|
|
|
| Η Τζιοβάνα Καζόλα και ο Λάντο Μπαρτολίνι ερμηνεύουν την Τουραντότ και τον Κάλαφ στην παραγωγή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών
|
Μια ιστορία φανταστική, με την ατμόσφαιρα ενός κινεζικού παραμυθιού. Με την
Τουραντότ, την άκαρδη πριγκίπισσα του θανάτου, να ξυπνάει συναισθηματικά από
το φιλί του άγνωστου πρίγκιπα. Με τον συνθέτη να προβάλλει προς τα έξω έναν
ταραγμένο εσωστρεφή κόσμο γεμάτο ψυχολογικούς λαβυρίνθους. Με τον έρωτα να
είναι ο τελικός νικητής. Με πολλές ψυχαναλυτικές ερμηνείες για τον χαρακτήρα
της ηρωίδας του Πουτσίνι.
Και στην παραγωγή αυτή του Μεγάρου Μουσικής η σκηνοθετική πρόταση του Νίκου
Πετρόπουλου απαλλάσσει το έργο από τον εξωτισμό της Ανατολής για να
παρουσιάσει μια ρεαλιστική εκδοχή. «Ένα ευρωπαϊκό άκουσμα τοποθετημένο σε
πραγματικό κινεζικό περιβάλλον», όπως διευκρίνισε ο Νίκος Πετρόπουλος, ο
οποίος επιμελήθηκε τον σχεδιασμό των κοστουμιών, εμπνευσμένων από πίνακες και
χαρακτικά Κινέζων αλλά και Ευρωπαίων ζωγράφων. Καθώς και τα σκηνικά του, που
παραπέμπουν στην Απαγορευμένη Πόλη του Πεκίνου. Για την ψυχρή πριγκίπισσα
Τουραντότ, η οποία σε αντίθεση με τις άλλες ηρωίδες-θύματα του Πουτσίνι
φαίνεται να ορίζει τη μοίρα της, μίλησε η σοπράνο Τζοβάνα Καζόλα, που
μοιράζεται την ερμηνεία της με την Γκαλίνα Καλίνινα και την Κλερ Πρίμροουζ
(στις άλλες διανομές). «Η Τουραντότ είναι μία γυναίκα εύθραυστη και η
ψυχρότητά της είναι η άμυνά της. Επιτέλους, είναι η πρωταγωνίστρια που
επιβιώνει, σε αντίθεση με τις άλλες ηρωίδες των λυρικών έργων του Πουτσίνι που
πεθαίνουν. Για τον αν θα την ερμήνευα ως ηρωική ή λυρική ηρωίδα δεν είμαι εγώ
εκείνη που αποφασίζει, αλλά ο σκηνοθέτης».
Ο μαέστρος των παραστάσεων στο Μέγαρο, Ντονάτο Ρεντσέτι, πρόσθεσε τη
δική του άποψη για την ψυχρότητα της ηρωίδας, κάνοντας αναφορά στην
ψυχαναλυτική προσέγγιση του έργου του Πουτσίνι μέσα από τη σχέση του με τη
μητέρα του. «Καθώς η μητέρα του συνθέτη ήταν ιδιαίτερα κτητική και τον
καταπίεζε, ο ψυχισμός του Πουτσίνι επηρεάστηκε σε τέτοιο βαθμό, ώστε να
προορίζει τις ηρωίδες των έργων του για θάνατο».
«Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για τέλος, αλλά για την αναγέννηση ενός
συνθέτη που δεν ήθελε να πεθάνει καλλιτεχνικά, για να μην πεθάνει σωματικά. Κι
έτσι επέλεξε μία ψυχρή πριγκίπισσα για να το διαλαλήσει αυτό σε ολόκληρο τον
κόσμο. Ήταν αντικειμενικά δύσκολο να γίνει αποδεκτή αυτή η άβολη κληρονομιά σε
εποχές φασισμού, αλλά η αναγεννημένη ζωτικότητα του ιταλικού μουσικού θεάτρου
μετά τον πόλεμο, παρά την κατανοητή αμηχανία κάποιων λογίων απέναντι στην
παράδοσή μας, οφείλει στην “ημιτελή Τουραντότ” πολύ περισσότερα από όσα τής
έχουν αναγνωριστεί», γράφει στο έντυπο πρόγραμμα Τουραντότ η Μισέλ Γκιράρντι
για την αναγέννηση του μελοδράματος.
Στην παραγωγή του Μεγάρου Μουσικής με το τελικό ντουέτο και το φινάλε
του Φράνκο Αλφάνο – που πραγματοποιείται με τη χορηγία της Μυτιληναίος Α.Ε.
Όμιλος Επιχειρήσεων και του συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής»- τους ρόλους
ερμηνεύουν οι: Βλαντιμίρ Γκαλούζιν και Λάντο Μπαρτολίνι (Κάλαφ), Ελίζαμπεθ
Νόρμπεργκ-Σουλτζ, Αλθέα-Μαρία Παπούλια και Μαρίνα Βουλογιάννη (Λιου), Άλντο
Ορσολίνι (Αλτούμ), Κάρλο Σίνι (Τιμούρ), Τάσης Χριστογιαννόπουλος και Πιέρο
Τερανόβα (Πινγκ), Γιάννης Χριστόπουλος και Τζόρτζιο Τρούκο (Πανγκ), Νικόλα
Πάμιο (Πονγκ), Άρης Παπαγιαννόπουλος (Μανδαρίνος). Συμπράττουν η Παιδική
Χορωδία του Ωδείου Κοντάιγ και η Χορωδία της Εθνικής Όπερας της Σόφιας. Τους
σολίστ και τις χορωδίες πλαισιώνει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών.
«Ο συνθέτης πέθανε…»
Η πρεμιέρα της «Τουραντότ» δόθηκε στις 25 Απριλίου 1926 στη Σκάλα του
Μιλάνου, με τον Τοσκανίνι να αφήνει την μπαγκέτα του, μετά τον θάνατο της Λιου
και να απευθύνεται προς το κοινό λέγοντας: «Εδώ τελειώνει η όπερα που δεν
ολοκλήρωσε ο συνθέτης, γιατί ο συνθέτης πέθανε» και την αυλαία να κλείνει
σιγά-σιγά. Από την επόμενη βραδιά η όπερα παρουσιάστηκε με το τέλος του Φράνκο
Αλφάνο, από το οποίο όμως ο Τοσκανίνι είχε αφαιρέσει περίπου 100 μουσικά μέτρα
κι έτσι συνήθως ανεβαίνει και ηχογραφείται ώς σήμερα. Η κατά Αλφάνο
ολοκληρωμένη μορφή της παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1982.
INFO
Η όπερα «Τουραντότ» κάνει πρεμιέρα αύριο στις 8.30 στην Αίθουσα Φίλων του
Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Απομένουν λίγα εισιτήρια. Και στις 10, 12, 13, 15 και
17 Απριλίου.

