«Ένας καλός φίλος μου θα χειρουργηθεί την άλλη Δευτέρα για καρκίνο του προστάτη. Πάσχω κι εγώ από τον ίδιο καρκίνο και σκέφτηκα πολύ τι μετεγχειρητικό δώρο θα μπορούσα να κάνω στον Γκάρι, τον συνασθενή μου», γράφει στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» ο δημοσιογράφος Ντάνα Τζένινγκς. Και παραθέτει μερικές συμβουλές με βάση την δική του εμπειρία.
«Υποβλήθηκα σε ανοικτή, ριζική προστατεκτομή τον περασμένο Ιούλιο (δεν ήμουν κατάλληλος υποψήφιος για τη λιγότερο επεμβατική, ρομποτική εγχείρηση που θα κάνει ο Γκάρι) και έτσι έμαθα πολυάριθμα μετεγχειρητικά τρικ, μικρά και μεγάλα, που με βοήθησαν τις μέρες και τις εβδομάδες μετά την εγχείρηση (έμαθα επίσης ότι ο καρκίνος μου είχε εξαπλωθεί εκτός προστάτη και έτσι έκανα 33 ακτινοθεραπείες, ενώ εξακολουθώ να παίρνω ορμόνες για να καταστείλω την παραγωγή τεστοστερόνης).
Καλή ανάρρωση
»Δεδομένου ότι πλέον θεωρούμαι βετεράνος στον καρκίνο του προστάτη, συνειδητοποίησα ότι μερικές συμβουλές θα ήταν καλό δώρο. Να λοιπόν τι έχω να προτείνω στον Γκάρι, σε οποιονδήποτε άλλο έχει κάνει προστατεκτομή, αλλά και σε όποιον πρόκειται να κάνει. Μάλιστα πολλές από αυτές τις συμβουλές που έμαθα από πρώτο χέρι, μπορούν να εφαρμοστούν και σε άλλες μεγάλες εγχειρήσεις. Πιστέψτε με, το ξέρω καλά. Έχω επίσης χειρουργηθεί για να αφαιρεθεί ολόκληρο το κόλον και το ορθό έντερό μου, καθώς και ένας όγκος μεγέθους 30 εκατοστών από το δεξί μου γόνατο.
»Η πραγματικότητα είναι πως δεν θα σταματήσει ο κόσμος να γυρίζει επειδή θα λείψετε λίγους μήνες από τη δουλειά σας. Να ακούτε την κούρασή σας και να αντιμετωπίζετε τις μετεγχειρητικές εβδομάδες ως υποχρεωτική άδεια. Να τις αξιοποιήσετε καλά. Δεν είναι μόνο το σώμα σας που θα επουλωθεί στη διάρκειά τους, αλλά και η ψυχή και το μυαλό σας. Και μην ξεχνάτε: να γελάτε, ακόμα κι αν το γέλιο σας είναι δύσκολο ή εκφράζει πίκρα- αρκεί να βάζετε ένα μεγάλο μαξιλάρι στην κοιλιά σας πριν αφήσετε το γέλιο να βγει από μέσα σας…
»Πολύ σημαντικό είναι να παίρνετε τα παυσίπονά σας. Δεν απονέμεται κανένα μετάλλιο σε όσους υποφέρουν. Ένα από τα πιο ανόητα πράγματα που έχω κάνει στη ζωή μου είναι ότι αρνήθηκα να πάρω παυσίπονα το 1984, όταν χρειάστηκε να αφαιρεθεί το κόλον έντερό μου.
»Ήμουν 27 ετών, μεγαλωμένος σε στωικό αγροτικό περιβάλλον, στο οποίο είχα διδαχτεί ότι μόνο οι αδύναμοι και οι αποτυχημένοι παίρνουν χάπια για τον πόνο. Αν κάτι σε πονάει, πρέπει απλώς να σφίγγεις τα δόντια σου και να το αντέχεις μού είχαν πει. Αυτό ήταν λάθος.
»Δεν το επανέλαβα τον περασμένο Ιούλιο. Στο νοσοκομείο, η αντλία της μορφίνης μού έκανε καλή παρέα. Αν τη χρειάζεστε, μη φοβηθείτε να τη ζητήσετε. Όταν επέστρεψα στο σπίτι έπαιρνα επτά ισχυρά παυσίπονα την ημέρα αλλά μέσα σε τέσσερις μέρες τα μείωσα στο ένα και τελικά τα απλά παυσίπονα μού ήταν αρκετά για να αντέχω τον οποιοδήποτε εναπομείναντα πόνο. Και όχι, δεν εθίστηκα σε κανένα παυσίπονο».
7 μυστικά για την καθημερινότητα
1 Μην είστε πολύ περήφανοι ή πολύ πεισματάρηδες για να ζητήσετε βοήθεια.
2 Μη βγάζετε βόλτα τον σκύλο (ακόμη κι αν είναι μικρός σαν παιχνίδι).
3 Μη βγάζετε τα σκουπίδια και μην πλένετε τα πεζοδρόμια.
4 Μη διανοηθείτε καν να πιάσετε το φτυάρι για να καθαρίσετε τα χιόνια ή να κάνετε οποιαδήποτε άλλη βαριά, χειρωνακτική εργασία.
5 Να είστε ευγνώμονες που φτάσατε έως αυτή τη μέρα, όσο δύσκολη κι αν είναι.
6 Να μάθετε να διακωμωδείτε τις πίκρες και τους παραλογισμούς του καρκίνου και της εγχείρησης.
7 Να γελάτε. Θα σας πονάει, αλλά βοηθάει στην επούλωση της πληγής (βάλτε ωστόσο ένα μαξιλάρι πάνω στην κοιλιά σας).
Μη βιάζεστε
Η εμφάνιση του καρκίνου ενδεχομένως αποτελεί το πρώτο βήμα στον δρόμο προς την εσωτερική αναζήτηση και το νόημα της ζωής. Όντας σωματικά ευάλωτοι, έρχεστε αντιμέτωποι με τις βαθύτερες υπαρξιακές αγωνίες για την αγάπη, τον θάνατο και το νόημα της ζωής. Μη βιαστείτε να επιστρέψετε στους προηγούμενους ρυθμούς σας- λ.χ. να γυρίσετε στη δουλειά σας- ώστε να μπορέσετε να βρείτε τις απαντήσεις που σας ταιριάζουν. Χρειάζεται καιρός για να αναρρώσει το σώμα. Ακόμα και τώρα, έξι μήνες μετά την προστατεκτομή, αισθάνομαι τσιμπηματάκια και ενοχλήσεις στην περιοχή της τομής. Κουράζομαι εύκολα και η κύστη μου ακόμα δεν έχει επανέλθει πλήρωςούτε η σεξουαλική μου λειτουργία.
Να περπατάτε
Το περπάτημα αρχίζει υποχρεωτικά στο νοσοκομείο: θα σας ζητηθεί να σηκωθείτε και να περπατήσετε πριν καν βγάλετε τις ειδικές κάλτσες συμπίεσης (θυμηθείτε να τις πάρετε στο σπίτι- αν μη τι άλλο, τις έχετε πληρώσει). Η επιστροφή σας στο σπίτι δεν πρέπει να είναι η ευκαιρία που θέλατε για να καθήσετε στο κρεβάτι: το περπάτημα μετά την εγχείρηση επιταχύνει την επούλωση της τομής εσωτερικά και εξωτερικά, βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, δυναμώνει τους πνεύμονες και βελτιώνει την ψυχική σας διάθεση. Μην το παρακάνετε όμως. Να περπατάτε μέσα και γύρω από το σπίτι σας, σε ίσιο έδαφος, με ήρεμο, αργό βηματισμό.
Συμφιλιωθείτε με τη νέα κατάσταση
Είναι σχεδόν βέβαιο πως θα επιστρέψετε στο σπίτι με έναν καθετήρα. Βεβαιωθείτε ότι η σακούλα θα είναι διαρκώς κάτω από το επίπεδο της μέσης, ώστε να μην παλινδρομούν τα ούρα. Θα πρέπει να μετράτε την ποσότητα των ούρων, μπορεί να δείτε και αίμα σε αυτά και ίσως νιώθετε σπασμούς στην κύστη, διότι τη διεγείρει ο καθετήρας και την κάνει να συσπάται. Σε τέτοιες περιπτώσεις θα νιώθετε έντονη την ανάγκη να ουρήσετε, γεγονός ιδιαίτερα ενοχλητικό.
Όταν βγάλετε τον καθετήρα, πιθανώς να πρέπει να φοράτε για λίγο καιρό πάνα, γιατί θα έχετε λίγη διαρροή. Αν φορέσετε πάνα, μπορεί να πάθετε δερματικό εξάνθημα, το οποίο όμως ανακουφίζει πολύ η πούδρα.
