Ευκίνητος αλλά λιτός. Εύπλαστος και εκφραστικός. Είναι ο Σαµπούρο Τεσιγκαουάρα. Μια ήρεµη δύναµη του σύγχρονου χορού, ένας πρωτοποριακός δηµιουργός από την Ιαπωνία µε δική του ιδιαίτερη υπογραφή, ο οποίος εµφανίζεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών για να προκαλέσει το κοινό να ξεφύγει από την εύκολη κατανάλωση χορού µέσα σε κανόνες τηλεριάλιτι.
Στο γυµνασµένο σώµα του κυλάει η εσωτερική ενέργεια. Ρέει ανεµπόδιστη και καταλήγει σε κινήσεις αδιάσπαστες που ορίζουν τον χώρο. Το φως είναι ο συνεργάτης του. Με αυτό και το σώµα του ο χορευτής, χορογράφος, σκηνογράφος και κινηµατογραφιστής οριοθετεί τον χώρο του. Μέσα σε αυτόν τοποθετεί την πράξη του χορού του. Και χορογραφεί αφηρηµένες έννοιες και ιδέες. Γιατί ο Τεσιγκαουάρα είναι έως τη µυριοστή νευρική του απόληξη εγκεφαλικός δηµιουργός.
«Ο χορός δεν είναι απλός. Αλλά ο χορός µπορεί να γίνει απλός. Και ταυτόχρονα σύνθετος. Αυτό που έχει σηµασία είναι η σαφήνειά του», λέει στα «ΝΕΑ» ο 52χρονος Σαµπούρο Τεσιγκαουάρα για να ορίσει τη σχέση του µε την τέχνη.
Η αφετηρία του ήταν ανορθόδοξη.
∆εν υπήρξε χορευτής σε φυτώριο σχολής κλασικού µπαλέτου, ο οποίος αργότερα το εγκατέλειψε για να ασχοληθεί µε τη σύγχρονη χορογραφία επειδή δεν τον βοηθούσε πλέον το σώµα του. Αρχικά σπούδασε καλές τέχνες. Μάλιστα εµβρίθησε στη ζωγραφική και τους κανόνες των αναλογιών και της συµµετρίας της γλυπτικής. Οµως από µικρός είχε ενδείξεις εµµονής µε την κίνηση, προσπαθώντας να µιµηθεί τις κινήσεις των εντόµων, των σύννεφων, των ζώων και των ανθρώπων.
Και όταν πέρασε στην εφηβεία, η γρήγορη και επαναλαµβανόµενη στον ρυθµό της κινησιολογία του ποδοσφαίρου τον συνεπήρε. Οταν ήταν 20 ετών άρχισε κλασικό χορό. Στις αρχές των ‘80s ήταν ήδη έτοιµος να διαµορφώσει το δικό του χορευτικό ύφος, χάρη στο οποίο άλλαξε η εικόνα του χορού στην Ιαπωνία. Και το 1985 µε τη συνεργάτη του Κέι Μιγιάτα ίδρυσαν την οµάδα χορού Karas. Σκοπός τους ήταν η αναζήτηση µιας νέας µορφής οµορφιάς.
«Η οµορφιά σήµερα βρίσκεταισε πράγµατα κρυµµένα µέσα στην καθηµερινή µας ζωή που δεν τα αντιλαµβανόµαστε. Η οµορφιά έχει να κάνει µε ό,τι νιώθουµε από την ευαισθητοποίησή µας σε αποσπασµατικά πράγµατα. Ενας όµορφος τόπος είναι το ανθρώπινο σώµα ανεξάρτητα από τον χρόνο. Μάλιστα ο κάθε άνθρωπος µπορεί να είναι όµορφος», λέει στα «ΝΕΑ», ο ιδρυτής της οµάδας Karas που στα ιαπωνικά σηµαίνει κοράκι. Και συµβολίζει κάτι περισσότερο από µία σχέση µε οτιδήποτε προέρχεται από τη φύση. «Σχετίζεται µε την ευφυΐα και την περιέργεια».
Το έργο που θα παρουσιάσει στο ελληνικό κοινό είναι το «Miroku». Μόνος στη σκηνή, επί µία ώρα, ο Τεσιγκαουάρα κινείται όπως ο αναρριχόµενος κισσός, µε τη χάρη της φλόγας και έχει έναν µοναδικό παρτενέρ: τους εξαιρετικούς φωτισµούς του, ένα σύµπαν χρωµάτων, αλλά και συµβολισµών. «Σε αυτό το κοµµάτι ο εσωτερικός χρόνος και το εξωτερικό περίβληµα του σώµατος είναι τα πιο σηµαντικά στοιχεία».
INFO
Σαµπούρο Τεσιγκαουάρα, «Miroku», την Παρασκευή και το Σάββατο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» (τηλ. 210-
7282.333), στις 20.00. Εισιτήρια: 11,50 (φοιτητικό), 20, 36, 53, 72 ευρώ.
Ο σεισµός και η αποδοχή της φύσης
Οταν έγινε ο πρόσφατος σεισµός και το καταστροφικό τσουνάµι στη Φουκουσίµα, ο χορογράφος Σαµπούρο Τεσιγκαουάρα βρισκόταν σε ευρωπαϊκή περιοδεία. «Οι σεισµοί και τα τσουνάµι είναι φυσικές καταστροφές και το πρόβληµα της ραδιενέργειας είναι µία ανθρώπινη καταστροφή που ακολούθησε. ∆εν νοµίζω ότι είναι σωστό να µιλάµε για όλα αυτά και να τα εξισώνουµε µόνο και µόνο επειδή είναι µία µεγάλη καταστροφή. Εµείς οι Ιάπωνες έχουµε παράδοση στον πολιτισµό µας να αποδεχόµαστε τη φύση παρατηρώντας µε ηρεµία τα λάθη που έχουν κάνει οι άνθρωποι. Τώρα µαθαίνουµε πόσο δύσκολο είναι αυτό».
