Θλίψη έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου του ηθοποιού Χρήστου Πολίτη που ταυτίστηκε με τον τηλεοπτικό ρόλο του «Γιάγκου Δράκου». Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες ο ηθοποιός πέθανε την περασμένη Δευτέρα και τον βρήκε νεκρό ο αδελφός του μία μέρα αργότερα.

Το πρωί της Παρασκευής ο Τάσος Τεργιάκης μετέδωσε στην εκπομπή «Το πρωινό» του ΑΝΤ1  ανέφερε ο αδελφός του ηθοποιού τον αναζητούσε για μία σχεδόν μέρα και τον βρήκε νεκρό στη σπίτι του στη Νέα Σμύρνη, ενώ η σορός του 83χρονου καλλιτέχνη θα αποτεφρωθεί μέσα στις επόμενες ημέρες στη Ριτσώνα.

«Τη Δευτέρα πέθανε. Τον έψαχνε για σχεδόν μία ολόκληρη μέρα ο αδελφός του και όταν πήγαν στο σπίτι τον βρήκανε νεκρό. Προφανώς ήτανε μία μέρα νεκρός ο άνθρωπος… Έμενε μόνος του στη Νέα Σμύρνη. Χθες το μάθαμε εμείς και να πούμε απ’ τις πληροφορίες που έχουμε απ’ την οικογένεια ότι θα γίνει καύση στο αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας. Θα μάθουμε πότε και πού», είπε σχετικά ο Τάσος Τεργιάκης.

Στην ίδια εκπομπή μίλησε και ο γείτονας του ηθοποιού Δημήτρης Παρτσαλάκης που έχει παντοπωλείο στην περιοχή. Τη Δευτέρα το πρωί όπως είπε ο Χρήστος Πολίτης κατέβηκε από το σπίτι του και πήγε να ψωνίσει στο συγκεκριμένο κατάστημα. «Είχε έρθει ψώνισε. Του πήγε το παιδί ο υπάλληλος, γιατί έλειπα εκείνη τη μέρα. Συνήθως του τα πήγαινα εγώ γιατί μιλάγαμε κιόλας. Ανέβαινα πάνω γιατί μου άρεσε να βλέπω όλα αυτά που είχε. Αν δείτε το σπίτι του είναι ένα τέχνης[…] Μου είπε ο υπάλληλος ότι του πήγα πράγματα το πρωί. Εντάξει τελευταία είχε πέσει αρκετά, ερχόταν και με μπαστούνι γιατί είχε αρρωστήσει, του είχε στοιχίσει πολύ αυτό στην υγεία του[…] μου έλεγε Δημήτρη έχω χάσει όλο μου τον μυικό ιστό, έκανε οξυγόνο[…] ».

Πρόσθεσε ότι ήταν πολύ περήφανος και νομίζω για αυτό ίσως έμεινε και μόνος του,  δεν ήθελε κάποιον να τον φροντίζει και ήθελε να εξυπηρετείται μόνος του. Ο

Η πορεία του στον χώρο της τέχνης

Τη δυσάρεστη είδηση του θανάτου του ηθοποιού έκανε γνωστή με ανάρτησή του στο Facebook ο συγγραφέας Μάνος Λαμπράκης, γράφοντας «Ο Χρήστος Πολίτης δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας… 1942 – 2026» και συνοδεύοντάς την με το τραγούδι My Way του Φρανκ Σινάτρα.

Ο Χρήστος Πολίτης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 27 Δεκεμβρίου 1942, ως Χρήστος Πιατουλάκης. Εργάστηκε στο θέατρο σε περισσότερες από 45 θεατρικές παραγωγές, ενώ στον κινηματογράφο συμμετείχε σε 18 ταινίες. Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε σε 8 σειρές, με πιο διάσημη τη “Λάμψη” του Ν. Φώσκολου.

Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966). Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968) και Τσάι και συμπάθεια (1969). Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι-Ευμενίδες του Αισχύλου και

Ιππόλυτος του Ευριπίδη, παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό.

Ο Χρήστος Πολίτης υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990), του θιάσου που είχε στόχο τη θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το Απλό Θέατρο επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των ‘Αρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά.. Υπήρξε το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον.

Παράλληλα με το έργο του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους θεατρικούς δημιουργούς και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης, το ‘Αρμα Θέσπιδος κ.ά. Μετά την αποχώρησή του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στον χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλ. Μινωτή με τον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε ήταν Το λιοντάρι του χειμώνα, του Τζ. Γκόλντμαν, κατά την θεατρική περίοδο 1997-98.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ένα πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου Λεωφόρος του μίσους και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στις ταινίες ‘Αγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών. Το 1969 κέρδισε το βραβείο Β’ Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17. Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία μαζί με την Αλ. Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Το 1991, επανεμφανίζεται στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Ν. Φώσκολου «Η λάμψη», συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως “Γιάγκο Δράκο”, ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005.

Κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980, συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραγωγές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε δύο παραγωγές για βίντεο, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη δεκαετία του 1990, υπήρξε για μια διετία δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη. Τέλος, περιστασιακά ασχολήθηκε και με την πολιτική. Το 1998, εκλέχθηκε νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου, θέση από την οποία αποχώρησε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ συμμετείχε και ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής ‘Ανοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.