Το αυχενικό σύνδρομο είναι ο επίμονος πόνος και δυσκαμψία στον αυχένα που μπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες, από την αυχενική σπονδυλοαρθρίτιδα (είναι η πιο συνηθισμένη) και την κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου μέχρι έναν τραυματισμό ή ακόμα και όγκο.
Αναλόγως με την αιτία του συνδρόμου οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν επίσης μυϊκή αδυναμία, μούδιασμα στον αυχένα, τη ράχη και τα χέρια (από τα μπράτσα μέχρι τα δάκτυλα), ευαισθησία στο άγγιγμα, πονοκέφαλο, ζάλη, ίλιγγο, βουητό στα αυτιά, διαταραχές της ισορροπίας και της όρασης κ.ά.
Οι περισσότεροι πάσχοντες από αυχενικό σύνδρομο είναι ηλικίας άνω των 40 ετών, ακριβώς επειδή οι βασικές αιτίες του (λ.χ. αρθρίτιδα, κήλη) συνήθως επέρχονται με το πέρασμα του χρόνου.
H θεραπεία που θα προτείνει ο γιατρός εξαρτάται από τη διάγνωση, η οποία γίνεται αρχικά με κλινική εξέταση και λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού, και στη συνέχεια με απεικονιστικές εξετάσεις (κυρίως απλές ακτινογραφίες αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης, αξονική και μαγνητική τομογραφία) που θα αποκαλύψουν τυχόν αλλοιώσεις στους σπονδύλους, στους μεσοσπονδυλίους δίσκους (τα «μαξιλαράκια» που παρεμβάλλονται μεταξύ των σπονδύλων και στα οποία αναπτύσσεται η κήλη), στον νωτιαίο σωλήνα (είναι ο σωλήνας που σχηματίζουν οι σπόνδυλοι καθώς βρίσκονται ο ένας πάνω από τον άλλο και μέσα από τον οποίο διέρχεται ο νωτιαίος μυελός) και στις άλλες δομές της σπονδυλικής στήλης.
Οι χειρουργικές θεραπείες συνιστώνται μόνον στις πολύ σοβαρές περιπτώσεις – όταν ο ασθενής έχει επίμονη νευρολογική διαταραχή (έχει λ.χ. μειωθεί ή χαθεί η δύναμη του χεριού, νιώθει συνέχεια κάψιμο ή μούδιασμα στο χέρι) που υποδηλώνει ότι πιέζεται τμήμα ενός νεύρου ή του νωτιαίου μυελού και υπάρχει κίνδυνος μόνιμης βλάβης, καθώς και όταν τα συμπτώματα δεν βελτιώνονται καθόλου έπειτα από την εφαρμογή όλων των μη χειρουργικών θεραπειών (παυσίπονα, φυσικοθεραπείες κ.ά).
Ο Γιώργος Σάπκας είναι αναπληρωτής καθηγητής Ορθοπεδικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών
