Ο αγιατολάχ και η τρανσέξουαλ

H ιστορία τής Μαριάμ Χατούν Μολκάρα δεν είναι συνηθισμένη. Ούτε η σχέση που

είχε με τον αγιατολάχ Χομεϊνί είναι συνηθισμένη. Διότι η Μαριάμ λεγόταν κάποτε

Φερεϊντούμ. Κύριος Φερεϊντούμ. Και άλλαξε φύλο όχι απλώς με την ανοχή αλλά και

με τις ευλογίες του ηγέτη της ιρανικής ισλαμικής επανάστασης.

H Μαριάμ γεννήθηκε – ως Φερεϊντούμ – το 1950, κάπου στις ακτές της Κασπίας

Θάλασσας. Ήταν το μοναδικό παιδί του δεύτερου από τους συνολικά οκτώ γάμους

του πατέρα της. «Όταν ήμουν πολύ μικρή συνήθιζα να ουρλιάζω κάθε φορά που

προσπαθούσαν να με ντύσουν με αγορίστικα ρούχα». Τα χρόνια της εφηβείας κάθε

άλλο παρά απάλυναν τη σεξουαλική της σύγχυση. «Ήμουν ερωτευμένη με τον γιο του

γείτονα, αλλά πάντα λυπημένη, αφού ήξερα ότι δεν υπάρχει ελπίδα». Αργότερα,

εργάσθηκε για λίγο ως βοηθός νοσηλευτή σε ένα νοσοκομείο. Εκεί, από έναν

γιατρό έμαθε ότι ήταν γυναίκα, όχι ομοφυλόφιλος άνδρας, πως μπορούσε να

υποβληθεί σε μια επέμβαση που θα της άλλαζε τη ζωή. Χρειάστηκε όμως να

περάσουν πολλά χρόνια και να προσπεραστούν ακόμα περισσότερα εμπόδια, για να

κάνει τελικά την επέμβαση αλλαγής φύλου.

Πριν από την ισλαμική επανάσταση του 1979, το Ιράν δεν είχε συγκεκριμένη

πολιτική έναντι των τρανσέξουαλ. H προκατάληψη που αντιμετώπιζε η Μαριάμ δεν

διέφερε ιδιαίτερα από εκείνη που αντιμετώπιζαν άλλες στη θέση της, σε άλλες

χώρες. Όσοι ήθελαν όμως να αλλάξουν φύλο το μπορούσαν – εφόσον είχαν τα

χρήματα. Έπειτα ήρθε η επανάσταση και για πολύ καιρό η αληθινή ταυτότητά της

υποχρεώθηκε να μείνει στη σκιά.

Τους εκτελούσαν

H νέα θρησκευτική κυβέρνηση τοποθετούσε τις τρανσέξουαλ και τα τραβεστί στην

ίδια – απαράδεκτη βάσει του ισλαμικού νόμου – κατηγορία με τους ομοφυλόφιλους.

Ο ηθικός πουριτανισμός οδήγησε χιλιάδες ιεροδούλους, τοξικομανείς και

ομοφυλόφιλους στην εκτέλεση. H εισβολή του Σαντάμ Χουσεΐμ, τον Σεπτέμβριο του

1980, ενέτεινε τα τραύματα της χώρας. «Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, εργάσθηκα ως

εθελόντρια νοσοκόμα κοντά στην πρώτη γραμμή. Όταν έδενα τις πληγές

τραυματισμένων ανδρών, αυτοί νόμιζαν κάποιες φορές ότι το έκανε γυναίκα».

Εκεί ήταν που εμφανίστηκε στη ζωή της, υπό τη μορφή ενός ασθενούς με υψηλές

διασυνδέσεις στο νέο επαναστατικό κατεστημένο, ένας απρόσμενος φύλακας

άγγελος. Το 1987, ο άνθρωπος αυτός κανόνισε στη Μαριάμ μία κατ’ ιδίαν

συνάντηση με τον ίδιο τον αγιατολάχ Χομεϊνί. Μισή ώρα αφότου άρχισε η

συνάντηση, η 37χρονη γυναίκα παραλάμβανε το καλύτερο δώρο της ζωής της: κι

αυτό, παρότι προτιμά να φορά πιο σύγχρονα ρούχα, ήταν ένα τσαντόρ.

Θρησκευτική υποχρέωση

H ΑΠΟΦΑΣΗ του Χομεϊνί είχε κατά πάσα πιθανότητα τις ρίζες της στην

αλληλογραφία που είχε με τη Μαριάμ χρόνια πριν, τη δεκαετία του 1970, όταν ο

αγιατολάχ ζούσε ακόμα στο Ιράκ. Ήταν ένας άλλος κληρικός που της συνέστησε να

ζητήσει τη συμβουλή του. «Ο Χομεϊνί αποφάσισε πως είχα θρησκευτική υποχρέωση

να αλλάξω φύλο, διότι ένας άνθρωπος χρειάζεται μια σαφή σεξουαλική ταυτότητα

προκειμένου να εκπληρώσει τα θρησκευτικά του καθήκοντα». Τελικά, η Μαριάμ πήρε

ορμόνες, όμως δεν υπεβλήθη σε επέμβαση αφενός διότι δεν είχε την οικονομική

δυνατότητα, αφετέρου διότι η μητέρα της ήταν ανένδοτη. Χρειάστηκε να έλθουν

στην εξουσία οι μεταρρυθμιστές, το 1997, για να συμφωνήσει τελικά η ιρανική

κυβέρνηση να καλύψει τα έξοδα και να μεταβεί η Μαριάμ για τα περαιτέρω στην

Ταϊλάνδη.

Σήμερα

Δεκάδες τρανσέξουαλ, συμπεριλαμβανομένου ενός πρώην προεδρικού φρουρού, έχουν

επιδιώξει ανοιχτά τον τελευταίο καιρό στο Ιράν να υποβληθούν σε αλλαγή φύλου.

H Μαριάμ, η εκστρατεία της και το ίδρυμα που εγκαινίασε προ τετραετίας έπαιξαν

μεγάλο ρόλο σε αυτό. Εξίσου μεγάλο, όσο και απροσδόκητο, ρόλο έπαιξε ο

Χομεϊνί.