Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ έβαλε το γκρι κοστούμι του και ήρθε στην Ελλάδα με έναν σκοπό: να υπερασπιστεί την ευρωπαϊκή ιδέα. Και στην ατμόσφαιρα βρήκε χωρίς να το περιμένει κάτι ευρωπαϊκό. Περίμενε, όπως είπε στα «ΝΕΑ» γελώντας, να δει μια ημέρα ηλιόλουστη, αλλά το πρωί ήταν μουντή «και πιο κρύα από ό,τι στις Βρυξέλλες. Γίνατε Ευρώπη», είπε με ελαφρύ σαρκασμό. Ο καιρός όμως ήταν η πρόφαση. Η αγωνία του ήταν άλλη. Ηθελε, είπε, να δει «πόσο σοβαρά θέλουν οι έλληνες πολίτες και οι πολιτικοί να αλλάξουν την πολιτική κουλτούρα των πελατειακών σχέσεων».

Ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων είναι φίλος της Ελλάδας, αλλά δεν της χαρίζεται. «Μπορούμε να συζητάμε για χρόνια με τον ελληνικό φιλοσοφικό τρόπο ποιος φταίει για την κρίση. Για μένα φταίνε και η Ελλάδα και η Ευρώπη, αλλά πλέον καλό είναι να συνεργαστούμε. Είναι εύκολο, αρκεί να μη φορτώνει η μία στην άλλη την αποτυχία». Ο άλλοτε Κόκκινος Ντάνι είναι κατηγορηματικός. Δεν μασάει τα λόγια του. Μας ξέρει απ’ την καλή και απ’ την ανάποδη. Και δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να μας κριτικάρει, αλλά και να μας εμψυχώσει. Ξέρει την κάπως… χαλαρή σχέση μας με την Εφορία και ταυτόχρονα αναγνωρίζει το ελληνικό δαιμόνιο. Ομολογεί ότι τον έχει γοητεύσει ο ελληνικός τρόπος ζωής, μια και ο ίδιος, όπως λέει, στα νιάτα του υπήρξε «ελευθεριάζων». Ωστόσο τώρα πια που ωρίμασε θεωρεί ότι ο ατομικισμός δεν πρέπει να υπερτερεί του κοινού καλού. Αναγνωρίζει ως μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας το ότι δεν έχει αναπτύξει όσο η Δύση την έννοια του συλλογικού καλού.

Περπατώντας χαμογελαστός μπροστά από την ελληνική Βουλή θα πει ότι είναι αισιόδοξος πως η Ελλάδα θα ξεπεράσει την κρίση, αρκεί να μάθει να συζητεί με την Ευρώπη. «Να ακούν η μία την άλλη. Αυτός είναι ο χρυσός κανόνας της πολιτικής». Και θα συμπληρώσει τονίζοντας ότι «κάθε λαός έχει έναν χρυσό θησαυρό: τη φαντασία του».

Η ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ. Οσο για την οργή και την αγανάκτηση των Ελλήνων; «Δεν είναι μόνο οι Ελληνες. Ολοι οι άνθρωποι δυσκολεύονται να παραδεχθούν τα λάθη που έχουν κάνει». Παρ’ όλα αυτά θεωρεί ότι οι ελληνικές εκλογές «μάλλον έρχονται νωρίς – δεν έχει καν αλλάξει το πολιτικό τοπίο». Γνωρίζει και αναλύει σε βάθος ακόμη και τον «ένδοξο» (glorious) Ανδρέα Παπανδρέου και το πώς άλλαξε την κοινωνική δομή δημιουργώντας τη μεσαία τάξη και «φτιάχνοντας αυτό το παράξενο: ένα κόμμα που ήλεγχε το κράτος. Και με ειλικρινή απορία διερωτάται: «Πώς έπειτα από εκλογές πάντα σας κυβερνούσε ένας ανιψιός ή ένας γιος;».

Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ και η Γερμανίδα Ρεμπέκα Χαρμς, συμπρόεδροι της ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, βρέθηκαν χθες για μία – ομολογουμένως γεμάτη – ημέρα στην Αθήνα. Καλεσμένοι του Πράσινου ευρωβουλευτή Νίκου Χρυσόγελου και των ελλήνων Οικολόγων Πράσινων, έφτασαν τα μεσάνυχτα της Δευτέρας και σήμερα τα ξημερώματα επρόκειτο να πετάξουν ξανά για Βρυξέλλες. Η επίσκεψη έγινε για να στηρίξουν τον προεκλογικό αγώνα του αδελφού ελληνικού κόμματος, αλλά το πρόγραμμα ήταν φουλ και είχε απ’ όλα. Μετά την πρωινή συνέντευξη Τύπου περπάτησαν από το Σύνταγμα έως το κεντρικό κτίριο της Τραπέζης της Ελλάδος για να συναντηθούν με τον διευθυντή της Γιώργο Προβόπουλο.

Εμειναν περισσότερο από μία ώρα στο Μαξίμου όπου συναντήθηκαν με τον Λουκά Παπαδήμο. Είδαν τον υπουργό Εξωτερικών Σταύρο Δήμα. Ακουσαν υπομονετικά τα παράπονα και τις προτάσεις φορέων, όπως της ΓΣΕΕ διά στόματος του επιστημονικού διευθυντή του Ινστιτούτου της Σάββα Ρομπόλη – γνωρίζει τον Ντάνι από τη Σορβόνη -, της Εθνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου, της Γενικής Συνομοσπονδίας Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων, της Ενωσης Φοροτεχνικών, της Πανελλήνιας Ενωσης Νέων Αγροτών και αρκετών άλλων, που έδωσαν το «παρών» γύρω από το τεράστιο ξύλινο τραπέζι στο ψηλοτάβανο νεοκλασικό της οδού Αμαλίας όπου στεγάζονται τα γραφεία του Ευρωκοινοβουλίου.

«ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ;». Η Ρεμπέκα και ο Ντάνι καθώς περπατούν στους αθηναϊκούς δρόμους, από τη μια συνάντηση στην άλλη, προσπαθούν να εντοπίσουν τα σημάδια της κρίσης. «Εδώ είμαστε στο καλό κομμάτι της πόλης; Μου έχουν πει ότι υπάρχουν εκατοντάδες ξενοίκιαστα μαγαζιά…» θα ρωτήσει η Χαρμς στην οδό Ομήρου, ενώ σε κάθε ευκαιρία τραβά φωτογραφίες με το κινητό της. Σε όλες τις συναντήσεις του, ο Κον-Μπεντίτ δηλώνει αισιόδοξος τονίζοντας ότι, παρά τα όσα έχουν γίνει, «η ελληνική κοινωνία καταλαβαίνει πια πως η πλειονότητα των Ευρωπαίων θέλει να βοηθήσει και οι Ευρωπαίοι κατανοούν πλέον πως η Ελλάδα δεν θέλει λεφτά αλλά να αλλάξει το κράτος, την οικονομία και τη φορολογία της». Ο πολιτικός που μιλάει πότε αγγλικά, πότε γαλλικά ή γερμανικά με απίστευτη ευκολία παραμένει αθεράπευτα ευρωπαϊστής. «Οι ακραίοι όλων των αποχρώσεων, που λένε «όχι» σε όλα, δεν έχουν δει την Ιστορία. Αν λες «όχι» σε όλα, δεν βγαίνεις πουθενά».