Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΡΟΥΒΛΙΑ
Εβδομήντα πέντε ημέρες μετά τις εκλογές, το κυβερνητικό σκάφος εξακολουθεί να πλέει στο πέλαγος της δημιουργικής ασάφειας: η υπερκινητικότητα του Πρωθυπουργού και ορισμένων υπουργών δεν έχει αποδώσει κάτι απτό, οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές δεν έχουν αποτέλεσμα και η πραγματική οικονομία κρατά την ανάσα της.
Εβδομήντα πέντε ημέρες μετά τις εκλογές, το κυβερνητικό σκάφος εξακολουθεί να πλέει στο πέλαγος της δημιουργικής ασάφειας: η υπερκινητικότητα του Πρωθυπουργού και ορισμένων υπουργών δεν έχει αποδώσει κάτι απτό, οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές δεν έχουν αποτέλεσμα και η πραγματική οικονομία κρατά την ανάσα της.
Από την πρώτη στιγμή, το ζητούμενο για τη χώρα ήταν η επιστροφή στην κανονικότητα: παρά την αποτυχία της προσπάθειας που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση να βγει στις αγορές, τον περασμένο Οκτώβριο, ο ιδιωτικός τομέας είχε αναθαρρήσει προς τα τέλη της περασμένης χρονιάς.
Τα πάντα ανακόπηκαν στο άκουσμα της επίσπευσης των πολιτικών εξελίξεων, τον περασμένο Δεκέμβριο. Εκτοτε, η αγορά έχει μπει στον αυτόματο πιλότο – και η κυβέρνηση δεν έχει μπορέσει να ξεκλειδώσει το πιλοτήριο. Η αβεβαιότητα εντείνεται καθημερινά – και είναι πια δεδομένο ότι δεν πρόκειται να τερματιστεί σύντομα, παρά τις όποιες αποφάσεις του Eurogroup της 24ης Απριλίου.
Οπως είναι γνωστό, οι αγορές προεξοφλούν τα πάντα – και τώρα προβλέπουν ότι η λύση που θα δοθεί από τους δανειστές στο ελληνικό πρόβλημα ρευστότητας θα είναι προσωρινή. Κάθε εξέλιξη παραπέμπεται πια στη «μεγάλη συμφωνία» του Ιουνίου.
Ομως, αυτή η πεποίθηση έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία. Η μη δημιουργική αδράνεια στην οποία έχει καταδικαστεί θα μεταφραστεί σε δημοσιονομικό πρόβλημα το φθινόπωρο. Ποιοι και πώς θα πληρώσουν φόρους – όταν όλο και περισσότερες επιχειρήσεις βιώνουν μία σκληρή περίοδο χειμερίας νάρκης;
Το σκηνικό είναι ναρκοθετημένο: από τα σενάρια περί Grexit ώς τις φήμες για νέες εκλογές, τα πάντα τροφοδοτούν την αβεβαιότητα και ανακυκλώνουν την αποφυγή οποιασδήποτε επένδυσης. Η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να κόψει τον γόρδιο δεσμό που εν πολλοίς δημιούργησε με τις κινήσεις της. Ο χρόνος είναι χρήμα ή, τέλος πάντων, ρούβλια – αλλά στην προκειμένη περίπτωση είναι και ψήφοι.