Πέρα από τη «Ζωή του Ιησού», αίσθηση έχει προκαλέσει και το βιβλίο τού
Γκέρχαρντ Χάντερερ «Γκιόργκι, ο φονιάς του Δράκου», κριτική στον ακροδεξιό
πολιτικό της Αυστρίας Γκιόργκ Χάιντερ


«Με το σατιρικό μου κόμικ "Η ζωή του Ιησού" δεν είχα κατά νου να γράψω μια
καινούργια Βίβλο», λέει στα «ΝΕΑ» ο επί 20 χρόνια πολιτικός γελοιογράφος και
καρτουνίστας του γερμανικού περιοδικού «Στερν» και του αυστριακού «Προφίλ»,
Γκέρχαρντ Χάντερερ. Το βιβλίο του, ωστόσο, έμελλε να γίνει αντικείμενο σφοδρών
επιθέσεων σε δύο από τις δέκα χώρες στις οποίες κυκλοφόρησε: στη γενέτειρά του
Αυστρία και, πριν από λίγες ημέρες, στην Ελλάδα. Για πρώτη φορά από το 1981,
αστυνομικοί, έπειτα από εισαγγελική παραγγελία, εισέβαλαν σε κεντρικά
βιβλιοπωλεία της Αθήνας και αφαίρεσαν τη «Ζωή του Ιησού» από τις προθήκες
τους.


«Η ενέργεια των ελληνικών αρχών μού προκάλεσε κατάπληξη», μας λέει ο
Γκέρχαρντ Χάντερερ. «Μέχρι τώρα νόμιζα ότι οι αντιδράσεις για το βιβλίο μου
στην Αυστρία δεν θα μπορούσαν να λάβουν χώρα σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης.
Σε όσους αποφάσισαν να το κατασχέσουν δεν έχω παρά να κουνήσω το κεφάλι μου
συγκαταβατικά και να τους πω: "Καλώς ήλθατε στον Μεσαίωνα"».


Ο γελοιογράφος θεωρεί ότι «οι εικόνες του βιβλίου δεν θίγουν σε καμία
περίπτωση τον μύθο του Ιησού». Αντίθετα, «πιάνουν από τα κέρατα το λατρευτικό
κιτς της Καθολικής Εκκλησίας». Δηλαδή, «την άσκηση εξουσίας των εκκλησιαστικών
αξιωματούχων» αλλά και «την ανάδειξη σε κυρίαρχη θέση των μαθητών σε σχέση με
τον Δάσκαλό τους, κάτι που επίσης καταπιέζει όσους πιστεύουν σ' εκείνον και
τον αγαπούν».


Και επεξηγεί: «Εννοείται πως, και κατά τη δική μου άποψη, τα θεμελιώδη
πρόσωπα-σύμβολα των θρησκειών δεν πρέπει να διακωμωδούνται. Κάτι τέτοιο όμως
δεν συμβαίνει στο βιβλίο μου. Θεωρούσα πάντα τον Ιησού ως μία θετική μορφή και
στην αφήγησή μου τον βλέπω πολύ συμπαθητικά. Λιγότερο συμπαθητικές μορφές
θεωρώ όμως τους μαθητές του, οι οποίοι γίνονται βασιλικότεροι του βασιλέως.
Αυτή η κριτική, πιστεύω, είναι δικαίωμα κάθε πιστού, και όπως γνωρίζω από
δεκάδες συζητήσεις, είναι ευρέως αποδεκτή».


Στην ερώτηση γιατί συσχετίζει το λιβάνι με το χασίς, απαντά με χιούμορ: «Από
τον κατάλογο δώρων των τριών Μάγων εστίασα την αφήγηση στο λιβάνι. Είναι
δύσκολο θέμα για έναν Καθολικό όχι και τόσο θρησκευόμενο. Προσωπικά, μόνο που
μυρίζω λιβάνι αρρωσταίνω. Επισήμανα λοιπόν - είναι γνωστό άλλωστε - ότι το
λιβάνι έχει την ουσία τετραϋδροκανναβινόλη (THC) που υπάρχει και στην κάνναβη.
Αυτό αποτελεί για μένα ικανό λόγο ώστε να προειδοποιήσω για τους κινδύνους
μιας ελαφρά τη καρδία συναναστροφής με αυτό. Με άλλα λόγια, αυτό που πρεσβεύω
είναι: προσοχή στον πολύ λιβανωτό, μπορεί να σας απομονώσει από τον αληθινό
κόσμο».


Ο Γκέρχαρντ Χάντερερ θεωρεί ότι «Ζωή του Ιησού» «δεν αποτελεί κατά
κανέναν τρόπο επίθεση στην ουσία και το περιεχόμενο της πίστης, απλώς μας
καλεί να ανακαλύψουμε ξανά τα παιγνιώδη στοιχεία ενός τόσο σοβαρού πράγματος
όπως η πίστη και να διακρίνουμε τις ανθρώπινες πτυχές της. Δεν είναι παρά μια
άσκηση χαλάρωσης απέναντι στην πίστη», λέει.


Καλά που δεν με τύφλωσαν







Κατά τον Χάντερερ, «το χιούμορ και η θρησκεία θα έπρεπε να ανέχονται
αλλήλους». Άλλωστε, «στην αρχή, μόλις κυκλοφόρησε στην Αυστρία η "Ζωή του
Ιησού", δέχθηκε πολύ καλές κριτικές. Μετά όμως εμφανίστηκε ο καρδινάλιος
Σέμπορν, εκκλησιαστικός ηγέτης της χώρας, να απαιτεί μέσω άρθρου του σε
εφημερίδα να ζητήσω συγγνώμη. Ευτυχώς, δεν μου κόψανε τη γλώσσα, ούτε με
τύφλωσαν, όπως συνηθιζόταν πριν από 300 χρόνια. Χρειάστηκε όμως να αλλάξω τον
αριθμό του τηλεφώνου μου για να κρατήσω μακριά μου τον τρόμο. Όσο για το
βιβλίο ήταν στη λίστα των μπεστ σέλερ επί μήνες, και γι' αυτό πρέπει να
ευχαριστήσω το διαφημιστικό γραφείο του καρδινάλιου Σέμπορν».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από