ο λόγος είναι προφανής. Μέσα σε αυτόν τον κύκλο του χρόνου αλλάζουν οι αναφορές της γλώσσας, το σημαινόμενο των λέξεων, ακόμη και οι σύγχρονοι ανθρωπότυποι στους οποίους, πολύ συχνά, γίνονται προβολές κλασικών ηρώων. Τυχαίο παράδειγμα ανάμεσα στα πολλά, πριν από λίγα χρόνια, το μυθιστόρημα ο «Φύλακας στη σίκαλη» του Σάλιντζερ, γραμμένο το 1951, κυκλοφόρησε όχι μόνο με νέα μετάφραση στα ελληνικά από την Τζένη Μαστοράκη, αλλά και με καινούργιο τίτλο. «Στη σίκαλη, στα στάχια, ο πιάστης».
Τελευταία Νέα
- Έκτακτη ενίσχυση 150 ευρώ ανά παιδί: Ποιοι πληρώθηκαν, ποιοι μένουν σε επόμενη καταβολή – Νέες διευκρινήσεις και οδηγίες της ΑΑΔΕ
- Μουντιάλ 2026: «Τρελάθηκε» ο σχολιαστής με το γκολ του Χαάλαντ που έστειλε τους Σκανδιναβούς στην επόμενη φάση! (vid)
- Δημοσκόπηση-ανατροπή στη Γερμανία: Ιστορικό χαμηλό για το SPD, «κεφάλι» για το AfD και στο βάθος… συνταξιοδοτικό
