«Η δίκη είναι η τελευταία ευκαιρία να βρω το παιδί μου», είπε η Νατέλα Ιντσουάιντσε, μπαίνοντας στην αίθουσα του Μονομελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων Θεσσαλονίκης, όπου δικάζονται τα πέντε παιδιά που κατηγορούνται ότι σκότωσαν και εξαφάνισαν τον 11χρονο γιο της, τον Άλεξ.


«Μου υποσχέθηκες πως όταν γίνει το δικαστήριο θα μου πεις πού είναι ο Αλέξανδρος. Ορίστε, είμαστε στο δικαστήριο. Πες μου πού βρίσκεται ο γιος μου», είπε βουρκωμένη απευθυνόμενη σ΄ ένα από τα παιδιά…

Αξιοπρεπής και ψύχραιμη. Δυνατή μα και «ραγισμένη» συναισθηματικά. Συχνά οργισμένη. Μορφωμένη γυναίκα, άνθρωπος με λεπτούς τρόπους με μεγάλη κουλτούρα, πέρα από τις ανώτατες σπουδές μουσικής. Στη διάρκεια της κατάθεσής της, που κράτησε δύο ημέρες, μιλούσε χαμηλόφωνα, κοιτάζοντας

Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ

Το νήμα της ζωής της, από την Τιφλίδα του ΄70 έως την εξαφάνιση του Άλεξ, ξετύλιξε η Νατέλα στο δικαστήριο

στα μάτια όποιον τη ρωτούσε κάτι. Τα δικά της γαλανά μάτια βούρκωσαν αρκετές φορές.

Η ζωή της

Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ημερών της πολύκροτης δίκης, η 43χρονη Νατέλα στην κατάθεσή της διηγήθηκε το μυθιστόρημα της ζωής της, που ξεκίνησε τη δεκαετία του ΄70, με τα ευτυχισμένα χρόνια του ωδείου στην Τιφλίδα και κατέληξε στο δράμα της εξαφάνισης του παιδιού της μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα νοτιότερα, στη Βέροια.

«Γεννήθηκα τη δεκαετία του ΄60 στην κωμόπολη Νάιλτσικ της Βόρειας Οσετίας, από μητέρα Ρωσίδα και πατέρα Γεωργιανό. Οι γονείς μου, ο Πλάτωνας, που δεν ζει πια και δεν έμαθε ποτέ για την εξαφάνιση του Άλεξ, και η Μαρία ήταν εύποροι έμποροι», είπε η Νατέλα ξετυλίγοντας το κουβάρι της ζωής της.

Κόρη αστικής οικογένειας, η Νατέλα έδειξε από νωρίς την κλίση της στη μουσική. Παρακολούθησε σπουδές πιάνου κι εξελίχθηκε σε σπουδαία σολίστ, φθάνοντας να διδάσκει στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 στην Κρατική Ορχήστρα της Γεωργίας. Στην Τιφλίδα γνώρισε τον πρώτο της άντρα και πατέρα του Άλεξ, τον Ευγένιο, επίσης καλλιεργημένο άνθρωπο με σπουδές ξένων γλωσσών.

«Η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης βρήκε την οικογένειά μου σε δεινή οικονομική αλλά και πολιτική θέση. Παρέδιδα μαθήματα πιάνου στον τόπο μου, προσπαθώντας να συγκεντρώσω χρήματα. Όταν ήρθε στη ζωή ο Άλεξ, πήρα το παιδί και κατεβήκαμε στην Τιφλίδα, όπου ζούσε ο σύζυγός μου. Όμως, οι συνθήκες εκεί ήταν χειρότερες».

Η νέα πατρίδα

Μητέρα και παιδί γύρισαν πάλι πίσω στο Νάιλτσικ της Βόρειας Οσετίας, κατοικώντας με τους παππούδες σ΄ ένα διαμέρισμα μικρότερο των 20 τετραγωνικών μέτρων. Στα τέλη της δεκαετίας του ΄90 η Νατέλα πήρε τη μεγάλη απόφαση: θα έφευγε για την Ελλάδα, όπου είχαν ήδη καταφύγει συγγενείς της. «Άφησα τον Άλεξ στη γιαγιά Μαρία με την υπόσχεση να τον πάρω κοντά μου όταν θα στέριωνα στη νέα πατρίδα. Κρατώντας μόνο μία τσάντα και το διαβατήριό μου, ξεκίνησα για τη Βέροια», είπε στο δικαστήριο η Νατέλα.

«Τα πρώτα χρόνια εργάστηκα στα χωράφια, μαζεύοντας ροδάκινα» Όπως περιέγραψε στο δικαστήριο, η αποδοχή της επαρχιακής κοινωνίας δεν ήταν εύκολο πράγμα. «Κάποιοι ύψωσαν λάβαρο εναντίον μου», δήλωσε στο δικαστήριο.

Δειλά δειλά άρχισε μαθήματα πιάνου σε παιδιά, ενώ δούλεψε ως σερβιτόρα σε μπαρ της Βέροιας. Σ΄ ένα από αυτά γνώρισε τον Δημήτρη Σιαΐνη, τον άνθρωπο ο οποίος έμελλε να γίνει ο δεύτερος σύζυγός της και να περάσουν μαζί το μαρτύριο της εξαφάνισης του μικρού Άλεξ.

«Χαρισματικό παιδί»

Μητέρα και γιος έσμιξαν ξανά το 2002. Το πολυτάλαντο παιδί ξεχώρισε αμέσως στο σχολείο, στη γειτονιά. Ήταν χαρισματικός και ευαίσθητος ο Άλεξ, αγαπούσε τη μουσική, ζωγράφιζε καλά κι έπαιζε μπάσκετ. Είχε όμως προβλήματα προσαρμογής. Προβλήματα με παιδιά που δεν τον έπαιζαν και που, αν και τα ίδια ήταν επίσης παιδιά μεταναστών, εν τούτοις τον απομόνωσαν. «Μου έλεγε πως ήθελε να αλλάξει σχολείο. Φοβόταν τα παιδιά. Μου είχε πει πως τον χτυπούσαν επειδή ήταν από τη Ρωσία. Έπρεπε να δώσω μεγαλύτερη σημασία στη συμπεριφορά του Αλέξανδρου. Κάποιες φορές λειτουργούσα περισσότερο σαν δασκάλα παρά σαν μάνα», είπε βουρκωμένη η Νατέλα στο δικαστήριο. Γνωστή στο Πανελλήνιο έγινε τον Φεβρουάριο του 2006, όταν δήλωσε την εξαφάνιση του παιδιού της. Τέσσερις μήνες αργότερα, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής, έσκασε η βόμβα: πέντε παιδιά ομολόγησαν ότι σκότωσαν και στη συνέχεια εξαφάνισαν τον Άλεξ. Τηλεοπτικά συνεργεία και δημοσιογράφοι, ιδιωτικοί ερευνητές, παιδοψυχολόγοι, «ειδικοί» κάθε είδους και- δυστυχώς αρκετοί- φαντασιόπληκτοι πολιορκούσαν επί εβδομάδες το σπίτι της Νατέλας, στην οδό Αγγέλων 5 στο κέντρο της Βέροιας. Η ίδια απηύθυνε εκκλήσεις μέσω τηλεόρασης. Χωρίς να το θέλει μέσα στην απόγνωσή της κάποιες φορές άφησε περιθώρια για κιτρινισμούς και αθλιότητες. «Πίστευα οποιονδήποτε με πλησίαζε και μου πλάσαρε κάθε λογής σενάριο για το παιδί μου. Ήμουν απελπισμένη και ζητούσα στήριγμα όπου έβρισκα», κατέθεσε η μητέρα.

Η συνέχεια της δίκης


ΕΝΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ λιγότερος θα καθήσει σήμερα στην αίθουσα του Μονομελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων, αφού, όπως δήλωσε ο συνήγορος του Βορειοηπειρώτη, η οικογένεια του παιδιού δεν μπορεί να παραμείνει στη Θεσσαλονίκη λόγω οικονομικών δυσχερειών. ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ η κατάθεση της Νατέλας. Θα ακολουθήσει ο σύζυγός της Δημήτρης Σιαΐνης και οι γονείς των πέντε κατηγορουμένων. ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ και ο εισαγγελέας ζήτησαν να εξεταστούν ακόμη πέντε μάρτυρες (πέραν των 99 που κατά το παραπεμπτικό βούλευμα θα κληθούν): ο θείος των Ελληνόπουλων, μια καθηγήτρια από τη Βέροια, μια φίλη της Νατέλας και δύο δικηγόροι.

«Δεν χαρίζω το παιδί μου ούτε στον ουρανό…»


Ο ΚΑΙΡΟΣ περνούσε και η Αστυνομία ανακοίνωσε τα αρνητικά αποτελέσματα των ερευνών στο ρέμα της Μπαρμπούτας. Η Νατέλα έκανε απόπειρα αυτοκτονίας. Κάτοικοι της Βέροιας διοργάνωσαν εκδηλώσεις συμπαράστασης, προσπαθώντας να διαλύσουν το βαρύ κλίμα που έπνιγε την επαρχιακή πόλη.

Λίγους μήνες αργότερα, κι ενώ εξετάστηκαν- από τηλεοράσεως- δεκάδες σενάρια, η Νατέλα ζήτησε τη συνδρομή του Βέλγου αστυνομικού Αλέν Ρεμί. «Ο υπουργός Β. Πολύδωρας μου είπε ότι “είμαστε χριστιανοί και θα συναντήσεις τον γιο σου στην άλλη ζωή”. Δεν αναζητώ τον γιο μου ούτε στην άλλη ζωή ούτε στο υπερπέραν. Δεν χαρίζω τον Αλέξανδρο σε κανέναν, ούτε στον ουρανό. Η εποχή του θρήνου, που ήμουν ανίκανη να κουνηθώ από τη θλίψη, ανήκει στο παρελθόν», δήλωσε η Νατέλα.

Τα έβαλε με τα ΜΜΕ, ζητώντας να μην ασχολούνται άλλο με την εξαφάνιση του Άλεξ. Έφτιαξε στο Διαδίκτυο το δικό της μπλογκ, όπου γράφει σκέψεις της και σχολιάζει τις εξελίξεις της πολύκροτης υπόθεσης. Ετοιμάζεται, μάλιστα, να δώσει εξετάσεις ως καθηγήτρια μουσικής στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. «Ήταν κάτι που το ήθελε ο Αλέξανδρος. Δεν θα επιτρέψω σε μια χούφτα περιθωριακών να μου στερήσει τα σχέδιά μου», είπε.