Το μονολογικό έργο του Σάκη Σερέφα «Οι βλαβερές συνέπειες της βλακείας» ανεβαίνει στην Κέρκυρα με τον Δημήτρη Πιατά
Τι είναι η βλακεία στην εποχή μας; Το αντίδοτο της ευφυΐας, ισχυρίζεται ο Σάκης Σερέφας και την υπερασπίζεται οργανώνοντας ένα σεμινάριο πανεπιστημιακού επιπέδου.
Σουρεαλιστική άποψη, αλλά και τεκμηριωμένη, από τον Θεσσαλονικιό συγγραφέα, που την παρουσιάζει με παιγνιώδη διάθεση στο μονολογικό του κείμενο «Σεμινάριο βλακείας ή Οι βλαβερές συνέπειες της βλακείας». Το «Σεμινάριο βλακείας» ανεβαίνει πρώτη φορά σε σκηνή θεάτρου, από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κέρκυρας, σε συμπαραγωγή με την εταιρεία θεάτρου Commedia (στην αίθουσα της Ιουνίου Βουλής, στην Κέρκυρα), με αδιαφιλονίκητο πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Πιατά.
«Η βλακεία είναι θείο χάρισμα, αρκεί να μην της γίνεται κατάχρηση», λέει μια αραβική παροιμία, την οποία ο ήρωας του Σάκη Σερέφα κάνει σημαία του.
ΙΝFΟ
«Σεμινάριο βλακείας» με τον Δημήτρη Πιατά. Πρεμιέρα 17 Οκτωβρίου στην Ιόνιο Βουλή, στην Κέρκυρα. Έως τα τέλη του μήνα.
Είναι όντως θείο χάρισμα η βλακεία;
«Ναι και δεν πρέπει να της γίνεται κατάχρηση, όπως λέει η παροιμία. Όμως το ίδιο ισχύει και για την εξυπνάδα, στην οποία αντίστοιχα δεν πρέπει να της γίνεται κακή χρήση», δήλωσε χθες στα «ΝΕΑ» ο Δημήτρης Πιατάς. Στο ερώτημα τι τον κέντρισε και είπε το «ναι» στο συγκεκριμένο έργο, απάντησε ότι «είχα πριν από δύο χρόνια μια εξαιρετική σχέση φιλίας με τον δημιουργό του έργου Σάκη Σερέφα. Είχα συνεργαστεί μαζί του στην παράσταση “Μαμ” στο θέατρο “Αμόρε” και ήθελα μια επανάληψη της συνεργασίας. Η ιδέα ήταν δικιά μου, με την έννοια ότι η βλακεία θα άξιζε να παρουσιαστεί με τη μορφή μιας θεατρικής διάλεξης και όχι μιας παράστασης όπως τη γνωρίζουμε. Όπως είχα παίξει δύο άλλες κωμωδίες, τον “Καλό στρατιώτη Σβέικ” και το “Ένας βλάκας και μισός”. Αυτό είναι ένα σύγχρονο, μοντέρνο, ένα έργο πρωτότυπο».
Το έργο, ρίχνοντας ειρωνική ματιά στη σοβαροφάνεια των σεμιναρίων, τοποθετεί το θέμα του σε ένα πανάκριβο ιδιωτικό κολέγιο, το Stupidity, όπου πραγματοποιείται ένα σεμινάριο με θέμα τη βλακεία. Κύριος ομιλητής είναι ο Δημήτρης Πιατάς, ο οποίος στη μακρά εισήγησή του θίγει τις βασικές αρχές που τη διέπουν. Ομιλητής δεινός, έξυπνος, ένας σύγχρονος Έλληνας, που αντιδρά και σχολιάζει
«Η ιδέα ήταν δικιά μου, με την έννοια ότι η βλακεία θα άξιζε να παρουσιαστεί με τη μορφή μιας θεατρικής διάλεξης και όχι μιας παράστασης όπως τη γνωρίζουμε»
τις πτυχές της κοινωνίας μας σε παγκόσμια κλίμακα, όπου αντικατοπτρίζονται αιώνιες συμπεριφορές και μηχανισμοί άμυνας του ανθρώπου.
Ο Δημήτρης Πιατάς είναι ηθοποιός με κωμική φλέβα. Δεν έχει ανάγκη ούτε τις υπερβολικές χειρονομίες ούτε τις μούτες. Αξιοποιεί το κείμενο με τον δικό του, προσωπικό τρόπο- τις σιωπές του, τις αμηχανίες του, τα βλέμματα και τα χαμόγελα.
Η εισήγησή του δεν είναι μια κουραστική, μια αντιθεατρική διάλεξη. Εμπλουτίζεται από βιωματικά στοιχεία, από σπαρταριστά και παροιμιώδη παραδείγματα βλακώδους συμπεριφοράς της καθημερινής ζωής. Αλλά κι από συγκεκριμένα γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας σε διάφορους τομείς, που εκτείνονται σε λογοτεχνικά, θεατρικά και θεωρητικά κείμενα. Γίνονται αναφορές στις απόψεις περί βλακείας του Ρόμπερτ Μούζιλ («Περί βλακείας»), του Έράσμου («Μωρίας εγκώμιο»), του Γιαροσλάβ Χάσεκ («Ο καλός στρατιώτης Σβέικ»), ακόμα και του Μπαγκς Μπάνι.
Για να υποστηρίξει την άποψή του ότι «η βλακεία είναι χάρισμα», ο ήρωας του «Σεμιναρίου βλακείας» χρησιμοποιεί και παραδείγματα από την προσωπική του ζωή, άλλοτε για γέλια κι άλλοτε για κλάματα. Μέσα από αυτά φαίνεται ότι η λογική δεν του βγήκε πάντα σε καλό και πως διδάχτηκε από την αφέλειαβλακεία των άλλων. Το έργο είναι μια αφορμή για στοχασμό και αναζήτηση της βλακείας στην τέχνη, την πολιτική, τη θρησκεία, τους νόμους και τους κανόνες της ζωής.
Η σκηνοθεσία είναι της Κατερίνας Πολυχρονοπούλου, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Αφροδίτης Κουτσουδάκη, η μουσική του Κίμωνα Χυτήρη και οι φωτισμοί του Ορφέα Εμιρζά.
Έπειτα από 20 χρόνια στην ΤV
Ύστερα από 20 χρόνια ο Δημήτρης Πιατάς είπε το «ναι» στην τηλεόραση παίζοντας στο σίριαλ του Αntenna «Πάρης και Ελένη». Ο λόγος που απείχε όλα αυτά τα χρόνια από τη μικρή οθόνη είναι ότι «οι προτάσεις που είχα δεχθεί δεν είχαν ενδιαφέρον. Όμως δεν σας κρύβω ότι η πρόταση γι΄ αυτό το σίριαλ ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και νεανική. Εδώ κάνω τον τηλεοπτικό πατέρα της Θάλειας Ματίκα και της Ελένης Αποστολοπούλου και “προσπαθώ” να είμαι αυστηρός, αλλά επειδή είναι κωμωδία αποτυγχάνω».
