Τελευταία Νέα

Το τελευταίο διάστημα προβάλλεται σε replay το ίδιο έργο. Με τους ίδιους πρωταγωνιστές, στις ίδιες αίθουσες άδειες. Σεναριογράφοι και σκηνοθέτες επιχειρούν να ανεβάσουν το remake ενός έργου το οποίο στην πρώτη προβολή του είχε κόψει αναρίθμητα εισιτήρια, ξεχνώντας όμως κάτι βασικό. Οτι, μία δεκαετία μετά, το έργο ανεβαίνει σε ένα εντελώς διαφορετικό σκηνικό. Και κυρίως […]

Συνεργάτες του και άνθρωποι που τον ήξεραν καλά και τον συναναστρέφονταν μέχρι το τέλος, συμφωνούν σε αυτό. «Αν ζούσε σήμερα ο Μίκης, θα… πέθαινε». Δεν θα άντεχε τη σφαγή στη Γάζα, τις φωτογραφίες των σκελετωμένων παιδιών, την απελπισία τους, τον αποκλεισμό τους. Ηταν άλλωστε αυτός που, το 1981, έγραψε τον ύμνο του PLO. Από την […]

Κάποια πράγματα πρέπει να δικαιολογείται ο λόγος για τον οποίο γίνονται. Και κατά διαστήματα να ελέγχονται η σκοπιμότητα της πραγματοποίησής τους και η χρησιμότητά τους. Δεν είναι δυνατόν να επικαλούμεθα αιτίες διάφορες τις οποίες ξεχνάμε να δικαιολογήσουμε όταν οι πράξεις το επιβάλλουν. Γίνεται συνέχεια επίκληση της υποτιθέμενα καταστροφικής κλιματικής αλλαγής για τις πυρκαγιές και σχεδόν […]

Η πρόσφατη επανέναρξη της διαδικασίας λύσεως του κουρδικού ζητήματος της Τουρκίας έχει αναζωπυρώσει και τη συζήτηση για την ηγεσία του κουρδικού πολιτικού κινήματος της Τουρκίας. Αν και το πολυσυλλεκτικό μοντέλο ηγεσίας παρέμενε δημοφιλές μεταξύ των κούρδων πολιτικών ακτιβιστών, δεδομένων και των συχνών διώξεων που υφίσταντο από τις τουρκικές Αρχές, δύο προσωπικότητες ξεχωρίζουν παρά τον επί […]

Πάνω από μισό αιώνα τώρα – προφανώς και αρκετά περισσότερο για τους ακόμα παλιότερους – η χώρα κατακαίγεται κάθε καλοκαίρι, μετράει νεκρούς, καμένα σπίτια και εκατομμύρια στρέμματα και δασικές εκτάσεις παραδομένα στην πύρινη λαίλαπα. Ανυπεράσπιστοι άνθρωποι βλέπουν τις περιουσίες τους να γίνονται στάχτη και μπαίνουν στο άπατο πηγάδι της καταστροφής. Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό […]

Σήμερα αν δεν φουσκώσεις, έστω με τον δικό σου τρόπο, θα δείχνεις μικρός σε έναν κόσμο που τα θέλει όλα μεγάλα. Είναι αυτή η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων ή μία πλάνη που μας ρούφηξε όλους στη δίνη της;

Το μακρινό 2002, έναν μήνα μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ όπου οι Δημοκρατικοί έχασαν την πλειοψηφία και στη Γερουσία, ο Μπιλ Κλίντον είπε σε μια ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης πως «όταν οι άνθρωποι νιώθουν ανασφάλεια, προτιμούν έναν ισχυρό ηγέτη που έχει άδικο από έναν αδύναμο ηγέτη που έχει δίκιο». Η παρατήρηση αυτή εξακολουθεί να ισχύει. Και εξηγεί εν μέρει – αλλά μόνο εν μέρει – την αργή, αλλά σταθερή, δύση του άστρου του φιλελευθερισμού.

Διακοπές με έναν πολιτικό

Η τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023 έγινε με στόχο την υπονόμευση κάθε προοπτικής ειρηνικής επίλυσης του παλαιστινιακού προβλήματος. Στην πραγματικότητα η λύση των δύο κρατών, η μόνη λύση που θα μπορούσε να εξασφαλίσει ειρήνη και σταθερότητα στους Παλαιστίνιους, στους Ισραηλινούς και σε ολόκληρη την περιοχή της Μέσης Ανατολής, είχε ήδη υπονομευθεί προ […]

Το πανηγύρι στην Αμοργό, τα συνθήματα για την Παλαιστίνη και οι διαπληκτισμοί που διέλυσαν τη γιορτή

Το νησί που πάω τα τελευταία καλοκαίρια είναι ανερχόμενο, αλλά όχι ακόμα τόσο μαζικό. Που σημαίνειότι – αν αποφύγεις χοντρικά το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου – περνάς μαγικά. Δεν διαθέτει μεγάλα καταλύματα, μόνο διασκορπισμένα ενοικιαζόμενα διαμερίσματα, μερικά μαγαζιά και λίγους κατασκηνωτές σε ερημικές παραλίες. Είναι ακόμα προσβάσιμο για ένα μέσο ελληνικό πορτοφόλι. Πράγμα που το […]