Παρότι πολλοί και διάφοροι θα με ψέξουν γι’ αυτό, είμαι βέβαιος, εγώ θα επιμείνω στο θέμα του σκανδάλου των υποκλοπών. Οπως σημείωνα και προχθες εδώ στην ίδια θέση, το ζήτημα με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator έχει διάφορες σημαντικές, παράπλευρες, εκφάνσεις, οι οποίες «ακουμπάνε» την κυβέρνηση και ανατρέπουν εντελώς την επιχειρηματολογία «τέσσερις ιδιώτες χειρίζονταν ένα παράνομο λογισμικό, τους βρήκαμε και τους στείλαμε στη Δικαιοσύνη». Διότι δεν είναι μόνο ότι η κυβέρνηση επισήμως «αδιαφορεί» που αυτοί οι «τέσσερις ιδιώτες» παρακολουθούσαν το μισό Υπουργικό Συμβούλιο, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες κ.λπ. Είναι γιατί υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες για το πώς αυτό το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό, το Predator, εισήχθη στη χώρα, λειτούργησε κανονικά και εν συνεχεία, πιστοποιημένο ως νόμιμο, με σφραγίδες, βούλες και υπογραφές, εξήχθη σε τουλάχιστον δύο χώρες – το Σουδάν και τη Μαδαγασκάρη.

Διαβάστε επίσης: Νέα δήλωση «βόμβα» του Ταλ Ντίλιαν στο Mega Stories: «Δεν θα γίνω αποδιοπομπαίος τράγος»

Διερωτήθηκα αν για την εισαγωγή και τη νομιμοποίησή του στην Ελλάδα ήταν υπεύθυνο το υπουργείο Εξωτερικών, μια και αυτό έδωσε την άδεια για την εξαγωγή του. Στη λογική ότι για να εξαχθεί κάτι από τη χώρα, σε τρίτες χώρες, ασφαλώς είναι νομιμοποιημένο και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι χαρακτηρισμένο ως παράνομο. Κι επειδή η εξαγωγή έγινε με την υπογραφή του τότε γενικού γραμματέα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων του υπουργείου Εξωτερικών Γιάννη Σμυρλή, έθεσα τα ερωτήματα του ποιος υπέγραψε για την εισαγωγή του παράνομου λογισμικού. Ηταν ο Σμυρλής; Ηταν κάποιος άλλος; Και ποιος;

Την απορία μου την έλυσε έμπειρος και έγκυρος περί τα όσα συμβαίνουν στο υπουργείο Εξωτερικών (και πιθανώς, λόγω της εξέλιξης του σκανδάλου, και γνώστης των ακριβών συνθηκών της υπόθεσης) διπλωμάτης, ο οποίος μου ξεκαθάρισε δυο πράγματα:

  • το παράνομο λογισμικό δεν εισήχθη στην Ελλάδα με υπογραφή υπηρεσίας του υπουργείου Εξωτερικών
  • η εισαγωγή έγινε με απόφαση του υφυπουργείου Εμπορίου, το οποίο, όπως διαπίστωσα εγώ αργότερα, εκείνη την περίοδο ανήκε ως γενική γραμματεία στο υπουργείο Ανάπτυξης. Υφυπουργός Ανάπτυξης, αρμόδιος για το εμπόριο, εκείνη την εποχή, το 2019 δηλαδή, ήταν ο Νίκος Παπαθανάσης, σημερινός αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών.

Οπότε, τα ερωτήματα απευθύνονται τώρα στον κ. Παπαθανάση. Ηταν εκείνος ο οποίος έβαλε την υπογραφή του για την εισαγωγή του Predator; Υπέγραψε ίσως κάποιος άλλος, κάτω από αυτόν; Ενας γενικός γραμματέας του, ας πούμε; Κάποιος υπηρεσιακός παράγων, ενδεχομένως; Κι αυτός που υπέγραψε τον ενημέρωσε περί τίνος επρόκειτο ή ήταν μια υπογραφή, ανάμεσα στις τόσες άλλες, που δεν προϋποθέτει απαραίτητα και απόλυτη γνώση του περιεχομένου της υπουργικής απόφασης;

Ο,τι και να συμβαίνει, απαντήσεις, παρακαλούμε. Το επιχείρημα «τέσσερις ιδιώτες» έχει πεθάνει προ πολλού και να ζήσουμε να το θυμόμαστε…

Απόσπασμα από τη στήλη «Στίγμα»