Τέσσερις μήνες πριν από τη σέντρα του Μουντιάλ 2026, η συζήτηση γύρω από τη διοργάνωση επικεντρώνεται περισσότερο στα εισιτήρια παρά στο αγωνιστικό σκέλος. Το επερχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, που θα διεξαχθεί σε Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Μεξικό, Καναδά, θα είναι το πρώτο με τη συμμετοχή 48 εθνικών ομάδων, ωστόσο η ζήτηση μέχρι στιγμής δεν κινείται στα επίπεδα που ανέμεναν οι διοργανωτές.
Ένας βασικός παράγοντας φαίνεται να είναι ο κορεσμός του ποδοσφαιρικού καλενταριού. Οι συνεχείς διοργανώσεις σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο έχουν περιορίσει τον «μοναδικό» χαρακτήρα που είχε παλαιότερα το Μουντιάλ. Παράλληλα, η αύξηση των ομάδων δημιουργεί αντικρουόμενες απόψεις: από τη μία πλευρά συνεπάγεται περισσότερα παιχνίδια και αυξημένα εμπορικά έσοδα, από την άλλη όμως εκφράζονται ανησυχίες για πιθανή πτώση της ποιότητας και χαμηλότερη ανταγωνιστικότητα στη φάση των ομίλων.
Σημαντικό ρόλο παίζει και το κόστος. Τα εισιτήρια για τη φάση των ομίλων κινούνται περίπου από 800 έως 1.200 ευρώ, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν ακόμη και τα 3.000 ευρώ. Στα νοκ άουτ, οι τιμές εκκινούν από περίπου 2.000 ευρώ και μπορεί να αγγίξουν ή να ξεπεράσουν τις 5.000 ευρώ για τις καλύτερες θέσεις. Ο τελικός παραδοσιακά ξεκινά από περίπου 3.000 ευρώ, με τις VIP κατηγορίες να υπερβαίνουν συχνά τις 4.000–5.000 ευρώ. Αν προστεθούν μετακινήσεις και διαμονή, το συνολικό ποσό για έναν φίλαθλο μπορεί εύκολα να φτάσει τις 6.000 έως 10.000 ευρώ, κάτι ιδιαίτερα απαιτητικό σε περίοδο πληθωριστικών πιέσεων.
Επιπλέον, απουσιάζει –τουλάχιστον προς το παρόν– ένα ισχυρό αφήγημα, όπως μια ιστορική «τελευταία παράσταση» μεγάλου αστέρα ή μια εμβληματική αντιπαλότητα που θα ενισχύσει τον παγκόσμιο ενθουσιασμό.
Παραδοσιακά, βέβαια, το ενδιαφέρον κορυφώνεται όσο πλησιάζει η έναρξη της διοργάνωσης. Το ζητούμενο είναι αν η αίγλη του Παγκοσμίου Κυπέλλου αρκεί από μόνη της ή αν η FIFA θα χρειαστεί επιπλέον κινήσεις για να αναζωπυρώσει τη δυναμική γύρω από το τουρνουά.
