Συμπαθεστάτη, νόστιμη και με σαφή δείγματα της αφασικής ελαφρότητας που ώς χθες αποτελούσε το βασικό προσόν μιας συνεπούς πρωινατζούς, η Σίσσυ Χρηστίδου (φωτογραφία αριστερά) θα μπορούσε να είναι ευτυχής επιλογή ενός πρωινάδικου. Μιας άλλης όμως, εποχής, παλαιότερης, όταν οι ζουζουνιές, τα επιφωνήματα λατρείας προς σοουμπιζνεζικούς πρωταγωνιστές, οι ακκισμοί on camera και οι κοτσάνες αποτελούσαν τα βασικά χαρακτηριστικά του σουξέ μιας νεαρής ανερχόμενης τηλεπερσόνας, η οποία ωστόσο είχε τον χρόνο να επενδύσει ένα κανάλι στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και να τα αναδείξει. Ετσι συνέβη με τις υπόλοιπες πρωινατζούδες, τις παλαιότερες. Οσο για τις φρεσκότερες, όπως τη Φαίη Σκορδά, ελέω γάμου και συμπαρουσίασης μετά του συζύγου του πρωινάδικου προγράμματος, γλίτωσε χρόνο η ίδια και το κανάλι από το να «χτίσουν» ίματζ. Το γεγονός ότι η Σίσσυ είναι μικροπαντρεμένη με τον τραγουδιστή νεανικού συγκροτήματος (Θοδωρή Μαραντίνη των Ονιράμα) και έχουν ήδη παιδί ή έχει προφίλ στο facebook και followers και πολλά like και ό,τι άλλο συζητήθηκε σαν στοιχείο μοντερνιάς και επομένως εκσυγχρονισμού του μοντέλου της πρωινατζούς που κλήθηκε να υπηρετήσει, αποτελούν μάλλον φαιδρά επιχειρήματα, καθώς πρέπει να συνδυάζονται όλα αυτά και με την αντίστοιχη τηλεοπτική εικόνα. Και σε αυτή η Σίσσυ, δείχνει να είναι απλώς μια άπειρη μεν, παλαιού τύπου δε πρωινατζού, που επαναλαμβάνει κοινοτοπίες για μωράκια και για ζευγαράκια. Βεβαίως αυτό το μοντέλο κλήθηκε να υπηρετήσει και προφανώς θεωρήθηκε «εμπειρία», η συμμετοχή της στην πρωινάδικη ομάδα του Αρναούτογλου παλαιότερα και το πέρασμά της από τον καναπέ του «Μες στην καλή χαρά» του Alpha. Πολύτιμο αυτό για την εγχώρια τηλεόραση που ανακυκλώνει ό,τι βρίσκει έτοιμο. Αλλά παραγνωρίζεται το γεγονός ότι το «έτοιμο» έχει δείξει τις δυνατότητές του και μόνο αν κρύβει εκπλήξεις μπορεί να σηκώσει το βάρος ενός μεγαλύτερου ρόλου. Ιδίως όταν απευθύνεται σε ένα κοινό έμπειρο, που έχει βαρεθεί να καταναλώνει διαρκώς το ίδιο μοντέλο παρουσιάστριας με μικρές παραλλαγές, πολύ περισσότερο, όταν αυτές δεν αποτελούν βελτίωσή του, αλλά μιμητική καθήλωσή του στα παλιά, οπότε προκαλεί συγκρίσεις που δεν την ευνοούν. Επιβαρυντικό στοιχείο είναι ότι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες και των δυο, απέχουν ως νοοτροπίες με τον Χρήστο Φερεντίνο, έχουν διαφορετική ποιότητα λόγου και αντίληψη.