Obrigado Κριστιάνο.
Ένα ευχαριστώ για αρχή. Δίχως λόγο και αιτία. Χωρίς να κατάφερες κάτι στο συγκεκριμένο Παγκόσμιο Κύπελλο. Ούτε επειδή τα έκανες όλα σωστά. Ίσα-ίσα, οι επικριτές σε σταύρωσαν πολλάκις ΚΑΙ σ’ αυτό το τουρνουά.
Από την πλευρά μας, ένα ευχαριστώ. Έτσι απλά. Γιατί το αξίζεις…
Η ευθύνη του…
Τι να του προσάψουμε; Από που να αντλήσουμε αρνητική τροφή για έναν Κριστιάνο Ρονάλντο, ετών 41, συμμετέχων στο 6ο Μουντιάλ της καριέρας του; Παίζει για τον εαυτό του. Πλήγωσε την Εθνική ομάδα του. Δεν έστρεψε προς το μέρος του συμπαίκτες και προπονητικό staff. Μένει μακριά από το γκολ. Ζει στη σκιά του Μέσι. Πόσα ακόμα θα ακούσουμε, πραγματικά.
Ξέρετε, το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα. Φυσικά στη σύγχρονη εποχή απαιτούνται τρεξίματα, μαρκαρίσματα, αλληλοκαλύψεις, σχηματισμοί απ’ όλους τους παίκτες. ΚΑΙ τους ένδεκα, ουδείς εξαιρείται.
Βέβαια οι… παρτενέρ του Κριστιάνο στο γήπεδο μόνο τυχαίοι δεν είναι. Να δούμε τις πάσες που (παρ)έλαβε, οι σέντρες που έφτασαν σ’ εκείνον, τα 1-2 που δημιούργησαν προϋποθέσεις για τελική στην εστία ή μη. Τονίζουμε εκ νέου, άλλο στιλ -δικό του- πριν από μία 10ετία, άλλο τώρα.
Όχι άλλη σύγκριση με Μέσι
Όπως είπαμε και τις προάλλες στο Football Talk στο YouTube των Νέων, εγώ θα ήμουν ένας χαρούμενος συμπαίκτης αν είχα στην κορυφή της επίθεσης τον Ρονάλντο στα 41 του χρόνια, τη στιγμή που πλησιάζει τα 1000 γκολ στην καριέρα του. Παίζει όπως στα 30 του, στα 35 του, στα 38 του; Προφανώς όχι.
Ναι, αλλά ο Μέσι… Αφήστε στην άκρη τον Μέσι. Ζούμε στην εποχή τους. Απολαμβάνουμε και τους δύο. Δουλευταράδες και οι δύο, ταλεντάρες και οι δύο. Άλλη πάστα ο Αργεντινός, άλλη κλάση ο Πορτογάλος. Τόσα γκολ ο ένας στο Μουντιάλ φέτος, το σήκωσε το ’22, ναι ναι…
Οι αριθμοί του στο Μουντιάλ
Σίγουρα, δεν τον δικαιώνουν τον Πορτογάλο. Όταν θέλεις να αφήσεις το στίγμα σου στην παγκόσμια σκηνή και ο απολογισμός σε 10 νοκ-άουτ ματς (741 λεπτά) είναι ένα γκολ (και αυτό με πέναλτι) και μηδέν ασίστ, όντως κάτι έλειψε από τη συλλογή.
Ατομική ευθύνη υπάρχει; Βεβαίως. Ο υπέρμετρος εγωισμός συχνά πυκνά τον… θόλωσε, του «έκλεψε» τη σωστή επιλογή, η γκρίνια στις αλλαγές δεν βοήθησε τους εκάστοτε ομοσπονδιακούς προπονητές, οι υπόλοιποι αντιλαμβάνονται τα πάντα.
17 – Most shots on record (since 1966) at a single edition of the FIFA World Cup without creating a single chance for a teammate:
Cristiano Ronaldo, 17 (2026)
Alberto Garcia Aspe, 15 (1998)
Jerzy Gorgon, 13 (1974)
Katlego Mphela, 13 (2010)
Denis Cheryshev, 13 (2018)
Ego. pic.twitter.com/RoXzmLjs6v
— OptaJoe (@OptaJoe) July 6, 2026
Στοιχεία ηγέτη; Το ξεχνάμε αυτό. Κάθε leader είναι εγωιστής ή έστω κουβαλάει ποδοσφαιρικό εγωισμό. Ή θέλετε να μου πείτε ότι ο Λίο Μέσι δεν έχει φέρει στα… νερά του ένα ολόκληρο ρόστερ, όπως και τον Σκαλόνι. Η διαφορά τους; Εκείνος βρίσκει γκολ…
Ούτε καν συμπάθεια
Δεν είμαι φαν Ρονάλντο. Καμία σχέση. Μεγαλώνοντας με Ρούι Κόστα, Λουίς Φίγκο, πώς να βλέπω με καλό μάτι τον Κριστιάνο.
Ρεάλ Μαδρίτης δεν γουστάρω, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ακόμα λιγότερο. Φυσικά, προσπέρασε όλους τους αστέρες της χώρας. Έχει δίκιο όταν λέει: «πριν από εμένα, μηδέν τρόπαια, ΜΕ Κριστιάνο, τρία τρόπαια». Το αν το Euro 2016 είναι ισάξιο με ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, ας το συζητήσουμε άλλη φορά.
Αυτό που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης είναι το στίγμα, η προσφορά και η κλάση του Κριστιάνο Ρονάλντο στο ποδόσφαιρο της χώρας της Ιβηρικής Χερσονήσου. Κι’ ας ήταν τα Μουντιάλ ο κρυπτονίτης του. Και τα (νέα) δάκρυα για την «αποτυχία», δείγμα του υπέρτατου θέλω του…
