Συμπάσχω. Ακούω, εδώ κι εκεί, πράγματα που με συγκλονίζουν. Με θλίβουν. Μου δημιουργούν αισθήματα πόνου. Ο εφοπλιστής κύριος Παρτίδης ακύρωσε, λέει, παραγγελίες πέντε καραβιών ύψους 500 εκατομμυρίων και έχασε τις προκαταβολές που είχε δώσει, και που ήταν το 1/10, ήτοι 50 εκατομμύρια. Και τα ημερήσια ναυλοσύμφωνα των καραβιών που ήταν πριν από δύο μήνες στις 200.000 δολάρια την ημέρα, τώρα έπεσαν στις 7.000
την ημέρα, και δεν έχουν και ζήτηση (τα καράβια). Οι γνωστοί σκαφάτοι Μπάρτογλου, Ζειριδόπουλος και Μανεστρακάκης έχασαν τις προκαταβολές ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ, γιατί ακύρωσαν τις παραγγελίες καινούργιων σκαφών που είχαν κάνει το καλοκαίρι βλέποντας ότι στη Μύκονο υπήρχαν άλλα 50 σκάφη σαν τα δικά τους, αρόδο στο λιμάνι. Η Πόρσε (στην Αμερική) είχε μείωση πωλήσεων τον περασμένο μήνα 58% και στην Ελλάδα ένας φίλος μου που δουλεύει στη Μερσεντές μού είπε ότι πια δεν είναι που δεν αγοράζουν αυτοκίνητα, δεν περνούν καν από τις εκθέσεις να δουν τα μοντέλα. Είναι να μη στενοχωριέμαι; Ένας κόμπος ανεβαίνει στον λαιμό μου και πάει να με πνίξει…
Κρίμα, κρίμα
Καταπίνω, σφίγγω την καρδιά μου και κηρύσσω αγώνα για τη στήριξη των αναξιοπαθούντων γκόλντεν μπόις, τα οποία έχουν πέσει στη μαύρη απελπισία, βλέποντας την ανεργία να τους χτυπάει, σαν τον Χάρο, πρωί πρωί την πόρτα. «Ποιος είναι;», «Η ανεργία είμαι και ήρθα να σε επισκεφθώ»! Κρίμα, κρίμα, κρίμα. Γιατί τι άλλο μπορεί να νιώσεις, εσύ συνταξιούχε, γι΄ αυτό το παλικάρι, που έπαιξε «αέρα» κοπανιστό και τώρα ήρθε η ώρα να πληρώσει; Πού θα ξαναβρεί τα (τόσα) εκατομμύρια που έπαιρνε, την ώρα που εσύ ζούσες με την κολοσσιαία σύνταξη των 500 και των 600 ευρώ; Τα ΄μαθες τα νέα, αλήθεια; Στην Ελλάδα, ναι στην Ελλάδα, μια ομάδα από αυτά τα παλικάρια μοιράστηκε πέρσι ως μπόνους 100 στρογγυλά εκατομμύρια κι ότι σε μια τράπεζα δέκα από αυτούς μοιράστηκαν 20 ζεστά εκατομμύριαναι σε μια από αυτές τις τράπεζες που θα πληρώσεις κι εσύ κι εγώ κι όλοι μας για να σταθεί στα πόδια της γιατί, αν καταρρεύσει, κλάφ΄ τα Χαράλαμπε…
Θέλω να γίνω μέτοχος
Επίσης Χαράλαμπε, αν βρεις πουθενά εύκαιρο τον Αλογοσκούφη, ξέρεις τώρα, σε κάνα «κορτ» (αμαθή, γήπεδο του τένις το λένε αυτό μεταξύ τους τα γκόλντεν μπόις) όπου ασκείται το παλικάρι για να είναι «φιτ» (σε καλή φυσική κατάσταση θα έλεγαν τα μπόις), ρώτησέ τον, τώρα που θα δώσει τα λεφτά μας στις τράπεζες θα γίνουμε κι εμείς μέτοχοι; Δηλαδή, θα μπορούμε να παραστούμε σε μια γενική συνέλευσηάχτι το ΄χω αυτό- για να ρωτήσουμε τον τραπεζίτη, κύριο τάδε, πώς την κατάντησε έτσι την τράπεζά «μας» (πλέον);
Α, όλα κι όλα, εγώ να δώσουμε τα λεφτά έτσι δεν συναινώ. Θέλω να έχω λόγο. Να πάω στα κεντρικά της τράπεζας, να κάνω εμφάνιση κανονική και να απαιτήσω, ο μέτοχος, να έρθουν τα γκόλντεν μπόις να μου εξηγήσουν με το νι και με το σίγμα πώς γινόταν το κόλπο. Θέλω να γίνω μέτοχος. Πάει και τελείωσε, δεν το διαπραγματεύομαι…
Ασυμβίβαστος…
Εγώ, ο μέτοχος, θέλω ευκαιρίας δοθείσης, μια και δεν μου δόθηκε χθες ο λόγος στη Βουλή, όπου συζητούσαν για μένα χωρίς εμένα περί της αναγκαιότητας επιχορήγησης των τραπεζών, να απευθυνθώ στον κύριο Καραμανλή και να τον συγχαρώ επειδή παραμένει σταθερός στις θέσεις του. Ότι, για παράδειγμα, εκείνα τα ωραία που μας έλεγε περί της καταραμένης διαπλοκής ισχύουν. Γιατί, αν καταλαβαίνω σωστά, αυτή η γενναία επιχορήγησή μας στις τράπεζες με τα 28 δισ., αποτελεί ακόμη ένα, ισχυρό, χτύπημα στη διαπλοκή. Για όσους δεν κατάλαβαν το «κόλπο γκρόσο» του ασυμβίβαστου Καραμανλή, σπεύδω να εξηγήσω ότι ο αρχηγός παραμέρισε τους τραπεζίτες και με μια κοφτή κίνηση τους είπε: «Αλτ, ελεεινοί καπιταλίστες που πίνετε το αίμα του λαού με το καλαμάκι, δεν θα σας αφήσω να βάλετε σεντ για τη σωτηρία των τραπεζών σας, εγώ θα τα πληρώσω όλα»! Κουρέλια τούς έκανε, δεν τους λυπήθηκε καθόλου τους ανθρώπους, ο Κώστας, ο, επαναλαμβάνω, ασυμβίβαστος…
Όχι εφησυχασμός
Άρχισε πάλι το βιολί με τις δημοσκοπήσεις. Να το ΠΑΣΟΚ μπροστά, να η παράσταση νίκης (τι παράσταση, θέατρο είναι αυτό), να τα ποιοτικά χαρακτηριστικά- στη Χαριλάου Τρικούπη έτοιμοι είναι να ανοίξουν σαμπάνιες. Να ανοίξουν, δεν λέω, αλλά στην ώρα τους. Πρώτον, γιατί μπορεί η διαφορά από τη Ν.Δ. να διευρύνεται, αλλά όσο τα ποσοστά είναι κολλημένα στο 30 συν ή στο 30 πλην, κανένας δεν πρέπει να εφησυχάζει. Δεύτερον, γιατί ο δρόμος μέχρι την παγίωση της διαφοράς υπέρ του ΠΑΣΟΚ είναι ακόμη μακρύς και το σίριαλ έχει πολλά επεισόδια. Και τρίτον και σπουδαιότερο, κατά τη γνώμη μου: γιατί βιάζονται όσοι βιάζονται στη Χαρ. Τρικούπη να γίνουν εκλογές τώρα; Για να τις κερδίσει το ΠΑΣΟΚ με μια ισχνή πλειοψηφία και μετά να έχουμε τα ίδια που αντιμετωπίζει σήμερα ο Καραμανλής;
ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Κάποιοι στη Θεσσαλονίκη ήξεραν…
Μου το λένε, αλλά δεν μπορώ να το πιστέψω, κι αν το καταγράφω είναι γιατί θέλω να μου απαντήσει και να το διαψεύσει- δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα. Λοιπόν, προ περίπου δύο μηνών, ο πρόεδρος Κώστας, μιλώντας στη Θεσσαλονίκη, στα εγκαίνια της ΔΕΘ (θα το θυμάται για χρόνια αυτό το Βατερλώ, από το οποίο άρχισε η μεγάλη κατηφόρα…), εξήγγειλε μεταξύ πολλών άλλων… λαγών με πετραχηλίων ότι οι εγκαταστάσεις της ΔΕΘ θα μεταφερθούν άμεσα έξω από την πόλη, ώστε ο σημερινός χώρος να αποδοθεί στη Θεσσαλονίκη και να γίνει πνεύμονας πρασίνου. Οι πολλοί από κάτω χειροκρότησαν, άλλωστε γι΄ αυτό τον λόγο τους είχαν συγκεντρώσει στο Βελλίδειο- για χειροκροτητές. Κάποιοι όμως έτριβαν τα χέρια τους. Γιατί θες από «μαντεψιά», θες και «έμπνευση», είχαν σπεύσει να αγοράσουν οικόπεδα σε συγκεκριμένο σημείο εκτός πόλης. Μαθαίνω ότι μετά την εξαγγελία Καραμανλή και για μερικές ημέρες ακόμη, το κόλπο των μαζικών αγορών γης σε μια συγκεκριμένη, επαναλαμβάνω, περιοχή συνεχίστηκε. Τώρα δεν πουλιέται τίποτε. Τα έχουν αγοράσει, λέει, όλα οι «υποψιασμένοι». Το εύλογο ερώτημα είναι αν ο Πρωθυπουργός κατάλαβε τι έγινε και επειδή διατείνεται πως «όλα τα γνωρίζει» και πως «έχει πλήρη εικόνα για όλα», αναρωτιόμαστε αν σκέφτεται να κάνει κάτι. Μια έρευνα λόγου χάριν…