Η ΠΟΥ ΘΑ ΑΦΗΓΗΘΩ στη συνέχεια – καλοκαίρι είναι, ιστορίες λέμε – αφορά τη Βουλή, και ειδικότερα το πώς οι αγαπημένοι/ες μητέρες και πατέρες του Εθνους νομοθετούν. Είναι μόλις 15 ημερών, αλλά αυτό καμιά σημασία δεν έχει: το πρόβλημα είναι διαχρονικό. Στις 27 Ιουνίου λοιπόν ψηφίζεται κατ’ άρθρο και στο σύνολο νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης με τίτλο «Κύρωση αποφάσεων υπαγωγής επενδυτικών σχεδίων».

Αντιγράφω το άρθρο 10 παράγραφος 1, ως έχει: «Η προθεσμία του γ’ εδαφίου της παραγράφου 12 του άρθρου 110 του νόμου 4055/2012 (α’ 51), όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της με την παράγραφο 1 του άρθρου 13 του νόμου 4237/2014 παράγραφος α’ 36, παρατείνεται από την λύση της για διάστημα 6 (έξι) μηνών.

Η διάταξη της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου εφαρμόζεται αναδρομικά από την λήξη της εξάμηνης παράτασης της παραγράφου 1 του άρθρου 13 του νόμου 4237/2014».

Τι αφορά αυτό; Τι κρύβεται πίσω από όλα τα εντελώς κουλά, και ακαταλαβίστικα, που προανέφερα; Οποιον και να ρώτησα βουλευτή που μετέχει στο πρώτο τμήμα διακοπών της Βουλής, μου δήλωσε μια περήφανη… άγνοια! Αποφάσισα να μιλήσω με τη φίλη Φωτεινή «κοίτα να μη σε πιάσω στο στόμα μου, καημένε» Πιπιλή, θεωρώντας δεδομένο ότι ως δημοσιογράφος, και «γάτα» γενικώς, κάτι θα γνώριζε περισσότερο, δεδομένου ότι μετέχει στο συγκεκριμένο τμήμα.

Φευ, ούτε εκείνη γνώριζε.

«Ελειπα», μου είπε, «στο Συμβούλιο της Ευρώπης όταν ψηφίστηκε και δεν ξέρω τι είναι αυτό, αλλά θα το ψάξω γιατί είναι φανερό πως κάτι θέλουν να κρύψουν».

Βέβαιος ων ότι θα τη βρει την άκρη (οπότε φαντάζομαι θα την ανακοινώσει αύριο στον Βήμα FM) προτίθεμαι, ενδιαμέσως, να θέσω κουίζ για τους υπόλοιπους 99 βουλευτές του τμήματος, και όποιος μου αποκωδικοποιήσει τι είναι αυτά τα σανσκριτικά που ψήφισε, θα κερδίσει με το σπαθί του χρυσούν, και όχι «πέτσινο», ωρολόγιον το οποίο και θεσπίζω αυτή τη στιγμή ως βραβείο!

Επιπροσθέτως αναφέρω ότι αυτός που έχωσε την πονηρή διάταξη στο εν λόγω άσχετο νομοσχέδιο, «καιγόταν» να ισχύσει άμεσα: δημοσίευσε τον νόμο σε λιγότερο από 24 ώρες στο ΦΕΚ (τεύχος 144α/28-6-2014)! Λοιπόν παλικάρια μου, θα πει κανείς τι είναι αυτό που ψηφίσατε; Και ποιον/ους αφορά;

***

Οι προσθέσεις και τα εγκεφαλικά

ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ παρακολουθώ αυτήν την υπέροχη κόντρα που βρίσκεται σε εξέλιξη για το αν θα περάσει η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη διενέργεια δημοψηφίσματος για τη «μικρή ΔΕΗ». Δεν μπορώ να κάνω και αλλιώς, άλλωστε. Στην Αθήνα είμαι. Αν ήμουν σε καμιά παραλία, σιγά να μη με απασχολούσαν οι χειρισμοί της κυβέρνησης, και το γιατί ο Πρόεδρος της Βουλής Βαγγέλης, Βαγγέλας για τους φίλους ή «προεδρούκος» για τους ακόμη πιο φίλους, Μεϊμαράκης τα έχει στυλώσει. Θα παρατηρούσα τον κόσμο γύρω μου, και θα ανέπεμπα ευχαριστίες στον Κύριο που τον έκανε τόσο όμορφο – τον κόσμο γύρω μου, όχι τον Μεϊμαράκη! Φίλος μου είναι, αλλά εντάξει τώρα, δεν θα τον πεις και Τζορτζ Κλούνι…

Παρακολουθώ λοιπόν, και ψάχνομαι. Γιατί ο Μεϊμαράκης, ο φίλος Βαγγέλας, επιμένει στο να αθροίσει όσους υπογράφουν όλες τις προτάσεις δημοψηφίσματος για να καταλήξει στον μαγικό αριθμό 120, και προκαλεί απανωτά εγκεφαλικά στο Μέγαρο Μαξίμου συνολικά, και στο ακαταμάχητο ντουέτο «Αμποτ και Κοστέλο» που μας κυβερνά, ειδικότερα;

Πληροφορήθηκα ότι την ίδια απορία είχε και ο πρόεδρος «φέρτε μου Μνημόνια να τα σκίζω ένα ένα» Αντώνης εξού και τηλεφώνησε στον πρόεδρο Βαγγέλα προχθές Τρίτη προκειμένου να του ζητήσει «να το μαζέψει».

Οι πληροφορίες μου, από τις συνήθως έγκυρες πηγές μου, αναφέρουν ότι η συνομιλία κάθε άλλο παρά «χαλαρή» και εγκάρδια ήταν, παρά το γεγονός ότι είχαν να τα πουν από το βράδυ των ευρωεκλογών (!), κάτι που με εξέπληξε όταν μου το είπαν. Αντιθέτως είχε στιγμές μεγάλης έντασης με τον πρόεδρο Αντώνη να δηλώνει ότι «δεν καταλαβαίνει τι είναι αυτό που κάνει» ο πρόεδρος Βαγγέλας.

Ο πρόεδρος Βαγγέλας τώρα, επικαλέσθηκε κατά την ίδια συνομιλία την (πιθανή) υπέρ των απόψεών του γνωμάτευση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, αλλά ο άλλος, ο πρόεδρος Αντώνης, κανονικά «στα κάγκελα». Εκλεισαν χωρίς συμφωνία επί του πρακτέου. Ετσι που η αποδοκιμασία της εκπροσώπου Σοφίας στον Πρόεδρο της Βουλής να θεωρείται ως φυσικό επακόλουθο.

Εγώ πάλι, αν ήμουν Σαμαράς στους πονηρούς καιρούς που ζούμε, θα δίσταζα πολύ να ανοίξω (μεγάλο) μέτωπο με τον τρίτο στη σειρά παράγοντα του Πολιτεύματος. Εγινα κατανοητός;

***

Η απρέπεια και η (πιθανή) άρνηση

ΕΛΠΙΖΩ. Ειδικά όταν – μου λένε – ο πρόεδρος Αντώνης έχει ήδη ένα ανοιχτό με τον πρώτο πολιτειακό παράγοντα…

Πώς συνέβη αυτό; Και πότε; Αν δεν με απατούν οι πηγές που προανέφερα (και συνήθως δεν με απατούν), κατά το αιφνίδιο κλείσιμο της Βουλής στις 4 Ιουνίου, διεπράχθη μία απρέπεια θα την χαρακτηρίσω σε βάρος του Προέδρου της Δημοκρατίας: ενημερώθηκε για την απόφαση της κυβέρνησης να ολοκληρωθούν οι εργασίες της Ολομέλειας αυθημερόν!!

Και δεν προσθέτω από τα μέσα ενημέρωσης για να μην το κάνω χειρότερο το πράγμα.

Ως εκ τούτου καλά να λες «το πιθανό πρόβλημα με τον Πρόεδρο θα το φτιάξω εγώ, μην ασχολείσαι εσύ», το θέμα είναι το τι θα πει και ο Πρόεδρος (της Δημοκρατίας)!

(Λυπάμαι που δεν μπορώ να γίνω πιο σαφής, επί του συγκεκριμένου. Θα πω μόνο ότι αφορά την πιθανή άρνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας να προσυπογράψει το νομοσχέδιο για τη «μικρή ΔΕΗ», αν στο μεταξύ έχει σχηματιστεί πλειοψηφία 120 βουλευτών που ζητούν δημοψήφισμα…).

***

Σε συσκευασία δώρου

ΑΡΚΕΤΑ ΕΙΠΑ, δεν θα μιλήσω περισσότερο επ’ αυτού. Προτιμώ να αναφερθώ στην ωραία πρωτοβουλία του συνόλου των εκτός κυβέρνησης βουλευτών του ΠαΣοΚ που πήραν αυτούσια θα θεωρήσω, τη δήλωση του Γιώργου «είμαι το alter ego του global Γιώργου» Ελενόπουλου, για το πώς σχηματίστηκε το έλλειμμα του 2009, την πακετάρισαν σε συσκευασία δώρου και την κατέθεσαν ως ερώτηση στον δημοφιλή Γκίκα Χαρδούβελη. Αντί να αναρωτιέστε πόθεν η δημοφιλία Χαρδούβελη, καλόν είναι να κοιτάξετε το προφανές (και πρωτοφανές ωσαύτως): τη μεγαθυμία θα αποτολμήσω τον χαρακτηρισμό του προέδρου «το ΠαΣοΚ είμαι εγώ» Βαγγέλη να υποστηρίξει τον Γιώργο. Κα-τα-πλη-κτι-κό!

***

Ευαγγέλιο δεοντολογίας

ΤΟ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ της αληθινής δημοσιογραφίας, το ευαγγέλιο της δεοντολογίας και των αξιών της αντικειμενικότητας, η «Αυγή», στην προσπάθειά της να υπερασπιστεί τον Νίκο «δώστε μου διακόπτες να κατεβάζω» Φωτόπουλο, χαρακτήρισε «οχετό» τα όσα έγραφα για τον αγωνιστή χθες και προχθές. Εννοείται πως δεν θα απαντήσω. Τι να απαντήσεις στο αγλάισμα του κομματικού/σταλινικού Τύπου; Δεν έχω λόγια…