Τα πάντα έδειχναν αδιέξοδο. Κι ας έκαναν στη Σούπερ Λίγκα αρκετοί πως δεν το αντιλαμβάνονταν. Ένας γρίφος από τους λίγους και με δύο ψηφοφορίες να μη βγάζουν λευκό καπνό, άρα να μην προκύπτει νέος πρόεδρος στον Συνεταιρισμό. Και με την ΕΠΟ έτοιμη να ρίξει ψήφο υπέρ του Γιάννη Αλαφούζου, δηλαδή ουσιαστικά να εκλέξει τον νέο πρόεδρο, κάτι που θα ήταν πρωτοφανές.
Μια εκτροπή. Μια παραφωνία ολκής.
Τελικά, είχαμε λύση. Με υπογραφή του Βαγγέλη Μαρινάκη, του ανθρώπου που κατά την προεδρία του πήραν πολλά οι ομάδες. Όχι μόνο κύρος που όλοι αναζητούν αλλά και έφερε μια χορηγία από τις λίγες.
«Ας είμαστε ένα χρόνο λοιπόν ο καθένας. Εγώ δεν θα αφήσω να αμαυρωθεί και να έχει στίγμα η Super League με πραξικόπημα της ΕΠΟ , οπότε θα δεχτώ μόνο για αυτό το λόγο» ξεκαθάρισε όταν πριν από την τρίτη ψηφοφορία για την ανάδειξη προέδρου είχαμε μπροστά μας την ίδια ιστορία που μαθηματικά θα κατέληγε σε αδιέξοδο.
Τι ακριβώς; Μετά τα δύο Χ στις ψηφοφορίες είτε θα είχαμε από μια χρονιά στην προεδρία τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τον Γιάννη Αλαφούζο ή θα έμπαινε στο… παιχνίδι από το παράθυρο η ΕΠΟ και ουσιαστικά θα εξέλεγε πρόεδρο. Χωρίς την παραμικρή δικαιοδοσία και αντί να πηγαίνουμε μπροστά , πίσω θα γυρίζαμε.
Με την Ομοσπονδία να μπαίνει στα χωράφια του επαγγελματικού ποδοσφαίρου που με τα θετικά και τα αρνητικά του προσπάθησε εδώ και 20 χρόνια να ξεφύγει από τον εναγκαλισμό που ελάχιστα του πρόσφερε. Και να κάνουν κουμάντο, να αποφασίζουν δηλαδή, οι ιδιοκτήτες των ΠΑΕ. Οι άνθρωποι που έχουν τις ομάδες στα χέρια τους , πληρώνουν και πονάνε και αυτοί (πρέπει να) παλεύουν ώστε να εκτοξευτεί το προϊόν του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Να μην εμπλέκεται η ΕΠΟ στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Να μην έχουμε άλωση του Συνεταιρισμού. Και ούτε να ψήφιζε ο Μάκης Γκαγκάτσης γιατί αυτό θα σήμαινε άμεση εμπλοκή και μάλιστα από έναν άνθρωπο που λέγεται από τους περισσότερους πως έχει σχέση με τον Ιβάν Σαββίδη αλλά θα ψήφιζε υπέρ του Γιάννη Αλαφούζου.
Όλο αυτό το δυσάρεστο για το ποδόσφαιρο σκηνικό, αποφεύχθηκε. Η ΕΠΟ μένει μακριά από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Και για να συμβεί αυτό έπαιξε ρόλο η στρατηγική κίνηση του Βαγγέλη Μαρινάκη που μέτρησε τα πάντα και κυρίως τα δεδομένα. Αποφάσισε να είναι ενωτικός. Ξανά. Όχι για όφελος δικό του ή του Ολυμπιακού. Αλλά κυρίως με σκοπό να μην αλωθεί ο Συνεταιρισμός.
Η ομιλία του κ. Μαρινάκη
«Θα ήθελα στο ξεκίνημα της διαδικασίας να πω μερικά πράγματα για όσα έχουν συμβεί και για την εξέλιξη των εκλογών. Μετά τις δυο πρώτες άκαρπες διαδικασίες, έκανα μια πρόταση μέσης λύσης, να εκλέξουμε ως Πρόεδρο της Λίγκας για τα επόμενα δυο χρόνια έναν άνθρωπο ο οποίος να είναι κοινής αποδοχής και μάλιστα πρότεινα ενδεικτικά την κυρία Κοξένογλου από τον Ατρόμητο, τον κύριο Λυσάνδρου από την ΑΕΚ και τον κύριο Μποροβήλο από τον Αστέρα. Η επιλογή είχε ξεκάθαρα να κάνει με το ότι αυτοί οι άνθρωποι είχαν εμπειρία στη διοίκηση του συνεταιρισμού στο παρελθόν και όλοι με θετικό πρόσημο.
Φυσικά θα μπορούσα να ακούσουμε και οποιαδήποτε άλλη πρόταση από άλλες ομάδες για Πρόεδρο κοινής αποδοχής, που να έχει την ικανότητα και την γνώση για να ανταποκριθεί στην θέση του Προέδρου.
Μου έκανε μεγάλη εντύπωση που η ΑΕΚ έσπευσε να αρνηθεί μια τέτοια υποψηφιότητα. Οι φίλαθλοι όλων των ομάδων και κυρίως των ΜΕΓΑΛΩΝ δεν θέλουν προφανώς τις ομάδες τους δεκανίκια, τις θέλουν πρωτοπόρες σε όλα τα επίπεδα, αλλά τέλος πάντων αυτό αποφάσισε η ΑΕΚ, το σέβομαι.
Πέρα από τις προτάσεις, η διαδικασία έχει ήδη αμαυρωθεί και εκφυλιστεί! Με πολιτικές πιέσεις, εκβιασμούς επανειλημμένες φορές από το Μαξίμου και την κυβέρνηση σε ομάδες για να ψηφίσουν το συνεργάτη της κυβέρνησης, τον κύριο Αλαφούζο. Από τον κ. Σαββίδη του ΠΑΟΚ που έκανε τον υπεύθυνο καμπάνιας του Αλαφούζου και του Παναθηναϊκού, στέλνοντας ακόμα και γραπτά μηνύματα σε ομάδες όπου ζητούσε επιτακτικά να ψηφίσουν τον κύριο Αλαφούζο και σε μερικές περιπτώσεις θα καλυπτόταν και το μπάτζετ των ομάδων τους αν ήταν καλά παιδιά!
Τα παραπάνω τα καταγγέλλω, τα θεωρώ τραγικά για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Την ίδια πίεση από τον Ιβάν Σαββίδη είχε και ο Πρόεδρος της ΕΠΟ, όπως μας έχει ενημερώσει ο ίδιος, ο Μάκης Γκαγκάτσης, ο οποίος τελικά ενέδωσε στις πιέσεις και έφερε μια προσυνεννοημένη και στημένη πρόταση εδώ, ώστε να βρει δικαιολογία να ψηφίσει τον κύριο Αλαφούζο ο εκπρόσωπος της ΕΠΟ. Αυτό απαγορεύεται, δεν έχει συμβεί ΠΟΤΕ.
Τους καλώ και τώρα, την ύστατη στιγμή να μην κάνουν αυτό το λάθος. Να μην γίνει αυτό το πραξικόπημα από την ΕΠΟ και τον κύριο Γκαγκάτση, να μην αμαυρώσει και αλλοιώσει με την ψήφο το αποτέλεσμα της σημερινής ψηφοφορίας.
Και θα ήθελα να ακούσω και τη γνώμη του συνεταιρισμού για την πρόθεση της ΕΠΟ να ορίσει Πρόεδρο στην Σούπερ Λιγκ.
Κάτι τόσο κόντρα στη δημοκρατική και θεσμική λογική. Ο καθένας μας, ο Κομπότης, ο Μπέος, ο Αλαφούζος, ο Ηλιόπουλος θέλουν να μπορούν να εκλέξουν οι ίδιοι τον Πρόεδρο, ένα από εμάς, όχι να το κρίνει η ΕΠΟ.
Δεν επιτρέπεται η ΕΠΟ να εκλέξει Πρόεδρο της Σούπερ Λιγκ.
Η θέση μου ήταν ξεκάθαρη για το λόγο που δεν θέλω τον κύριο Αλαφούζο Πρόεδρο του συνεταιρισμού. Είναι ένας άνθρωπος που στο ποδόσφαιρο έχει μόνον αποτυχίες και τίποτα άλλο. Το ίδιο και στο κανάλι ουραγός και τα Media με τραγικά αποτελέσματα. Δε θέλω την ίδια τύχη στον συνεταιρισμό.
Επειδή δε συμφωνείτε να πάμε σε πρόσωπο κοινής αποδοχής και για να μη γίνει το πραξικόπημα της ΕΠΟ, εγώ θα είμαι και πάλι υποψήφιος όπως και ο κύριος Αλαφούζος, προτείνω σε περίπτωση ισοπαλίας να γίνει κλήρωση και η ΕΠΟ να ψηφίσει λευκό.
Δεν επιτρέπεται η ΕΠΟ να εκλέξει Πρόεδρο, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ».
