Κι απέναντι στον Άγιαξ, στο Έρμελο, ο Παναθηναϊκός δεν πήρε απλώς μια νίκη. Έδειξε, κυρίως, ένα πρώτο «καθαρό» αποτύπωμα από το ποδόσφαιρο που θέλει να παίξει ο Τζέικομπ Νίστρουπ.
Οι «πράσινοι» ολοκλήρωσαν με χαμόγελα και θετικότατες εντυπώσεις το βασικό στάδιο της προετοιμασίας τους στην Ολλανδία.
Και αυτό που κρατάμε από το ματς με τον Άγιαξ δεν είναι το σκορ, ούτε το αποτέλεσμα, αλλά το ίδιο το παιχνίδι του «τριφυλλιού». Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο πρώτο ημίχρονο με ένταση, με διάθεση να πιέσει, να «πνίξει» την πρώτη πάσα του Άγιαξ και να παίξει γρήγορα.
Σε διάταξη 4-2-3-1, οι παίκτες του Νίστρουπ έδειξαν ότι ο Δανός τεχνικός δεν θέλει έναν Παναθηναϊκό φοβικό ή εγκλωβισμένο στο… καβούκι του. Θέλει μια ομάδα που θα πιέζει, θα κυκλοφορεί με ταχύτητα τη μπάλα και θα ψάχνει την επίθεση με περισσότερους παίκτες. Μια ομάδα που δεν θα ζει μόνο από τις εμπνεύσεις των παικτών της, αλλά θα προσπαθεί να δημιουργεί καταστάσεις μέσα από οργανωμένο παιχνίδι.
Φυσικά, όλα αυτά χρειάζονται χρόνο. Ο Παναθηναϊκός είχε εξαιρετικά διαστήματα, είχε στιγμές που έβγαλε ενέργεια, αλλά το ζητούμενο είναι να μεγαλώσουν αυτά τα διαστήματα. Αν ο υψηλός ρυθμός, το πρέσινγκ και η ταχύτητα στην κυκλοφορία αποκτήσουν διάρκεια, τότε οι «πράσινοι» μπορούν να χτίσουν κάτι πραγματικά ανταγωνιστικό.
Η φιλική νίκη επί του Άγιαξ δεν δίνει τίτλους, δεν λύνει προβλήματα, δεν μετατρέπει μια ομάδα σε φαβορί μέσα στο κατακαλόκαιρο. Δείχνει όμως μια κατεύθυνση. Και αυτή η κατεύθυνση είναι η σωστή. Ο Παναθηναϊκός είχε σχέδιο, ενέργεια και ποδοσφαιρική ιδέα. Έμοιαζε να ξέρει τι ζητά στον αγωνιστικό χώρο.
Αν ο Παναθηναϊκός καταφέρει να κάνει… κανόνα όσα έδειξε κατά διαστήματα απέναντι στον Άγιαξ, τότε η φετινή σεζόν μπορεί να του ανοίξει δρόμους. Δρόμους δύσκολους, απαιτητικούς, αλλά γεμάτους προοπτική και όνειρα.
