ΒΟΥΛΩΣΙΟΥΣ! Η ΕΚΤΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ
ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΡΟΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ, «Ο ΧΑΡΙ ΠΟΤΕΡ ΚΑΙ Ο ΗΜΙΑΙΜΟΣ ΠΡΙΓΚΙΨ» ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΒΑΣΙΚΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΚΑΣΤ. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΟΜΟΤΙΤΛΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΡΟΟΥΛΙΝΓΚ- Ο ΧΑΡΙ ΠΟΤΕΡ (ΣΑΝ ΑΛΛΗ ΠΟΛΥΑΝΝΑ!) ΕΝΗΛΙΚΙΩΝΕΤΑΙ!
«Και γιατί, Σνέιπ, είναι ακόμη ζωντανός ο Χάρι Πότερ, ενώ τον είχες στο έλεός σου πέντε ολάκερα χρόνια;» ρωτά βλοσυρή η (κακιά) μάγισσα Μπέλατριξ, και μαζί της όσοι απηύδησαν ή αντιμετωπίζουν με παγερή απάθεια τη συνεχιζόμενη εδώ για σχεδόν μια δεκαετία χαριποτερολογία! «Αν είχα σκοτώσει τον Χάρι Πότερ, ο Άρχοντας του Σκότους (διάβαζε, συγγραφέας και λοιπή κερδοφόρα φάμπρικα) δεν θα χρησιμοποιούσε το αίμα του για να αναγεννηθεί, για να γίνει ανίκητος (άρα και αήττητος έως τώρα αντίπαλος). Ο Άρχοντας του Σκότους δεν στενοχωρήθηκε που έζησε ο Χάρι Πότερ, τουλάχιστον μέχρι πέρσι…», μέχρι δηλαδή να ανοίξει και πάλι ο έκτος κύκλος των περιπετειών του μικρού μάγου. Ούτε φυσικά και τα εκατομμύρια των αναγνωστών/ θεατών σε ολόκληρο τον κόσμο στενοχωρήθηκαν. Περί τα 400 εκατομμύρια αντίτυπα έχουν πουλήσει τα βιβλία της σειράς της Ρόουλινγκ παγκοσμίως.
Έκτος χρόνος για τον νεαρό μάγο στη Σχολή Χόγκουαρτς, (πάντα με τον Ντάνιελ Ράντλκιφ) και τους αυτοκόλλητους Ρον (Ρούπερτ Γκριντ) και Ερμιόνη (Έμα Γουάτσον), με «διαγωνίσματα κάθε μέρα και τα φίλτρα να έχουν γίνει ξαφνικά για τον Χάρι «το καλύτερο μάθημα» χάρη στον μυστηριώδη Ημίαιμο Πρίγκιπα του τίτλου. Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ (στα ελληνικά από τον Ψυχογιό) είναι το έκτο βιβλίο της πολύκροτης σειράς, που ανέδειξε τη Βρετανίδα J.Κ. Rowling στην πρώτη συγγραφέα παγκοσμίως που κέρδισε περισσότερο από ένα δισ. δολάρια μόνο από τα βιβλία της. Τι μέτρο είναι αυτό, και σημείο ποιών καιρών; Ο Ακατονόμαστος
Ο Χάρι Πότερ μεγαλώνει και μαζί του ο Λόρδος Βόλντεμορτ ανάγεται αφηγηματικά σε ολοένα και πιο σατανικό αντίπαλο, εδραιώνοντας ακόμη περισσότερο την απειλητική παρουσία του στον κόσμο των μάγων αλλά και των Μαγκλ. Ενδυναμωμένοι από την επιστροφή του Σκοτεινού Άρχοντα, οι αόρατοι διά γυμνού οφθαλμού Θανατοφάγοι σπέρνουν τον τρόμο και τον πανικό στο Λονδίνο, άνθρωποι σκοτώνονται, η Γέφυρα της Χιλιετίας καταρρέει. Επιπλέον, το Χόγκουαρντς δεν είναι πλέον στο απυρόβλητο, καθώς κίνδυνοι, παρά τα εκατονταπλάσια μέτρα ασφαλείας, ελλοχεύουν και μέσα στο κάστρο επιτείνοντας μια γενικότερη αίσθηση ανασφάλειας (… καθρέφτης σου είμαι κοινωνία- παρούσα ακόμη και έμμεση αναφορά στην τρομοκρατία κυρίως στην ταινία). Προετοιμαζόμενος για την τελική αναμέτρηση, (βιβλίο έβδομο και τελευταίο, Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου ) ο Χάρι θα περάσει μια διαδικασία μύησης από την παιδική στην ενήλικη ζωή. «Είναι η απώλεια της αθωότητας», θα πει ο πρωταγωνιστής Ράντκλιφ και πράγματι τα οικεία θέματα είναι εδώ: δοκιμασίες και κίνδυνοι, άθλοι, εφηβικοί έρωτες, ο εχθρός στα μέτρα του Χάρι (συμμαθητής Ντράκο Μαλφόι) και ο άνισος, ο Ακατονόμαστος. Επίσης, το καλό και το κακό χάνουν τα εμφανώς διακριτά τους όριαξόρκια, μάγια ή φίλτρα δεν επαρκούν. Επιπλέον; Ο προστάτης Ντάμπλντορ (Μάικλ Γκάμπον) θα εγκαταλείψει το προσκήνιο της δράσης, αφού όμως πρώτα εφοδιάσει τον «Εκλεκτό» του με τις απαραίτητες, «συγκλονιστικές» πληροφορίες για το άγνωστο μέχρι τότε παρελθόν του Βόλντεμορτ. Πώς; Ταξιδεύοντας στον χρόνο, σε εμφιαλωμένες αναμνήσεις, εγκαταλείποντας «το στέρεο έδαφος των γεγονότων για τους ζοφερούς βάλτους των αναμνήσεων, στην άγρια λόχμη των εικασιών». Ο Ντάνιελ και οι άλλοι
Ο Χάρι Πότερ ενηλικιώνεται, αλλά η μυθιστορηματική περιπέτεια μένει ανήλικη. Ξόρκια και μάγια δεν βοηθούν τη φιλόδοξη συγγραφέα να απαλλαγεί από τα αφηγηματικά της στερεότυπα και να αποφύγει τις φλύαρες και συχνά πληκτικές περιγραφές. Ούτε και η πολυσυζητημένη εισαγωγή του ερωτικού θέματος, που προάγει και καθιστά κεντρικό η ταινία, συγκινεί τα στάσιμα (της διήγησης) νερά! Ωριμότερος από τις συγγραφικές προθέσεις αναδεικνύεται ο πρωταγωνιστής Ντάνιελ Ράντκλιφ, στο πανί και τη ζωή. Δηλώνει φανατικός αναγνώστης, αν και στα οκτώ του δεν κατάφερε να τελειώσει το πρώτο βιβλίο του Χάρι Πότερ μιλά ανοικτά για την ερωτική του σχέση με τη μεγαλύτερή του Λόρα Ο΄Τουλ, χαρακτηρίζει αηδιαστικούς τους ομοφοβικούς, και μετά την τολμηρή θεατρική παράσταση «Έκβους» κλείνει το μάτι στη μετάΠότερ εποχή.
