Σαρκοβόρες σχέσεις στη σκηνή

Το «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι» του Τενεσί Ουίλιαμς, έργο γραμμένο το 1958,

από τα πιο ολοκληρωμένα του, όταν ο συγγραφέας βρισκόταν στον κολοφώνα της

δόξας του, επανέρχεται στην ελληνική σκηνή: το ανεβάζει σε μετάφρασή του ο

Νίκος Καμτσής με πρωταγωνιστές τη Μίνα Αδαμάκη στον ρόλο – αγκωνάρι της

Βάιολετ Βέναμπλ, τον Κρατερό Κατσούλη ως γιατρό Κούκροβιτς και την Ειρήνη

Μπαλτά ως Κάθριν.

Στο «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι», που έγινε – εξαιρετική – ταινία το 1959 από

τον Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς, με εκπληκτική κυρία Βέναμπλ την Κάθριν Χέπμπορν,

Κούκροβιτς τον Μοντγκόμερι Κλιφτ και Κάθριν την Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ο κεντρικός

ήρωας είναι απών, νεκρός, που έχει βρει θάνατο τραγικό: ο ποιητής Σεμπάστιαν

Βέναμπλ. Γύρω από την ύπαρξή του η μητέρα του και η ερωτευμένη μαζί του και

στα πρόθυρα της τρέλας εξαδέλφη του Κάθριν συγκρούονται μέχρις εσχάτων

παρουσία του οικογενειακού γιατρού Κούκροβιτς.

Ο ποιητής Τενεσί Ουίλιαμς δείχνει για άλλη μια φορά, μέσα από πρόσωπα

που διεκδικούν απεγνωσμένα ένα μερίδιο ευτυχίας επιδιώκοντας να καλύψουν τη

μοναξιά τους, να αγαπήσουν και να αγαπηθούν, πώς οι ανθρώπινες σχέσεις μπορούν

να εξελιχθούν σε σαρκοβόρες – κυριολεκτικά στον φόνο του Σεμπάστιαν…

Πώς αντιμετώπισε το έργο ο μεταφραστής και σκηνοθέτης του Νίκος

Καμτσής; «H παράσταση έχει στηριχτεί σε δύο άξονες: στη μνήμη που μπορεί να

στοιχειώνει τον συγκινησιακό κόσμο του ατόμου και στην πορεία προς το θείο,

στη θέωση, αν μου επιτρέπεται η λέξη, του Σεμπάστιαν, ο οποίος φέρει από τη

γέννησή του τη σφραγίδα της συνάντησής του με τον Θεό. Ο σκηνικός χώρος είναι

μια αρένα όπου συναντιούνται τρία “τέρατα” – “τέρατα” γιατί τους στοιχειώνει η

μνήμη του Σεμπάστιαν».

Το σκηνικό και τα κοστούμια της παράστασης είναι της Μίκας Πανάγου και παίζουν

επίσης οι Βασίλης Κουκαλάνι, Χριστολίνα Καλιανιώτη, Ήλια Καρακώστα, Ευτυχία

Λιβανίου.

Το έργο, το οποίο πρωτοπαρουσίασε στην Ελλάδα τη σεζόν 1958-59, αμέσως

μετά την αμερικανική πρεμιέρα του, ο Κάρολος Κουν στο «Θέατρο Τέχνης», έχει να

παιχτεί στην ελληνική σκηνή από το χειμώνα 2003-2004, όταν το ανέβασε στη

Θεσσαλονίκη η ομάδα «Ακτίς Αελίου», στο θέατρό της, σε σκηνοθεσία Νίκου

Σακαλίδη. Και στην Αθήνα από τη σεζόν 1998-99, όταν παρουσιάστηκε εις…

διπλούν: και από το Εθνικό Θέατρο, στη «Νέα Σκηνή» του, σε σκηνοθεσία Κοραή

Δαμάτη και από την Ομάδα Υψηλού Κινδύνου, στο «Θησείον», με σκηνοθέτη τον

Γιάννη Κοντραφούρη.

«Τέλος η κωμωδία»

Σε μια επίμονη – και επώδυνη… – προσπάθεια τα τελευταία χρόνια να

αλλάξει ρότα από την ελαφρά κωμωδία και την επιθεώρηση – «δεν αποποιούμαι

τίποτα, είναι μια πτυχή του εαυτού μου το κωμικό στοιχείο αλλά ό,τι έκανα, το

έκανα στον χώρο αυτό», λέει -, προσπάθεια που έχει καρποφορήσει, η Μίνα

Αδαμάκη «χαρακτηρίζει» τον «κόντρα» εκ πρώτης όψεως ρόλο που επωμίζεται:

«Βλέπω την κυρία Βέναμπλ ίσως λίγο πιο σύνθετα απ’ ό,τι έχει δοθεί μέχρι τώρα

– γυναίκα αυταρχική, σκληρή, μονοκόμματη… Πιστεύω ότι, πέρα απ’ αυτά, έχει

ένα δικό της όραμα: να φτιάξει τον γιο της είδωλο. Να χτίσει γι’ αυτόν έναν

μύθο. Όχι ότι αυτό τη δικαιολογεί… Αλλά την ερμηνεύει. Και βέβαια είναι

γυναίκα – “δολοφόνος”. Αλλά “δολοφόνος” όσο είναι κι ένας δημιουργός. Ο Τενεσί

Ουίλιαμς παίζει πολύ, εκτός των άλλων, με το μοτίβο δημιουργία – καταστροφή. H

Βέναμπλ δεν παύει να είναι μια γυναίκα πολύ έξυπνη και γοητευτική».

INFO

Πρεμιέρα απόψε, στις 21.30. Στο θέατρο «Τόπος Αλλού» (Κεφαλληνίας 17 –

Κυκλάδων, Κυψέλη, τηλ. 210-8254.600, 210-8656.004). Εισιτήρια: 15, (φοιτητικό)

10 ευρώ.