Το Κίνημα «Αργό Φαγητό», το οποίο έχει για σύμβολο ένα μικρό σαλιγκάρι,

κλείνει τον ερχόμενο μήνα τα 20 χρόνια του. Ξεκίνησε στην Ιταλία, με τη μορφή

διαμαρτυρίας για την εισβολή των ΜακΝτόναλντ’ς στην Πιάτσα Εσπάνια. Και έφτασε

να προκαλέσει μια μικρή επανάσταση στον τρόπο που τρώμε και καλλιεργούμε.

Κάρλο Πετρίνι. Οι φίλοι του ιδρυτή του Κινήματος «Αργό Φαγητό» τον αποκαλούν «Ηφαίστειο»

Ο Κάρλο Πετρίνι είναι ένας ψαρομάλλης, νευρώδης άνδρας, που σε λίγο καιρό θα

κλείσει τα 57 του χρόνια. Όταν τον πρωτοσυναντάς, νομίζεις ότι είναι ένας

εραστής της φολκ μουσικής, αριστερός ασφαλώς, που έχει αδυναμία στο

παραδοσιακό ιταλικό φαγητό. Όλα αυτά είναι αλήθεια. Αυτό που δεν θα μπορούσες

ποτέ να μαντέψεις είναι ότι ο άνθρωπος αυτός ηγείται μιας οργάνωσης που έχει

83.000 μέλη σε 122 χώρες και εξακολουθεί να επεκτείνεται.

Ο Πετρίνι, που οι φίλοι του τον αποκαλούν «Ηφαίστειο», έχει πετύχει δύο

πράγματα που κανείς άλλος Ιταλός δεν έχει πετύχει τα τελευταία πενήντα χρόνια.

Το ένα είναι ότι δημιούργησε ένα κίνημα το οποίο ξεκίνησε μεν από την

κομμουνιστική Αριστερά, στην πορεία όμως απλώθηκε τόσο στην Αριστερά όσο και

στη Δεξιά, προσελκύοντας ακόμη και πολιτικούς όπως ο Τζάνι Αλεμάνο, ο

«μεταφασίστας» υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Μπερλουσκόνι. Για τον λόγο

αυτόν, ο Πετρίνι δεν έχει πια πολλούς φίλους στην Αριστερά. Αλλά δεν δίνει

δεκάρα γι’ αυτό.

Παγκόσμια διάσταση

Το δεύτερο που πέτυχε είναι ότι προσέδωσε σε αυτό το κίνημα παγκόσμια

διάσταση. Το «Αργό Φαγητό» («Slow Food»), ένας εχθρός της παγκοσμιοποίησης του

φαγητού, έχασε με τη σειρά του τον τοπικό του χαρακτήρα, με αποτέλεσμα πολλοί

από τους οπαδούς του να μη γνωρίζουν καν ότι ξεκίνησε από την Ιταλία.

«Τον συνάντησα για πρώτη φορά πριν από 20 χρόνια», θυμάται ο Κάρλο Ρεβέλο,

ένας Ιταλός δημοσιογράφος. «Μιλούσε για τα σχέδιά του, για τα ταξίδια του στη

Νότια Αμερική. Εκείνο το βράδυ του Ιουλίου, στο υπόγειο ενός εστιατορίου της

Φονταναφρέντα, είχε μιλήσει για πράγματα που μας φαίνονταν ότι ανήκαν στην

επιστημονική φαντασία. Τότε τον είχα θεωρήσει ένα ρομαντικό ονειροπόλο.

Αποδείχθηκε όμως ένας προσεκτικός και ιδιοφυής παρατηρητής της

πραγματικότητας».

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΣΤΟ ΤΟΡΙΝΟ

Διάλογος ανάμεσα σε αγρότες, πανεπιστημιακούς και μαγείρους

«Σαλόνι της Γεύσης». Επισκέπτες της έκθεσης τροφίμων και ποτών που οργανώνει

το «Αργό Φαγητό» στο Τορίνο δοκιμάζουν παραδοσιακή ιταλική φοκάτσια, ψωμί που

παρασκευάζεται στην Τοσκάνη

ΣΤΙΣ 9 NOEMBPIOY 1989, στην Opera Comique του Παρισιού, αντιπρόσωποι

από 15 χώρες υιοθέτησαν το Μανιφέστο του «Αργού Φαγητού», που το είχαν

συντάξει ο Πετρίνι και ένας φίλος του, ο δημοσιογράφος και ποιητής Φόλκο

Πορτινάρι. «Ο αιώνας μας», ανέφερε το Μανιφέστο, «πρώτα εφηύρε τη μηχανή και

ύστερα την κατέστησε πρότυπο ζωής. Έχουμε γίνει δούλοι της ταχύτητας, που

διαταράσσει τις συνήθειές μας, εισβάλλει στα σπίτια μας και μας αναγκάζει να

τρώμε γρήγορο φαγητό. Για να αποδειχθεί άξιος του ονόματός του, ο homo sapiens

πρέπει να απαλλαγεί από την ταχύτητα, προτού η ταχύτητα τον κάνει είδος υπό

εξαφάνιση».

Αν το Μανιφέστο αυτό ακούγεται σήμερα κάπως ρηχό και ξεπερασμένο, ευτυχώς ο

Πετρίνι δεν έμεινε εκεί. Σήμερα, δεν δέχεται πια τον όρο «καταναλωτής»:

προτιμά το «συμπαραγωγός». Οι πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει τα πέντε

τελευταία χρόνια αποτελούν απάντηση στους επικριτές του. Στην πόλη Πολέντσο

ιδρύθηκε το πρώτο Πανεπιστήμιο Γαστρονομίας του κόσμου, όπου διδάσκονται και

μελετώνται το φαγητό και το κρασί από κάθε άποψη. Και τον ερχόμενο Οκτώβριο θα

συρρεύσουν στο Τορίνο 5.000 «συμπαραγωγοί» απ’ όλο τον κόσμο: εκτροφείς

κουνελιών από το Μπενίν και καλλιεργητές κρόκου από το Κασμίρ, παραγωγοί

μακαρονιών από γη της Σικελίας που κατασχέθηκε από τη Μαφία και πρωτοπόροι

παραγωγοί τυριού από τη Νοτιοδυτική Αγγλία.

Καταλυτικός ρόλος

«Θα είναι ένας διάλογος ανάμεσα σε αγρότες, καθηγητές Πανεπιστημίου και

μαγείρους», λέει ο Πετρίνι. «Ο στόχος είναι να ενισχυθούν οι οικονομίες μικρής

κλίμακας και να συνδεθεί ξανά η γεωργική παραγωγή με την τοπική οικονομία».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Τοσκάνη. Όπως λέει η Μαρία Γκράτσια

Μαμουτσίνι, πρόεδρος της Υπηρεσίας για την Ανάπτυξη της Τοσκάνης, «το μοντέλο

της γεωργίας που ακολουθούνταν εδώ πριν από είκοσι χρόνια ήταν βιομηχανικό. Κι

αυτό δεν ήταν καλό για την Τοσκάνη, αφού τα αγροκτήματα είναι μικρά και σε

ποσοστό 96% ανήκουν σε οικογένειες. Ενθαρρύναμε έτσι τους μικρούς παραγωγούς

να πάψουν να καλλιεργούν μόνο σταφύλια και ελιές και να παράγουν το δικό τους

κρασί και λάδι, που στη συνέχεια θα πωλούν. Το «Slow Food» έπαιξε καταλυτικό

ρόλο σε αυτή την εκστρατεία».

LINKS:

* www.slowfood.com/

* www.slowfood.it/