|
|
|
| Οι κυρίες τραγουδούν την όπερα (σε ποπ). Οι Τρεις Σοπράνο, Καθλίν Καστέλο, Κάλεν Εσπέριαν και Σίνθια Λόρενς, έχουν ως παραγωγό τους τον «εγκέφαλο» των Τριών Τενόρων
|
Το 1990, ένας γοητευτικός Ισπανός, ένας αδύνατος Καταλανός και ένας…
ευρύστερνος Ιταλός έφεραν την όπερα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της
Ρώμης. Άριες συρραμμένες, σκόρπιες και συντετμημένες, με σκοπό μοναδικό την
«τέρψη» του ποδοσφαιρόφιλου κοινού οδηγήθηκαν σύντομα… στο βιβλίο Γκίνες των
ρεκόρ. Το άλμπουμ των «Τριών Τενόρων», όπως αποφάσισαν να αποκαλούνται εν τη
ενώσει τους οι τρεις ερμηνευτές, πούλησε κάπου 10 εκατομμύρια αντίτυπα
παγκοσμίως και αναδείχθηκε στο cd της λεγόμενης «κλασικής μουσικής» που
πούλησε περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στην ιστορία. Ήταν και η ψηφιακή
συγκυρία, βλέπετε. Η «εισβολή» του νέου ηχητικού μέσου, του cd, στα νοικοκυριά
της οικουμένης…
Συναγερμός στη δισκογραφική βιομηχανία, που μέχρι τότε είχε συνηθίσει η
«κλασική μουσική» να πουλά μόνον εκατοντάδες ή χιλιάδες αντίτυπα. Το λεγόμενο
«cross – over», από την «κλασική» στην ποπ και τούμπαλιν είχε βρει τον δρόμο
του. Και έπρεπε να αποδώσει όσο το δυνατόν περισσότερο. Όπερ και εγένετο. Το
1994, οι Τρεις Τενόροι, ο Πλάθιντο Ντομίνγκο, ο Χοσέ Καρέρας και ο Λουτσιάνο
Παβαρότι, έδωσαν το στίγμα τους και στο νέο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Λος Άντζελες
και το 1998 και στο Παρίσι. Οι πωλήσεις δεν χτύπησαν και αυτή τη φορά
«κόκκινο», οι επαναλήψεις, από τους τρεις καμπαλέρος, ήταν σχεδόν αναπόφευκτες
(πόσα μουσικά θραύσματα, με προοπτική ανεξέλεγκτης δημοτικότητας να
ανακαλύψεις στις όπερες…), οι επικρίσεις περί της υπεραπλούστευσης ενός
«σοβαρού» είδους είχαν ήδη αρχίσει, το «κακό» τρίτωσε και σταμάτησε εκεί.
Το κακό όμως είχε ήδη γίνει. Ο μαγικός αριθμός «τρία» (σε συνδυασμό με
τις οπερατικές φωνές), με τον οποίο μάλιστα διαφήμισαν το «προϊόν» τους οι
εταιρείες (δύο, η Teldec και η Decca, διότι κάπου στη μέση υπέγραψαν νέα
συμβόλαια!) των Τενόρων είχε περάσει στη συνείδηση της κάθε δισκογραφικής
εταιρείας «κλασικής» μουσικής, που ήθελε να πουλήσει.
Και αίφνης, άρχισαν να ξεφυτρώνουν «τριάδες» ανά την υφήλιο. Να οι Τρεις
Ιρλανδοί Τενόροι, Τζον ΜακΝτέρμοτ, Άντονι Κιρνς και Ρόναν Τάιναν, με τέσσερα
άλμπουμ στο ενεργητικό τους, ένα πολυδιαφημισμένο «Λάιβ στο Μπέλφαστ» και μια
αλλαγή στελέχους (τον ΜακΝτέρμοτ αντικατέστησε ο Φίνμπαρ Ράιτ), με άριες, αλλά
και πιο «τοπικά» – ιρλανδικά – μουσικά κομμάτια στο ρεπερτόριό τους
(Mastertone). Την ώρα που από την Αυστραλία ξεκινούσε η «επέλαση» των Τριών
Κινέζων Τενόρων, με επικεφαλής τον Χάο Ζου…
|
| Η πιο «αστεία», η πιο καλόγουστη εκδοχή των… τριών. Οι Τρεις (Γάλλοι) Κόντρα-Τενόροι εν δράσει
|
Να στον ευρωπαϊκό βορρά και οι Τρεις Φινλανδοί Μπάσοι, με αντίστοιχο – ακόμη
πιο «δύσκολο» σε επίπεδο ποπ – ρεπερτόριο και παραδοσιακά τραγούδια της
πατρίδας των τριών ευρύστερνων κυρίων Μάτι Σάλμινεν, Τζακό Ριένεν και Γιόχαν
Τίλι (Finlandia Records).
Και ακόμη πιο «γκλαμουράτα» και πιο θηλυκά, να και οι Τρεις Σοπράνο (Warner),
με άριες από όπερες και οπερέτες, αλλά και τζαζ. Με πολλές συναυλίες,
οργανωμένες από τον μάνατζερ-παραγωγό των Τριών Τενόρων, Τίμπορ Ρούντας,
πασπαλισμένες με μπόλικη χρυσόσκονη ως τα… ντεκολτέ των κυριών Καθλίν
Καστέλο, Κάλεν Εσπέριαν και Σίνθια Λόρενς – με πολυεθνική καταγωγή, αλλά με
αμερικανική αφετηρία.
Εκεί, στην Αμερική, τα τρίο άρχισαν να επεκτείνονται. Στο μπαρόκ και τις πιο
ιδιαίτερες φωνές. Με τους Τρεις Κόντρα-Τενόρους, Στιβ Μπράιαντ, Ντέιβιντ
Στουτς, Ντιν Σις, με έδρα το Σιάτλ. Ή στο Λος Άντζελες με το τρίο των Ντέιβιντ
Ντάνιελς, Μπετζούν Μέτα, Ντέιβιντ Γουόκερ, που πρόσφατα (Μάρτιος 2001) πήραν
«επάνω τους» μια φιλόδοξη παραγωγή του «Ιουλίου Καίσαρα» του Χέντελ στην Όπερα
της πόλης των Αγγέλων.
Εκείνοι όμως που «μετέτρεψαν το χαμηλό γούστο σε υψηλή τέχνη», όπως με
καυστικό χιούμορ (ως προς το χαμηλό γούστο των Τριών Τενόρων) ομολογούσαν ήταν
οι Ευρωπαίοι Τρεις Κόντρα-Τενόροι, ο Γερμανός Αντρέας Σολ και οι Γάλλοι
Ντομινίκ Βις και Πασκάλ Μπερτέν, καταξιωμένοι όλοι σόλο ερμηνευτές. Που
αποφάσισαν με την Harmonia Mundi να ετοιμάσουν ένα cd, με άριες για μέτζο
σοπράνο (!), όπως της «Κάρμεν» ή της Δαλιδά και τραγούδια όπως το «My Way» του
Πολ Άνκα, σε μια παραγωγή «πασατέμπο», με πράγματι υψηλό μουσικό γούστο και
πολύ χιούμορ.
Την ίδια ώρα δε, στην Όπερα της Λυών παρουσιαζόταν η όπερα «Τρεις Αδελφές» του
Σουηδού συνθέτη Πέτερ Έτβες, που βασίστηκε στο θεατρικό του Τσέχωφ για να
γράψει ένα λυρικό έργο για τρεις κόντρα τενόρους, που κυκλοφόρησε και σε cd
(21).
Επειδή όμως η επιρροή της εμπορικής επιτυχίας των Τριών Τενόρων τέλος δεν
έχει, εσχάτως προέκυψαν και οι Τρεις Κέλτες Τενόροι, Νίαλ Μόρις, Τζέιμς Νέλσον
και Μάθιου Γκιλσέναν, που τις προάλλες κυκλοφόρησαν το ποπ άλμπουμ τους «So
strong» (ΕΜΙ Classics), αφού πρώτα είχαν σκαρφαλώσει με το «Celtic Tenors» ώς
το Νο 2 στα βρετανικά τσαρτς και έκαναν «πλατίνα» στην Ιρλανδία.
Πάντως, η μανία των «τριών» δεν φαίνεται να έχει καταλαγιάσει. Άλλωστε, μένουν
και μερικά κενά. Δεν έχουμε ακόμη Τρεις Βαρύτονους και Τρεις Μέτζο-σοπράνο.
Χωρίς να υπολογίσουμε τις αμέτρητες πιθανότητες για τρίο ερμηνευτών με χώρα προέλευσης…
Και κατά ιστορικές τριάδες
Η μανία των «Τριών Τενόρων» σε όλα τα επίπεδα και η προσπάθεια κάποιων
δισκογραφικών εταιρειών να «πλασάρουν» το μουσικό υλικό τους, με την ελπίδα να
έχουν μεγαλύτερη εμπορική απήχηση, έφερε τα τελευταία χρόνια και μια σειρά
εκδόσεων ανά… τριάδες. Με υλικό δε πολύ σημαντικότερο (και συλλεκτικό,
ιστορικό) από εκείνο των αρχικών Τριών Τενόρων, στις Θέρμες του Καρακάλα, υπό
την μπαγκέτα του Ζούμπιν Μέτα.
Παραδείγματα; Οι «Τρεις Ιστορικοί Τενόροι» (BMG/ RCA Victor), με ένα συμπίλημα
αριών, που ερμηνεύουν «ζωντανά» τρεις μεγάλες φωνές της χρυσής εποχής των
τενόρων: ο διασημότερος τενόρος της εποχής των 78 στροφών Ενρίκο Καρούζο, ο –
κινηματογραφικός – Μπενιαμίνο Τζίλι και ο Τζον ΜακΚόρμικ ή η έκδοση, με τους
ίδιους σε στούντιο, «Οι Τρεις Μεγάλοι Τενόροι του Αιώνα» (ASV). Ακόμη, οι
«Τρεις Τενόροι της Χρυσής Εποχής» (BMG/RCA Victor), με τον – χολιγουντιανό –
Μάρια Λάντσα, τον Γιαν Πιρς και τον μεγάλο Τζούσι Μπγιέρλινγκ, οι «Τρεις
Τενόροι του… Έντισον» (ή του φωνογράφου, αν θέλετε) Τζουζέπε Ανσέλμι,
Αλεσάντρο Μπόνκι, Χοσέ Μοχίκα (Marston Records), οι «Τρεις Τενόροι (του)
Ροσίνι» (Opera Rara) με τους Γουίλιαμ Ματεούτσι, Μπρους Φορντ, Πολ Όστιν Κέλι.
INFO
Οι Τρεις Τενόροι, Ντομίνγκο, Παβαρότι, Καρέρας, έδωσαν χτες τη φωνή τους για
ύστατη φορά και σε τούτο το Μουντιάλ, στη Γιοκοχάμα.
LINKS
http: //www.warnerclassics.com/finlandia/nr/archive/3basses.htm
http: //www.theirishtenors.com
Http: //www.3chinesetenors.com
