Ένα έργο υποδομής στην Κίνα, που αρχικά θεωρήθηκε καταδικασμένο, μετατράπηκε σε ορόσημο της σύγχρονης μηχανικής. Κινέζοι μηχανικοί κατάφεραν να διασώσουν μια βλάβη αξίας δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων, πραγματοποιώντας μία από τις πιο ακριβείς υπόγειες επιχειρήσεις που έχουν καταγραφεί. Το περιστατικό σημειώθηκε κατά την κατασκευή της οδικής σήραγγας Jiangyin–Jingjiang κάτω από τον ποταμό Yangtze, ενός έργου μήκους 6,4 χιλιομέτρων που εκτελείται σε ιδιαίτερα απαιτητικές γεωλογικές συνθήκες.
Η κρίση ξέσπασε όταν μια γιγαντιαία μηχανή διάνοιξης σηράγγων (TBM), διαμέτρου 16 μέτρων και κόστους δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων, υπέστη καταστροφική βλάβη σε βάθος περίπου 54 μέτρων κάτω από την κοίτη του ποταμού. Η τεράστια υδροστατική πίεση και τα κορεσμένα σε νερό εδάφη καθιστούσαν αδύνατη την οπισθοχώρηση ή επιτόπια επισκευή της μηχανής. Το ενδεχόμενο εγκατάλειψης του εξοπλισμού ή ακόμη και ακύρωσης του έργου έμοιαζε τότε το πιο πιθανό σενάριο, με τεράστιο οικονομικό και τεχνικό κόστος.
Αντί να αποδεχθούν την ήττα, οι μηχανικοί επέλεξαν μια ριψοκίνδυνη λύση: να «σώσουν» την ακινητοποιημένη TBM χρησιμοποιώντας την αδελφή της μηχανή που εργαζόταν από την αντίθετη όχθη του ποταμού. Το σχέδιο προέβλεπε την κατευθυνόμενη διάνοιξη της δεύτερης TBM με απόλυτη ακρίβεια, ώστε να συναντήσει υπόγεια τη χαλασμένη μηχανή – μια διαδικασία γνωστή ως mid-tunnel docking, που θεωρείται από τις δυσκολότερες επιχειρήσεις στην υπόγεια πολιτική μηχανική.
Η πρόκληση ήταν τεράστια. Οι ομάδες έπρεπε να προβλέψουν τις μετακινήσεις του εδάφους κάτω από έναν από τους μεγαλύτερους ποταμούς του κόσμου και να ελέγξουν την πορεία της μηχανής σε μήκος χιλιομέτρων. Ακόμη και η παραμικρή κατακόρυφη ή οριζόντια απόκλιση θα μπορούσε να προκαλέσει πλημμύρα ή κατάρρευση, ενώ το αποδεκτό όριο σφάλματος ήταν μικρότερο από το πάχος ενός νομίσματος.
Παρά τις αντίξοες συνθήκες, το εγχείρημα στέφθηκε με επιτυχία. Οι δύο μηχανές συναντήθηκαν υπόγεια με κατακόρυφη απόκλιση μόλις δύο χιλιοστών και σχεδόν μηδενική οριζόντια αστοχία. Η επιχείρηση ολοκληρώθηκε μέσα σε περιβάλλον υψηλής πίεσης και πλήρως κορεσμένα εδάφη, γεγονός που καθιστά το αποτέλεσμα ακόμη πιο εντυπωσιακό.
Η επιτυχία αυτή δεν διασφάλισε μόνο τη διάσωση της κατεστραμμένης TBM, αλλά ουσιαστικά έσωσε ολόκληρο το έργο, επιτρέποντας τη συνέχιση της σήραγγας. Παράλληλα, ανέδειξε το υψηλό επίπεδο των σύγχρονων συστημάτων καθοδήγησης και ελέγχου στη διάνοιξη σηράγγων.
Πέρα από την οικονομική και τεχνική διάσταση, το περιστατικό αποτελεί πλέον σημείο αναφοράς για το μέλλον των υπόγειων έργων. Δείχνει ότι ακόμη και βαθιές υπόγειες «διασώσεις» κάτω από ποτάμια ή θάλασσες είναι εφικτές και ότι μια σοβαρή βλάβη σε TBM δεν σημαίνει πλέον το τέλος ενός μεγάλου έργου. Τα διδάγματα από αυτό το εγχείρημα αναμένεται να αξιοποιηθούν σε μελλοντικές υποθαλάσσιες σήραγγες, δίκτυα μετρό και έργα σε γεωλογικά υψηλού ρίσκου περιβάλλοντα, επαναπροσδιορίζοντας τα όρια της σύγχρονης μηχανικής ακρίβειας.
