Με την κατάκτηση του Champions League του 2026, η Παρί Σεν Ζερμέν έγραψε ιστορία, καθώς έγινε η νεότερη ομάδα που κατακτά δύο συνεχόμενα ευρωπαϊκά στέμματα, μπαίνοντας σε ένα κλαμπ που αριθμεί ελάχιστα μέλη σε περισσότερα από 70 χρόνια διοργάνωσης.

Το να κερδίσεις μία φορά το Champions League απαιτεί ποιότητα, ταλέντο και συχνά λίγη τύχη. Το να το κατακτήσεις δύο συνεχόμενες χρονιές απαιτεί κάτι πολύ μεγαλύτερο: κυριαρχία. Και η Παρί πλέον ανήκει σε αυτή την ελίτ.

Η ομάδα του Λουίς Ενρίκε, που πριν λίγα χρόνια κατηγορούνταν πως δεν μπορούσε να διαχειριστεί την πίεση των μεγάλων βραδιών, κατάφερε να μετατραπεί στη νέα δύναμη του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Μετά την πρώτη ιστορική κατάκτηση το 2025, οι Παριζιάνοι επέστρεψαν και το 2026 στην κορυφή, αποδεικνύοντας ότι η επιτυχία τους δεν ήταν μια «φωτοβολίδα», αλλά η αρχή μιας νέας εποχής.

Και κάπου εκεί αρχίζουν οι συγκρίσεις με τις ομάδες που σημάδεψαν ολόκληρες δεκαετίες.

Πρώτη μετά την Παρί αξίζει να σταθεί κανείς στη θρυλική Νότιγχαμ Φόρεστ. Ίσως το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό παραμύθι που γράφτηκε ποτέ στην Ευρώπη.

Η ομάδα του Μπράιαν Κλαφ κατέκτησε το πρωτάθλημα Αγγλίας μία και μοναδική φορά στην ιστορία της το 1978 και αμέσως μετά έκανε κάτι αδιανόητο: κατέκτησε δύο συνεχόμενα Κύπελλα Πρωταθλητριών, το 1979 και το 1980.

Ακόμη και σήμερα παραμένει η μοναδική ομάδα στην Ευρώπη που έχει περισσότερα ευρωπαϊκά τρόπαια από πρωταθλήματα χώρας. Ένα στατιστικό που μοιάζει βγαλμένο από άλλο πλανήτη.

Πριν από τη Νότιγχαμ είχαν προηγηθεί μερικές από τις πιο εμβληματικές αυτοκρατορίες που γνώρισε το άθλημα.

Η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν εκείνη που έθεσε τα θεμέλια του μύθου. Οι «μερένχες» κατέκτησαν τα πέντε πρώτα Κύπελλα Πρωταθλητριών της ιστορίας από το 1956 έως το 1960, ένα ρεκόρ που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, επέστρεψαν δεκαετίες αργότερα και έγιναν η πρώτη ομάδα στη σύγχρονη εποχή του Champions League που υπερασπίστηκε τον τίτλο της, κατακτώντας μάλιστα τρία συνεχόμενα τρόπαια από το 2016 έως το 2018.

Η Μπενφίκα του σπουδαίου Εουσέμπιο κυριάρχησε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 με τις κατακτήσεις του 1961 και του 1962, βάζοντας τέλος στο σερί της Ρεάλ και δημιουργώντας τη δική της ευρωπαϊκή δυναστεία.

Λίγα χρόνια αργότερα ήρθε η Ίντερ του Ελένιο Ερέρα, η ομάδα που έκανε διάσημο το «κατενάτσιο», κατακτώντας διαδοχικά τρόπαια το 1964 και το 1965.

Ακολούθησε ο Άγιαξ του Γιόχαν Κρόιφ, μία από τις πιο επαναστατικές ομάδες όλων των εποχών. Οι Ολλανδοί δεν αρκέστηκαν σε δύο σερί τίτλους. Κατέκτησαν τρεις συνεχόμενες κορυφές της Ευρώπης από το 1971 έως το 1973, αλλάζοντας για πάντα τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε το ποδόσφαιρο.

Σχεδόν αμέσως μετά ήρθε η σειρά της Μπάγερν Μονάχου. Με ηγέτες τους Μπεκενμπάουερ, Μίλερ και Μάιερ, οι Βαυαροί κυριάρχησαν από το 1974 έως το 1976, κατακτώντας τρία συνεχόμενα ευρωπαϊκά τρόπαια και χτίζοντας τα θεμέλια της μετέπειτα ευρωπαϊκής τους ταυτότητας.

Η Λίβερπουλ μπήκε επίσης στο κλειστό αυτό κλαμπ με τις κατακτήσεις του 1977 και του 1978, επιβεβαιώνοντας γιατί η δεκαετία του ’70 ανήκε σε μεγάλο βαθμό στους αγγλικούς συλλόγους.

Και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει η Μίλαν του Αρίγκο Σάκι. Πολλοί τη θεωρούν την κορυφαία ομάδα που εμφανίστηκε ποτέ στα ευρωπαϊκά γήπεδα.

Με τους Μπαρέζι, Μαλντίνι, Ράικαρντ, Γκούλιτ και Φαν Μπάστεν, οι «ροσονέρι» κατέκτησαν τα τρόπαια του 1989 και του 1990, παίζοντας ποδόσφαιρο που έμοιαζε χρόνια μπροστά από την εποχή του.

Κάπως έτσι, η λίστα των συλλόγων που έχουν καταφέρει να κατακτήσουν το Κύπελλο Πρωταθλητριών ή το Champions League σε δύο διαδοχικές σεζόν παραμένει εξαιρετικά μικρή:

  • Παρί Σεν Ζερμέν (2025, 2026)
  •  Νότιγχαμ Φόρεστ (1979, 1980)
  • Ρεάλ Μαδρίτης (1956-1960 και 2016-2018)
  • Μπενφίκα (1961, 1962)
  • Ίντερ (1964, 1965)
  • Άγιαξ (1971, 1972, 1973)
  • Μπάγερν Μονάχου (1974, 1975, 1976)
  • Λίβερπουλ (1977, 1978)
  • Μίλαν (1989, 1990)

Για δεκαετίες, η συγκεκριμένη λίστα έμοιαζε να ανήκει αποκλειστικά σε ποδοσφαιρικές αυτοκρατορίες του παρελθόντος. Ομάδες που άλλαξαν εποχές, δημιούργησαν σχολές και άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία.

Από το βράδυ του Σαββάτου όμως, δίπλα σε όλα αυτά τα ονόματα υπάρχει και η Παρί Σεν Ζερμέν.