Τα όνειρα παύουν να μένουν φανταστικά, όταν το πείσμα, η ικανότητα και η εργατικότητα συναντώνται. Οι αδελφοί Ράιτ, όταν ακόμη τον ουρανό τον διέσχιζαν μόνο πτηνά, αποφάσισαν πως θα γίνουν οι πρώτοι που θα… σκίσουν τους αιθέρες. Σαν σήμερα, 22 Μαΐου 1906, κατοχύρωσαν το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του αεροπλάνου τους!
Για να βρούμε σημαντικά ευρήματα σπουδαίων ανθρώπων, χρειάζεται να ανατρέξουμε στο παρελθόν. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για κάτι πρωτογενές. Πλέον, σαφώς και παρθενογένεση δεν υφίσταται, αλλά κάποτε υπήρξε. Απτές αποδείξεις: ο Γκράχαμ Μπελ (επινοητής του τηλεφώνου), ο Τόμας Έντισον (εφευρέτης μικροφώνου και ηλεκτρικού λαμπτήρα), αλλά και πολλοί άλλοι.
Ωστόσο, σήμερα το ενδιαφέρον μας στρέφεται αλλού. Σαν σήμερα, στις 22 Μαΐου 1906, κάπου στο Οχάιο, δύο αδέρφια, οι Όρβιλ και Γουίλμπερ Ράιτ, κατόρθωσαν κάτι αξιοσημείωτο. Ενώ, τρία χρόνια πριν, είχαν πραγματοποιήσει την πρώτη επανδρωμένη πτήση, κατοχύρωσαν το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του αεροπλάνου, του επονομαζόμενου «Flyer».
Η οικογένεια Ράιτ
Η οικογένεια Ράιτ χαρακτηριζόταν από μία έντονη ενεργητικότητα. Ο πατέρας τους, Μίλτον Ράιτ, όντας επίσκοπος, συχνά ταξίδευε για εκκλησιαστικά ζητήματα, ενώ η μητέρα τους, Σούζαν, κόρη γνωστού Γερμανού κατασκευαστή αμαξών της εποχής, λέγεται ότι ήταν πανέξυπνη, με έφεση στις κατασκευές, ιδίως παιχνιδιών.
Η αδερφή τους, Κάθριν, εκτός από ισχυρογνώμων, ήταν επίσης, η μοναδική απόφοιτος κολεγίου στην οικογένεια. Εύκολα, λοιπόν, μπορούμε να κατανοήσουμε πως αυτοί οι χαρισματικοί επιστήμονες, γαλουχήθηκαν, διαμορφώθηκαν και αναπτύχθηκαν, καλλιεργώντας την επιδεξιότητά τους στα μηχανολογικά, κατακτώντας έτσι τους ουρανούς.
Τα ερεθίσματα ήταν πολυπληθή και ποικίλα. Τα γράμματα που έστελνε ο πατέρας τους από τα ταξίδια του, ενίσχυαν τόσο τις γεωγραφικές τους γνώσεις όσο και την εν γένει περιέργειά τους. Στο σπίτι τους υπήρχαν πολλά βιβλία, καθώς οι γονείς τους αμφότεροι τάσσονταν υπέρ της μόρφωσης, χωρίς ποτέ να τους περιορίσουν. Μια ενδεχόμενη απουσία από το σχολείο του Όρβιλ και του Γουίλμπερ, για κάποια αξιόλογη δραστηριότητα ή εγχείρημα, ήταν πάντα καλοδεχούμενη. Και κάπως έτσι, από ένα δώρο του Μίλτον, ξεκίνησαν όλα.
Η ιστορία του μικρού ελικοπτέρου που γέννησε αεροπόρους
Η ιστορία ξεκίνησε, όταν ο κοσμοπολίτης πατέρας αγόρασε για τους υιούς του ένα μικρό ελικοπτεράκι. Η προέλευσή του ήταν γαλλική, μιας και το εν λόγω παιχνίδι βασιζόταν στα σχέδια ενός άλλου, προγενέστερου πτητικού εφευρέτη, του Αλφόνς Πενώ.
Ο περί ου ο λόγος άνδρας, σε ηλικία 20 ετών, το 1870 έλυσε το πρόβλημα που απασχολούσε όλους τους εφευρέτες. Δημιούργησε κινητήρα που μπορούσε να δώσει ώθηση στον έλικα, ενώ το όχημα βρισκόταν στον αέρα. Πράγματι, έναν χρόνο αργότερα συνέθεσε και δοκίμασε το πρώτο του ελικόπτερο ή «Πλανοφόρο», όπως το ονόμαζε ο ίδιος. Αποτέλεσμα; Απόλυτη επιτυχία, καθώς πέταξε 40 μέτρα σε περίπου 11 δευτερόλεπτα.
Το κατόρθωμά του αύξησε την επιθυμία του να πετύχει κάτι μεγαλύτερο. Άρχισε να σχεδιάζει ανεμόπτερα, τα οποία θα ήταν βαρύτερα του αέρα. Όμως, παρά τις πανέξυπνες ιδέες του, δεν βρήκε ποτέ χρηματοδότη και, σαν να μην έφτανε αυτό, τα σχέδιά του χρησιμοποιήθηκαν από κατασκευαστές παιχνιδιών χωρίς να του καταβάλουν πνευματικά δικαιώματα. Ο Αλφόνς Πενώ, μην αντέχοντας αυτή την κατάσταση, το 1880, σε ηλικία 30 ετών, αυτοκτόνησε.
Το μικρό ελικοφόρο, λοιπόν, του Αλφόνς Πενώ κατέληξε στα χέρια του τότε 11χρονου Γουίλμπερ και του 7χρονου Όρβιλ της οικογένειας Ράιτ. Εκείνοι, ενθουσιασμένοι από την αιώρηση του παιχνιδιού τους, παθιάστηκαν με αυτό, με συνέπεια τελικώς, να το διαλύσουν. Στην προσπάθειά τους να το επισκευάσουν, έφτιαξαν ένα μοντέλο που πετούσε καλύτερα από το πρωτότυπο.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Όπου κι αν βρίσκονταν, καταπιάνονταν μόνο με αυτό. Στη συνέχεια, μεγαλώνοντας, ξεκίνησαν να κατασκευάζουν το πρώτο τους ανεμόπτερο. Αρωγός σε αυτό τους το εγχείρημα ήταν τα πτητικά σχέδια παλαιότερων εφευρετών, όπως εκείνα του Πενώ. Το μικρό ελικοπτεράκι αποτέλεσε τον κινητήριο μοχλό της έμπνευσής τους.
Η πρώτη επανδρωμένη πτήση
Η ημερομηνία 17 Δεκεμβρίου 1903 αποτελεί μέρα ορόσημο για την παγκόσμια αεροπορία. Τότε οι αδελφοί Ράιτ κατόρθωσαν την πρώτη επανδρωμένη πτήση. Επιβιβαζόμενοι στο αεροπλάνο τους, το «Flyer», με το οποίο τέθηκαν οι βάσεις της σύγχρονης αεροπορίας, κατέκτησαν τους αιθέρες τέσσερις φορές εκείνη την ημέρα.
Το εν λόγω όχημα ήταν κατασκευασμένο από ξύλο ελάτης και ζύγιζε 341 κιλά. Το μήκος του ήταν 6,5 μέτρα, με άνοιγμα πτερύγων 12,5 μέτρα, ενώ το ένα του φτερό ήταν μεγαλύτερο από το άλλο κατά μερικά εκατοστά, προκειμένου να υπάρχει μεγαλύτερη ευστάθεια. Ο τιμονιέρης του ήταν μπρούμυτα τοποθετημένος.
Με πιλότο τον Όρβιλ, στην πρώτη απογείωση προσγειώθηκαν έπειτα από 12 δευτερόλεπτα, γράφοντας ιστορία. Στη συνέχεια, κάθισαν εναλλάξ στο «cockpit», πραγματοποιώντας ακόμη τρεις πτήσεις σε ευθεία γραμμή, με την τελευταία να διαρκεί 59 δευτερόλεπτα και να διανύει απόσταση 260 μέτρων.
Η κατοχύρωση του διπλώματος ευρεσιτεχνίας
Οι Ράιτ, εννέα μήνες πριν πραγματοποιήσουν την ιστορική πρώτη μηχανοκίνητη πτήση, στις 23 Μαρτίου 1903 κατέθεσαν αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Τη σύνταξή της την ανέλαβαν εξ ολοκλήρου οι ίδιοι. Ωστόσο, το γραφείο ευρεσιτεχνιών την απέρριψε, κρίνοντάς την ασαφή.
Έπειτα από αυτή την απόφαση, ο Γουίλμπερ και ο Όρβιλ, θέλοντας οπωσδήποτε να κατοχυρώσουν την πατέντα τους, προσέλαβαν δικηγόρο με εξειδίκευση στις ευρεσιτεχνίες, τον Χένρι Τούλμιν. Σε συνεργασία με τον νομικό συνέταξαν νέα αίτηση.
Ύστερα από μακρά εξέταση, το εν λόγω γραφείο χορήγησε την αμερικανική ευρεσιτεχνία με αριθμό 821.393 στις 22 Μαΐου 1906, τρία χρόνια δηλαδή μετά.
Η συγκεκριμένη ημερομηνία αποτελεί το επιστέγασμα των κόπων τους, της δημιουργικότητας και της εφευρετικότητάς τους.
Οι αδελφοί Ράιτ, ο Γουίλμπερ και ο Όρβιλ, σε μια εποχή περιορισμένης τεχνολογικής ανάπτυξης, αποφάσισαν να σπάσουν τα καθιερωμένα πρότυπα και να γίνουν καινοτόμοι. Οι ριζοσπαστικές ιδέες τους στον τομέα της μηχανολογίας και της αεροπορίας δεν έμειναν μόνο στη σκέψη, αλλά έγιναν πράξη. Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να πούμε πως επρόκειτο για μία μορφή επανάστασης με τολμηρούς και θαρραλέους σημαιοφόρους.
