Για τον Σεπτέμβριο πήρε αναβολή η δίκη για την υπόθεση της 17χρονης ΑμεΑ στη Θεσσαλονίκη, την οποία, σύμφωνα με καταγγελία, την ξέχασαν μέσα στο λεωφορείο επί δύο ολόκληρες ώρες, την περασμένη Πέμπτη.
Για το περιστατικό, κατηγορούνται δύο εργαζόμενοι του κέντρου διημέρευσης και ημερήσιας φροντίδας. Όπως αναφέρεται στην καταγγελία, οι υπεύθυνοι παρέλειψαν να την αποβιβάσουν στο προκαθορισμένο σημείο, όπου θα μετεπιβιβαζόταν σε δεύτερο λεωφορείο για τον τελικό της προορισμό. Έτσι, η 17χρονη παρέμεινε για περίπου δύο ώρες εγκλωβισμένη μέσα στο όχημα, χωρίς να γίνει αντιληπτή από κανέναν.
Όπως καταγγέλλει η μητέρα της 17χρονης στις 09:00 το πρωί, το λεωφορείο του ΚΔΑΠ έφτασε στο σπίτι της, προκειμένου να παραλάβει το παιδί της. «Η κόρη μου όμως, δεν πήγαινε στο ΚΔΑΠ, αλλά σε μία άλλη δομή του ίδιου ιδιοκτήτη. το ΚΔΗΦ. Η μικρή δεν αποβιβάστηκε ποτέ από το λεωφορείο» αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει:
«Εγώ πήγα στο γυμναστήριο και στο φαρμακείο. Σκεφτόμουν πως το παιδί είναι ασφαλές εκεί πέρα. Γύρισα σπίτι και είπα να πάρω τηλέφωνο για να ρωτήσω πώς είναι, γιατί την προηγούμενη φορά είχε έρθει αναστατωμένη. Έτσι, κάλεσα την υπεύθυνη. Μου είπε “μα δεν είναι εδώ σήμερα η μικρή”. Έπαθα σοκ. Δεν πήγε αμέσως ο νους μου στο κακό να σας πω την αλήθεια. Την είδα όμως να μπαίνει στο λεωφορείο. Η υπεύθυνη μου είπε οτι μάλλον θα ξέμεινε στο ΚΔΑΠ. Ξαναπήρα».
Τότε, όπως λέει η μητέρα της 17χρονης, ήταν η στιγμή που πανικοβλήθηκε. «Ρώτησα “δεν το βρήκατε το παιδί μου; Είναι το παιδί μου;”. Από εκεί και πέρα έχω θολώσει. Κλαίω, κλαίω πραγματικά γιατί το είχα στείλει και με το ζόρι πραγματικά το παιδί εκεί πέρα. Της λέω “γρήγορα να μου φέρεις την κόρη μου στο σπίτι”, και εκείνη μου απαντά “το πήγαμε στο ΚΔΗΦ τώρα”. Δεν μπορείτε να φανταστείτε, σαν να είχα πάθει εγκεφαλικό. Δεν ξέρω αν άρθρωνα και σωστά τις λέξεις μου εκείνη την ώρα. Έκλαιγα και από τύψεις που το είχα στείλει με το ζόρι και μόνο που έκανα εικόνα το παιδί δύο ώρες μέσα στο λεωφορείο, μέσα στην κάψα, μόνο του. Και τώρα που τα λέω, δεν μπορώ να το διανοηθώ. Και τι θα γινόταν αν δεν τους έπαιρνα τηλέφωνο ξέρετε; Το παιδί θα το ανακάλυπτα το μεσημέρι. Δεν ξέρω σε τι συνθήκες θα το ανακάλυπταν, Πεθαμένο; Η Παναγία, μας βοήθησε, πραγματικά η Παναγία. Αλήθεια σας το λέω. Δοξάζω τον Θεό».
