Από την αρχή ήταν εμφανές ότι είναι αταίριαστο ζευγάρι. Ο γαλλογερμανικός άξονας έχει περάσει από διάφορες φάσεις που καθρεφτίζονται στις προσωπικές σχέσεις των εκάστοτε ηγετών του. Και άλλοτε ευτυχώς, άλλοτε δυστυχώς, επηρεάζουν το ευρωπαϊκό μέλλον.
ΚΟΝΡΑΝΤ ΑΝΤΕΝΑΟΥΕΡ – ΣΑΡΛ ΝΤΕ ΓΚΟΛ
Οι εμπνευστές του γαλλο-γερμανικού άξονα
1963: Υπογράφουν τη Συνθήκη των Ηλυσίων. Κλείνουν με τον πιο επίσημο τρόπο τα τραύματα των πολέμων. Βέβαιοι γαρ πως το κλειδί για την ευρωπαϊκή ευημερία και ειρήνη ήταν η συνεργασία τους. Παρά τις σφοδρές αντιδράσεις γαλλικής και γερμανικής αντιπολίτευσης. Η μεταξύ τους χημεία έπαιξε ρόλο. Ο στρατηγός Ντε Γκολ (δεξιά στη φωτογραφία) στην αρχή ήταν επιφυλακτικός απέναντι στους Γερμανούς. Ο Αντενάουερ όμως τον γοήτευσε. Είχε, πίστευε, όλα τα χαρακτηριστικά που ένας Γερμανός έπρεπε να έχει και κανένα από όσα φοβόταν. Η συμπάθεια ήταν αμοιβαία. Ο καγκελάριος έβλεπε στο πρόσωπό του έναν καλλιεργημένο αξιωματικό που κατανοούσε τις προσπάθειες της Γερμανίας να βρει τη θέση της στον κόσμο.
ΧΕΛΜΟΥΤ ΣΜΙΤ – ΒΑΛΕΡΙ ΖΙΣΚΑΡ ΝΤ’ ΕΣΤΕΝ
Ρεαλιστικοί οραματιστές της Ενωσης
Ως καγκελάριος και πρόεδρος δεν εξέδωσαν ποτέ παθιασμένες ανακοινώσεις για την Ευρώπη. Απλά δρούσαν πραγματιστικά. Παρότι ο Σμιτ (αριστερά στη φωτογραφία) ήταν σοσιαλδημοκράτης κι ο Ζισκάρ ντ’ Εστέν κεντροδεξιός, γρήγορα ανέπτυξαν μια ιδιαίτερη σχέση. «Ανευ όρων εμπιστοσύνης και μετά προσωπικής φιλίας» την έχει περιγράψει ο Γερμανός. «Σίγουρα μοναδική» ο Γάλλος. Οι μεταξύ τους διαπραγματεύσεις γίνονταν κατ’ ιδίαν στα αγγλικά, χωρίς παρουσία μεταφραστών. Αποτέλεσμα; Συνέβαλαν τα μέγιστα στη δημιουργία της ΕΟΚ. Μέχρι σήμερα ο 95χρονος Γερμανός κι ο 87χρονος Γάλλος παρεμβαίνουν στη δημόσια ζωή της ηπείρου και στηρίζουν το όραμα της Ενωσης.
ΧΕΛΜΟΥΤ ΚΟΛ – ΦΡΑΝΣΟΥΑ ΜΙΤΕΡΑΝ
Ενας συντηρητικός κι ένας σοσιαλιστής συμφωνούν
Η φωτογραφία που κρατιούνται χέρι χέρι, το 1984, στο νεκροταφείο δίπλα στο πεδίο της Μάχης του Βερντέν, όπου σκοτώθηκαν 800.000 γερμανοί και γάλλοι στρατιώτες στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει ισχυρή συμβολική αξία. Με αυτήν την κίνηση, σε αυτόν τον τόπο, ήταν αποφασισμένοι να δείξουν την κοινή τους πεποίθηση για την ανάγκη της συμφιλίωσης. Ηταν η πρώτη φορά που έγινε σαφές ότι ο γαλλογερμανικός άξονας ήταν σταθερός και παραγωγικός, ανεξαρτήτως των προσώπων που ενσάρκωναν αυτή τη σχέση και της πολιτικής τους ταυτότητας. Η Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη του 1985, σημαντικό βήμα προς την Ενιαία Αγορά, θεωρείται αποτέλεσμα της συνεργασίας τους.
ΑΝΓΚΕΛΑ ΜΕΡΚΕΛ – ΝΙΚΟΛΑ ΣΑΡΚΟΖΙ
Οι Μερκοζί
Αυτή, ιδιωτικώς, κορόιδευε τον τρόπο που περπατούσε και τις γκριμάτσες του. Της θύμιζε τον Λουί ντε Φινές. Αυτός την ειρωνευόταν πως επιδείκνυε προσοχή αδελφής προϊσταμένης. Πολλές φορές έσπευδε να τη φιλήσει μόνο και μόνο γιατί ήξερε πως τόση οικειότητα την εκνευρίζει. Υπήρξαν περίεργο ζευγάρι. Και κλήθηκαν να διαχειριστούν την τύχη τού ευρωπαϊκού οικοδομήματος στην πιο δύσκολη στιγμή. Η σχέση τους δεν ήταν εύκολη. Πέρασε από την αναγκαιότητα στην περιπλοκότητα μέχρι να καταλήξει στην, κατά Σαρκό, αληθινή στοργή. Σίγουρα έδειξε όμως ότι ο γάμος Γαλλίας – Γερμανίας δεν κρίνεται ως τόσο σημαντικός πια.
