Η κυβέρνηση Τραμπ χαρακτήρισε τον περσινό βομβαρδισμό ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων ως μία από τις μεγάλες στρατιωτικές της επιτυχίες. Την έφοδο στην Βενεζουέλα και την σύλληψη Μαδούρο σαν ένα χτύπημα που έχει να γίνει από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Τι να ετοιμάζει άραγε για το νέο χτύπημα που φαίνεται να δρομολογεί στο Ιράν;
Τα βομβαρδιστικά B-2 της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ έριξαν 14 από τις μεγαλύτερες βόμβες στον κόσμο, πριν από μερικούς μήνες, χτυπώντας δύο ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις χωρίς να υπάρξουν απώλειες ή απώλειες αεροσκαφών από τις ΗΠΑ.
Τώρα ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απειλεί να επιτεθεί ξανά στο Ιράν, αυτή τη φορά σε ένδειξη αλληλεγγύης στις εκατοντάδες χιλιάδες Ιρανών που έχουν βγει στους δρόμους για να αντιταχθούν στο σκληροπυρηνικό καθεστώς στην Τεχεράνη.
Οι τελευταίες του δηλώσεις φέρνουν πολύ πιο κοντά το ενδεχόμενο να προχωρήσει στο χτύπημα, αν δεν έρθει σε συμφωνία το Ιράν για τα πυρηνικά.
Αναλυτές από την άλλη πλευρά, προσπαθούν να καταλήξουν στο ποιο θα ήταν ένα ικανοποιητικό χτύπημα για τον Ντόναλτ Τραμπ. Μια επίθεση υπέρ των διαδηλωτών θα πρέπει να επικεντρωθεί σε μια σειρά από κέντρα διοίκησης και άλλους στόχους που σχετίζονται με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) του Ιράν, τις συνδεδεμένες με αυτό δυνάμεις Basij και την ιρανική αστυνομική δύναμη, που αποτελούν τις κύριες οργανώσεις που διεξάγουν την αιματηρή καταστολή των διαδηλώσεων.
Η δυσκολία έγκειται στο ότι τα κέντρα διοίκησης αυτών των οργανώσεων βρίσκονται εντός κατοικημένων περιοχών, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει σημαντικός κίνδυνος οι αμερικανικές επιδρομές να σκοτώσουν τους ίδιους τους πολίτες που προσπαθεί να υποστηρίξει ο Τραμπ, λένε οι αναλυτές.
Ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι στόχοι και τα όπλα
Ο Πίτερ Λέιτον, επισκέπτης ερευνητής στο Ινστιτούτο Griffith Asia στην Αυστραλία, επεσήμανε προσφάτως στο CNN ότι υπάρχει μια σειρά στόχων που θα μπορούσε να επιλέξει η Ουάσινγκτον.
Μια καλή λύση για να αποφευχθεί αιματοκύλισμα θα ήταν ένα χτύπημα στα «πορτοφόλια» των κυβερνητικών αξιωματούχων. Σύμφωνα με τον Λέιτον «η ηγεσία και το IRGC έχουν μια σειρά από εμπορικές επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα που τους αποφέρουν κέρδη. Θα μπορούσε να γίνει κάλλιστα μια επίθεση σε συγκεκριμένες εγκαταστάσεις που θα αποτελούσαν σοβαρό οικονομικό πλήγμα για την ηγεσία του Ιράν». Εκτιμήσεις της αυστραλιανής κυβέρνησης υποστηρίζουν ότι το ένα έως τα δύο τρίτα του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος του Ιράν ελέγχονται από το IRGC.
Άλλοι πιθανοί στόχοι θα μπορούσαν να είναι:
– κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές
– μονάδες παραγωγής πυραύλων και drones,
– κυβερνητικά κτίρια,
– στρατηγικές εγκαταστάσεις
– στελέχη της ηγεσίας των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.
Όσο για τα όπλα … ενώ τα βομβαρδιστικά B-2 ήταν το κλειδί της αμερικανικής επίθεσης του περασμένου καλοκαιριού στις πυρηνικές εγκαταστάσεις, η δυσκολία που έχει προκύψει, δείχνει την ανάγκη χρήσης άλλων όπλων που διαθέτουν οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με τον Μπραντ Λέντον, αρθρογράφο του CNN «τα περιφερειακά αρχηγεία και οι βάσεις του IRGC μπορούν να πληγούν από πυραύλους κρουζ (Tomahawk)». Οι συγκεκριμένοι πύραυλοι μπορούν να εκτοξευθούν από υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και πλοία επιφανείας πολύ μακριά από τις Ιρανικές ακτές, ελαχιστοποιώντας έτσι τον κίνδυνο απωλειών από τις ΗΠΑ.
Μια άλλη επιλογή πυραύλων είναι ο κοινός πύραυλος αέρος-επιφανείας (JASSM). Μεταφέροντας μια διεισδυτική κεφαλή 1.000 λιβρών και με εμβέλεια έως και 620 μίλια (1.000 χιλιόμετρα), το JASSM μπορεί επίσης να εκτοξευθεί από μεγάλη απόσταση από τις ιρανικές ακτές από μια σειρά αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών F-15, F-16 και F-35 αλλά και των βομβαρδιστικών B-1, B-2 και B-52, καθώς και των μαχητικών F/A-18 του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Μια άλλη λύση είναι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Είναι «απίθανο να δούμε επανδρωμένα αεροσκάφη να ρίχνουν πυρομαχικά μικρής εμβέλειας ή βόμβες ελεύθερης πτώσης», μετέφερε στο CNN ο Λέιτον.
Άλλωστε η άφιξη του αεροπλανοφόρου Abraham Lincoln παρέχει στον Τραμπ ένα διευρυμένο φάσμα επιλογών για επίθεση όπως επισημαίνει στο Bloomberg και η Ντάνα Στρούλ, πρώην ανώτατο στέλεχος του Πενταγώνου και νυν αναλύτρια στο Washington Institute for Near East Policy. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου στον Λευκό Οίκο την Πέμπτη, ο Τραμπ απέφυγε να αποκαλύψει λεπτομέρειες σχετικά με ενδεχόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, περιοριζόμενος σε μια αναφορά στον “μεγάλο στόλο” που πλέει προς τη Μέση Ανατολή. H συγκέντρωση πάντως δυνάμεων στην περιοχή δεν διευρύνει απλώς τις στρατηγικές επιλογές του Τραμπ, αλλά ενισχύει παράλληλα την αμυντική θωράκιση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους έναντι πιθανών ιρανικών αντιποίνων.
Από την άλλη πλευρά αν θυμηθούμε το προηγούμενο χτύπημα στο Ιράν, τα βομβαρδιστικά πέταξαν ασταμάτητα από τη βάση τους στο Μιζούρι προς το Ιράν με εναέριο ανεφοδιασμό κατά μήκος της διαδρομής.
Ένα ακόμα κινηματογραφικό χτύπημα
Η παρακολούθηση τέλος της κινητικότητας των δεξαμενόπλοιων θα μπορούσε να είναι ένα σημάδι ότι η δράση των ΗΠΑ θα έρθει σύντομα.
Όποια μέθοδο κι αν επιλέξει η κυβέρνηση Τραμπ για να χτυπήσει το Ιράν αυτή τη φορά, αναμένετε να είναι «θεατρικά ή κινηματογραφικά» οργανωμένη. Άλλωστε στον Αμερικανό Πρόεδρο αρέσει να κάνει εντύπωση και να αφήνει την αίσθηση κινηματογραφικής ταινίας στις κινήσεις του.
Ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά της επίθεσης; Αναμένεται να είναι:
– Αιφνιδιαστική
– Χαμηλού κινδύνου για τις Αμερικανικές δυνάμεις
– Γρήγορη
Ένα χτύπημα που θα παρέχει κινηματογραφικές εικόνες που θα μπορούσαν να καθηλώσουν κάθε βλέμμα. Ένα τέτοιο χτύπημα θα μπορούσε να είναι, αναφέρουν αναλυτές, στις Πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στον Περσικό κόλπο. Τεράστια έκρηξη, σύννεφα καπνού και τεράστιο οικονομικό πλήγμα.
