Νεϊμάρ: Ο Πρίγκιπας που δεν έγινε ποτέ Βασιλιάς

Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που, μόνο με την παρουσία τους στον αγωνιστικό χώρο, σε προετοιμάζουν ότι για τα επόμενα 90 λεπτά θα παρακολουθήσεις κάτι ξεχωριστό.

Ονόματα όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Λιονέλ Μέσι, ο Ροναλντίνιο, ο Μαραντόνα και ο Πελέ δεν χρειάζονται συστάσεις· είναι θρύλοι που έχουν χαράξει ανεξίτηλα το αποτύπωμά τους στην ιστορία του ποδοσφαίρου, του «βασιλιά των σπορ».

Κι όμως, υπάρχει κι ένας ακόμη ποδοσφαιριστής. Ένας παίκτης που, ναι μεν πέτυχε στην καριέρα του και συγκαταλέγεται στους κορυφαίους της γενιάς του, αλλά ταυτόχρονα θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα “what if” του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Τι θα είχε συμβεί αν είχε διαφορετική πορεία; Αν δεν τον ταλαιπωρούσαν τόσο συχνά οι τραυματισμοί; Αν είχε αποφύγει τις υπερβολές και τις εντάσεις;

Ακόμη κι έτσι, κάθε φορά που πατούσε το χορτάρι, όλα πάγωναν. Η μπάλα έμοιαζε κολλημένη στα πόδια του, σαν να υπάκουε μόνο σε εκείνον. Σε κάθε παιχνίδι έδινε την αίσθηση ότι δεν παρακολουθείς απλώς ποδόσφαιρο, αλλά ένα είδος τέχνης που γεννιέται μπροστά στα μάτια σου.

Το όνομά του;

Νεϊμάρ ντα Σίλβα Σάντος Ζούνιορ.

Η μεγάλη Σάντος που τον ανέδειξε, το ντεμπούτο με την Βραζιλία και η μεταγραφή στην Μπαρτσελόνα

Credit: REUTERS

Στις 7 Μαρτίου 2009, η ιστορική Σάντος —η ομάδα που ανέδειξε τον Πελέ— δυσκολευόταν απέναντι στην Οέστε, με το σκορ στο 1-1. Ο Βάγκνερ Μαντσίνι κοιτάζει τον πάγκο του και παίρνει μια απόφαση που, χωρίς να το ξέρει, θα σημαδέψει το μέλλον του συλλόγου. Στρέφεται σε ένα 17χρονο παιδί.

Το ρίχνει στο παιχνίδι ως αλλαγή και η εικόνα του αγώνα αλλάζει απότομα. Ο Νεϊμάρ μπαίνει με θάρρος, παίρνει την μπάλα πάνω του, περνάει όποιον βρίσκει μπροστά του και δίνει νέα πνοή στη Σάντος, που τελικά φτάνει στη νίκη με 2-1.

Από εκείνη τη στιγμή, δεν ήταν απλώς ακόμη ένα ταλέντο. Έναν χρόνο αργότερα, όλη η Βραζιλία θα τον γνωρίσει πραγματικά — και ο πλανήτης θα αρχίσει να μιλά για εκείνον χωρίς σταματημό.

Σάντος – Γκουαρανί 8-1

14 Απριλίου 2010. Στα 98α γενέθλια της Σάντος. Το γήπεδο γεμάτο, θρύλοι όπως ο Έντου και ο Πέπε στις εξέδρες, να παρακολουθούν την επόμενη μεγάλη ελπίδα του συλλόγου.

Ένας 18χρονος Νεϊμάρ βρίσκεται στο χορτάρι και μετατρέπει το ματς σε προσωπική του παράσταση, πετυχαίνοντας πέντε γκολ σε μια βραδιά που έμεινε χαραγμένη στην ιστορία. Το όνομά του αρχίζει πλέον να ταξιδεύει παντού, συνδεδεμένο με το «jogo bonito» της νέας εποχής.

Ακολουθεί η αναγνώριση.

Στις 10 Αυγούστου 2010, ο Νεϊμάρ φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα της Εθνικής Βραζιλίας σε ηλικία μόλις 18 ετών, σε φιλικό απέναντι στις ΗΠΑ.

Ο νεαρός τότε άσος της Σάντος ξεκίνησε βασικός και δεν άργησε να αφήσει το στίγμα του, σκοράροντας με κεφαλιά και ανοίγοντας τον δρόμο για τη νίκη της «Σελεσάο» με 2-0.

Ήταν ένα ντεμπούτο που έδειξε από νωρίς πως η Βραζιλία είχε στα χέρια της έναν παίκτη προορισμένο για μεγάλα πράγματα, με το πρώτο του παιχνίδι να συνοδεύεται ήδη από γκολ, το πρώτο από τα 80 συνολικά. Ένας αριθμός που ξεπέρασε ακόμα και τον τεράστιο Πελέ.

Η κορυφή της Νότιας Αμερικής και το μεγάλο βήμα στην Ευρώπη

Πριν καν συμπληρώσει τα 20 του χρόνια, ο Νεϊμάρ οδήγησε τη Σάντος στην κορυφή της Νότιας Αμερικής. Στον τελικό του Copa Libertadores το 2011 απέναντι στην Πενιαρόλ, οι δύο ομάδες έμειναν στο 0-0 στον πρώτο αγώνα, όμως στη ρεβάνς ο Βραζιλιάνος σούπερ σταρ άνοιξε το σκορ και έβαλε τις βάσεις για τη νίκη με 2-1, χαρίζοντας στη Σάντος το πρώτο της τρόπαιο στη διοργάνωση μετά το 1963, όταν μεσουρανούσε ο Πελέ.

Η κατάκτηση του Libertadores έδωσε στη Σάντος το εισιτήριο για το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, όπου ο Νεϊμάρ οδήγησε την ομάδα του μέχρι τον μεγάλο τελικό. Εκεί, όμως, βρέθηκε απέναντι στην ανεπανάληπτη Μπαρτσελόνα των Μέσι, Τσάβι και Ινιέστα, γνωρίζοντας την ήττα με 4-0. Δύο χρόνια αργότερα, οι Καταλανοί φρόντισαν να κάνουν δικό τους τον ποδοσφαιριστή που τους είχε εντυπωσιάσει, ανοίγοντας το επόμενο μεγάλο κεφάλαιο της καριέρας του.

Μπαρτσελόνα: Η τριάδα «φωτιά» με Μέσι και Σουάρες και το Μουντιάλ που το όνειρο έγινε… εφιάλτης

Photo by Giuliano Bevilacqua/ABACAPRESS.COM

Ο Νεϊμάρ ξεκίνησε την καριέρα του στην Μπαρτσελόνα ήπια, με τον ίδιο να καταγράφει μια σχετικά καλή χρονιά (15 γκολ σε 41 ματς). Το ταλέντο ήταν εκεί, όμως όπως ο ίδιος δήλωσε χρόνια αργότερα, το άγχος της Μπάρτσα τον κυρίευε και πως σε κάθε αγώνα είχε «πεταλούδες στο στομάχι». Το καλοκαίρι του 2014 όμως, η Μπαρτσελόνα θα κάνει ακόμα μια μεταγραφή που θα σχηματίσει ένα από τα πιο τρομακτικά τρίδυμα που έχει δει ποτέ το ποδόσφαιρο.

Φέρνει τον Λουίς Σουάρες από την Λίβερπουλ, σχηματίζοντας το “MSN”.

Όμως το ίδιο καλοκαίρι, συνέβη και κάτι άλλο. Κάτι που στιγμάτισε τον ίδιο για πάντα και ήταν η αρχή για το… τι θα ακολουθούσε.

Το Μουντιάλ στην Βραζιλία

Photo Credits: REUTERS

Το καλοκαίρι του 2014, ολόκληρη η Βραζιλία ζούσε για μία και μόνο στιγμή. Το Μουντιάλ διεξαγόταν στα δικά της γήπεδα και οι προσδοκίες ήταν τεράστιες. Ο Νεϊμάρ, στα 22 του χρόνια, είχε πλέον εξελιχθεί στον απόλυτο ηγέτη της «Σελεσάο» και όλοι περίμεναν ότι θα ήταν εκείνος που θα οδηγούσε τη χώρα στην κατάκτηση του πολυπόθητου έκτου Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Ο σταρ της Βραζιλίας ξεκίνησε εντυπωσιακά τη διοργάνωση, σκοράροντας δύο φορές στην πρεμιέρα απέναντι στην Κροατία και ακόμη δύο απέναντι στο Καμερούν, οδηγώντας την ομάδα του στην πρώτη θέση του ομίλου. Στη φάση των «16», απέναντι στη Χιλή, η πρόκριση κρίθηκε στα πέναλτι, με τον Νεϊμάρ να εκτελεί εύστοχα το τελευταίο και να στέλνει τη Βραζιλία στα προημιτελικά.

Εκεί, απέναντι στην Κολομβία, όλα έμοιαζαν να κυλούν ιδανικά. Η Βραζιλία επικράτησε με 2-1 και εξασφάλισε μια θέση στους «4», όμως στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης ήρθε η στιγμή που πάγωσε ολόκληρη τη χώρα. Στο 86ο λεπτό, ο Χουάν Καμίλο Ζουνίγκα χτύπησε με το γόνατο στην πλάτη τον Νεϊμάρ, ο οποίος έπεσε στο έδαφος σφαδάζοντας από τους πόνους. Μεταφέρθηκε εκτός αγωνιστικού χώρου με φορείο και λίγες ώρες αργότερα οι εξετάσεις έδειξαν κάταγμα σε σπόνδυλο, τραυματισμό που έβαλε πρόωρο τέλος στο Παγκόσμιο Κύπελλό του.

Και μετά ήρθε το 7-1 από τη Γερμανία στα ημιτελικά. Το όνειρο του Νεϊμάρ και της Βραζιλίας μετατράπηκε στον μεγαλύτερο εφιάλτη.

Η επιστροφή, το Champions League, η εκδίκηση κατά της Γερμανίας και η καλύτερη εμφάνιση της καριέρας του

(AP Photo/Luca Bruno)

Ο σοκαριστικός τραυματισμός στο Μουντιάλ του 2014 δεν τον λύγισε. Λίγους μήνες αργότερα επέστρεψε ακόμη πιο δυνατός και τη σεζόν 2014/15 αποτέλεσε μέλος της θρυλικής τριάδας MSN μαζί με τους Μέσι και Σουάρες, οδηγώντας την Μπαρτσελόνα στην κατάκτηση του Champions League. Μαλιστα, σκόραρε καθ’όλη την διάρκεια της διοργάνωσης, από τους “16” μέχρι και τον τελικό.

Απέναντι στη Γιουβέντους σκόραρε στις καθυστερήσεις, διαμορφώνοντας το τελικό 3-1 και ολοκληρώνοντας μια ονειρική χρονιά με το τρεμπλ.

Το 2016 ήρθε η προσωπική του λύτρωση με τη φανέλα της Βραζιλίας. Στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο απέναντι στη Γερμανία, την ομάδα που δύο χρόνια νωρίτερα είχε συντρίψει τη «Σελεσάο» με 7-1, ο Νεϊμάρ άνοιξε το σκορ με απευθείας εκτέλεση φάουλ και, στη διαδικασία των πέναλτι, εκτέλεσε εύστοχα το τελευταίο, χαρίζοντας στη χώρα του το πρώτο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στην ιστορία της στο ποδόσφαιρο.

Έναν χρόνο αργότερα, έβαλε την υπογραφή του σε μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές που έχουν γίνει ποτέ στο Champions League. Η Μπαρτσελόνα ανέτρεψε το εις βάρος της 4-0 από το πρώτο παιχνίδι απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν, επικρατώντας με 6-1 στη ρεβάνς, με τον Νεϊμάρ να σκοράρει δύο φορές στα τελευταία λεπτά και να δημιουργεί το ιστορικό γκολ του Σέρτζι Ρομπέρτο, γράφοντας το πιο λαμπρό κεφάλαιο της περίφημης «Remontada».

Λίγους μήνες αργότερα, ο Βραζιλιάνος άλλαξε το ποδόσφαιρο για πάντα.

Παρί Σεν Ζερμέν: Η μεταγραφή των 222 εκατομμυρίων, ο απόλυτος σούπερ σταρ και η αρχή της σκληρής κριτικής στο πρόσωπο του στο Μουντιάλ της Ρωσίας

Το καλοκαίρι του 2017 ο Νεϊμάρ άφησε πίσω του την Μπαρτσελόνα και μετακόμισε στην Παρί Σεν Ζερμέν έναντι 222 εκατομμυρίων ευρώ, σε μια μεταγραφή που παραμένει μέχρι σήμερα η ακριβότερη στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Από εκείνη την ημέρα, άρχισαν να δαπανούνται τρελά πόσα για τη απόκτηση ενός ποδοσφαιριστή από τις μεγάλες ομάδες της Ευρώπης.

Ο Βραζιλιάνος έγινε το απόλυτο πρόσωπο του γαλλικού συλλόγου, ενώ πολλοί υποστήριξαν πως επέλεξε να αποχωρήσει από τη Βαρκελώνη για να βγει από τη σκιά του Λιονέλ Μέσι και να χτίσει τη δική του πορεία προς τη Χρυσή Μπάλα.

Η πρώτη του σεζόν στο Παρίσι ήταν εντυπωσιακή. Πριν τραυματιστεί σοβαρά στον αστράγαλο τον Φεβρουάριο του 2018, μετρούσε 28 γκολ και 16 ασίστ σε 30 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, οδηγώντας την Παρί στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και των δύο εγχώριων κυπέλλων. Ωστόσο, ο τραυματισμός του δεν του επέτρεψε να αγωνιστεί στη ρεβάνς των «16» του Champions League απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, με τον μεγάλο ευρωπαϊκό στόχο να χάνεται πρόωρα.

Το Μουντιάλ στην Ρωσία και το “Neymar Challenge”

Photo Credits: REUTERS/David Gray

Λίγους μήνες αργότερα, όλα τα βλέμματα στράφηκαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας. Η Βραζιλία ταξίδεψε στη διοργάνωση ως ένα από τα μεγάλα φαβορί και ο Νεϊμάρ, έχοντας προλάβει να επιστρέψει από τον τραυματισμό του, ήταν ξανά το πρόσωπο πάνω στο οποίο στηρίζονταν οι ελπίδες ολόκληρης της χώρας. Η πρεμιέρα απέναντι στην Ελβετία ολοκληρώθηκε με ισοπαλία (1-1), όμως στη συνέχεια η «Σελεσάο» νίκησε την Κόστα Ρίκα με 2-0, με τον Νεϊμάρ να σκοράρει στις καθυστερήσεις, και έκλεισε τη φάση των ομίλων με νίκη 2-0 απέναντι στη Σερβία, εξασφαλίζοντας την πρώτη θέση.

Στη φάση των «16», η Βραζιλία ξεπέρασε το εμπόδιο του Μεξικού με 2-0. Ο Νεϊμάρ άνοιξε το σκορ και στη συνέχεια μοίρασε την ασίστ για το δεύτερο γκολ του Φιρμίνο, πραγματοποιώντας μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του στη διοργάνωση.

Στα προημιτελικά, όμως, απέναντι στο Βέλγιο, η πορεία της Βραζιλίας σταμάτησε. Η ήττα με 2-1 άφησε εκτός συνέχειας τη «Σελεσάο», με τον Νεϊμάρ να πιέζει μέχρι το τελευταίο λεπτό χωρίς να καταφέρει να αλλάξει την εξέλιξη της αναμέτρησης. Αντί όμως η συζήτηση να επικεντρωθεί στην αγωνιστική του παρουσία, ολόκληρος ο κόσμος στάθηκε στις υπερβολικές αντιδράσεις του έπειτα από τα μαρκαρίσματα των αντιπάλων. Οι πτώσεις του έγιναν αντικείμενο χλευασμού, γεννήθηκε ακόμη και το viral “Neymar Challenge”, και για πρώτη φορά η δημόσια εικόνα του δέχθηκε μεγαλύτερο πλήγμα από οποιαδήποτε ποδοσφαιρική αποτυχία. Από εκείνο το Μουντιάλ ξεκίνησε ουσιαστικά η πιο έντονη κριτική που γνώρισε ποτέ στην καριέρα του.

Το χαμένο Champions League του 2020, το Μουντιάλ του 2022, οι συνεχείς τραυματισμοί πριν έρθει… η καταστροφή της Αλ Χιλάλ

Credit: Robert Michael/dpa

Η απογοήτευση του χαμένου τελικού του Champions League το 2020 αποτέλεσε ίσως τη μεγαλύτερη ευκαιρία που έχασε ο Νεϊμάρ με τη φανέλα της Παρί Σεν Ζερμέν. Με εκπληκτικές εμφανίσεις στα νοκ άουτ απέναντι σε Ντόρτμουντ, Αταλάντα και Λειψία, οδήγησε για πρώτη φορά στην ιστορία τον γαλλικό σύλλογο μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης. Εκεί, όμως, η Μπάγερν Μονάχου επικράτησε με 1-0 χάρη στο γκολ του Κίνγκσλεϊ Κομάν, με τον Μάνουελ Νόιερ να πραγματοποιεί μία από τις κορυφαίες εμφανίσεις της καριέρας του απέναντι στον Βραζιλιάνο. Το όνειρο της κατάκτησης του Champions League ως ηγέτης της Παρί έμεινε ανεκπλήρωτο.

Δύο χρόνια αργότερα, στο Μουντιάλ του Κατάρ, ο Νεϊμάρ έφτασε ίσως πιο ώριμος από ποτέ. Η Βραζιλία θεωρούνταν ξανά ένα από τα μεγάλα φαβορί, όμως η ατυχία τον χτύπησε από την πρεμιέρα. Στη νίκη με 2-0 απέναντι στη Σερβία τραυματίστηκε στον αστράγαλο έπειτα από διαδοχικά σκληρά μαρκαρίσματα και αναγκάστηκε να αποχωρήσει, χάνοντας τα δύο τελευταία παιχνίδια της φάσης των ομίλων απέναντι στην Ελβετία και το Καμερούν.

Ο αρχηγός της «Σελεσάο» επέστρεψε στη φάση των «16» απέναντι στη Νότια Κορέα και έδειξε πως δεν είχε χάσει την ποιότητά του. Σκόραρε με πέναλτι στη νίκη με 4-1 και βοήθησε τη Βραζιλία να περάσει με άνεση στα προημιτελικά, όπου την περίμενε η Κροατία.

Εκεί γράφτηκε ακόμη μία σκληρή σελίδα στην καριέρα του. Στην παράταση, στο 105+1′, ο Νεϊμάρ συνδυάστηκε υπέροχα με τον Πακετά, πέρασε και τον τερματοφύλακα και έκανε το 1-0, φτάνοντας τον Πελέ στην κορυφή των σκόρερ της Βραζιλίας σε επίσημες διοργανώσεις. Όμως, ενώ η πρόκριση έμοιαζε δεδομένη, η Κροατία ισοφάρισε στο 117′ με τον Πέτκοβιτς και έστειλε το παιχνίδι στα πέναλτι. Εκεί η Βραζιλία αποκλείστηκε, με τον Νεϊμάρ να μην προλαβαίνει καν να εκτελέσει, καθώς είχε οριστεί για την πέμπτη εκτέλεση. Ένας ακόμη Παγκόσμιος τίτλος χάθηκε μέσα από τα χέρια του.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το καλοκαίρι του 2023 άφησε την Ευρώπη για την Αλ Χιλάλ, όμως η νέα αρχή εξελίχθηκε στον μεγαλύτερο εφιάλτη της καριέρας του. Λίγες μόλις συμμετοχές μετά τη μεταγραφή του, υπέστη ρήξη πρόσθιου χιαστού και μηνίσκου σε αγώνα της Βραζιλίας με την Ουρουγουάη για τα προκριματικά του Μουντιάλ, μένοντας εκτός δράσης για περισσότερο από έναν χρόνο. Οι συνεχείς τραυματισμοί που τον ακολουθούσαν σχεδόν σε όλη την καριέρα του είχαν πλέον μετατραπεί σε μια πραγματική καταστροφή.

Σε τρία χρόνια που θεωρούταν παίκτης της ομάδας από την Σαουδική Αραβία κατέγραψε ισάριθμες εμφανίσεις στο πρωτάθλημα της χώρας.

Στις 31 Ιανουαρίου του 2025, ο Νεϊμάρ πήρε μία μεγάλη απόφαση που μέχρι στιγμής, του έχει βγει σε καλό.

“The Prince is Back”

Credit: Jota Erre/AGIF via Reuters Connect

Όταν ο Νεϊμάρ επέστρεψε στη Σάντος τον Ιανουάριο του 2025, δεν βρήκε τον σύλλογο που είχε αφήσει δώδεκα χρόνια νωρίτερα. Η ομάδα που τον ανέδειξε είχε περάσει τη δυσκολότερη περίοδο της ιστορίας της, γνωρίζοντας για πρώτη φορά τον υποβιβασμό από τη μεγάλη κατηγορία της Βραζιλίας το 2023. Αν και είχε επιστρέψει στη Serie A, η άλλοτε κραταιά Σάντος βρισκόταν ακόμη σε διαδικασία ανασυγκρότησης και πολύ μακριά από την ομάδα που κάποτε κυριαρχούσε στη Νότια Αμερική. Ο Νεϊμάρ γύρισε όχι μόνο για να φορέσει ξανά τη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας, αλλά και για να τη βοηθήσει να επιστρέψει στην κορυφή.

Η δεύτερη θητεία του δεν ήταν εύκολη. Οι τραυματισμοί συνέχισαν να τον ταλαιπωρούν, όμως κάθε φορά που πατούσε στο χορτάρι θύμιζε γιατί θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε ποτέ η Βραζιλία. Μέχρι το καλοκαίρι του 2026, μετρούσε 37 συμμετοχές, 15 γκολ και αρκετές καθοριστικές ασίστ, αποτελώντας ξανά το σημείο αναφοράς της Σάντος και τον παίκτη γύρω από τον οποίο περιστρεφόταν το παιχνίδι της.

Οι εμφανίσεις του δεν αναζωπύρωσαν μόνο την ελπίδα στις τάξεις της Σάντος, αλλά έπεισαν και τον Κάρλο Αντσελότι πως ο Νεϊμάρ μπορούσε να προσφέρει ξανά στην Εθνική Βραζιλίας. Ο Ιταλός τεχνικός του έδωσε μια θέση στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, προσφέροντάς του μία τελευταία ευκαιρία να κατακτήσει το μοναδικό τρόπαιο που έλειπε από τη σπουδαία καριέρα του.

«Ο τελευταίος χορός» με την Σελεσάο

Το καλοκαίρι του 2026, ο Νεϊμάρ επέστρεψε για μία τελευταία φορά στη μεγαλύτερη σκηνή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Σε ηλικία 34 ετών και με τον Κάρλο Αντσελότι στον πάγκο της Βραζιλίας, ταξίδεψε στα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά και του Μεξικού με έναν και μοναδικό στόχο: να κατακτήσει το τρόπαιο που έλειπε από την τεράστια καριέρα του.

Ωστόσο, η ατυχία τον επισκέφθηκε ξανά. Ένας τραυματισμός στη γάμπα τον κράτησε εκτός από τα δύο πρώτα παιχνίδια της φάσης των ομίλων, όπου η Βραζιλία αναδείχθηκε ισόπαλη 1-1 με το Μαρόκο και στη συνέχεια επικράτησε 3-0 της Αϊτής.

Ο Νεϊμάρ έκανε την επιστροφή του στην τρίτη αγωνιστική απέναντι στη Σκωτία, περνώντας ως αλλαγή μέσα σε αποθέωση από τους Βραζιλιάνους φιλάθλους. Η «Σελεσάο» επικράτησε εύκολα με 3-0, κατέλαβε την πρώτη θέση του ομίλου και προκρίθηκε στα νοκ άουτ.

Στη φάση των 32, ο Κάρλο Αντσελότι επέλεξε να μην τον χρησιμοποιήσει απέναντι στην Ιαπωνία, με τη Βραζιλία να παίρνει την πρόκριση χωρίς εκείνον και να κλείνει ραντεβού με τη Νορβηγία του Έρλινγκ Χάαλαντ στους «16».

Εκεί γράφτηκε ο επίλογος. Ο Νεϊμάρ πέρασε ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο, όμως η Νορβηγία πέτυχε δύο γκολ στα τελευταία λεπτά με τον Χάαλαντ και βρέθηκε αγκαλιά με μια ιστορική πρόκριση. Στις καθυστερήσεις, ο Βραζιλιάνος ευστόχησε από την άσπρη βούλα, σημειώνοντας το 80ό και τελευταίο γκολ της καριέρας του με τη φανέλα της «Σελεσάο». Δεν ήταν αρκετό για να αποτρέψει την ήττα με 2-1, αλλά ήταν το τελευταίο κεφάλαιο μιας θρυλικής διεθνούς πορείας. Λίγα λεπτά αργότερα, με δάκρυα στα μάτια, αποχαιρέτησε την Εθνική Βραζιλίας ως ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία της στο ίδιο γήπεδο μάλιστα που έγινε ο νεότερος σκόρερ της, 16 χρόνια νωρίτερα.

Ο Νεϊμάρ δεν κατέκτησε ποτέ το Παγκόσμιο Κύπελλο, το μεγάλο του όνειρο, όμως έφτασε στην κορυφή σχεδόν κάθε συλλογικής διοργάνωσης και χάρισε στιγμές ποδοσφαιρικής μαγείας που δύσκολα θα επαναληφθούν.

Κι όμως, η καριέρα του θα μείνει πάντα ένα μεγάλο «what if». Τι θα είχε γίνει χωρίς τους τραυματισμούς, χωρίς τις διακοπές στην πορεία του, αλλά και χωρίς τη συχνή αμφισβήτηση που προκάλεσαν οι πράξεις του. Όμως έφτασε στην κορυφή σχεδόν κάθε συλλογικής διοργάνωσης και χάρισε στιγμές ποδοσφαιρικής μαγείας που δύσκολα θα επαναληφθούν.

Γιατί πέρα από τους τίτλους και τα ρεκόρ, ο Νεϊμάρ αφήνει πίσω του την αίσθηση ενός ανεκπλήρωτου μεγαλείου.

«Ο Πρίγκιπας που δεν έγινε ποτέ Βασιλιάς».