Το ιδανικό σπίτι χτίζεται στα μέτρα των ανθρώπων που θα κατοικήσουν σε

αυτό. Οι βασικές ανάγκες, ο τρόπος ζωής και τα ενδιαφέροντά τους γίνονται

κριτήρια τα οποία καλούνται να χρησιμοποιήσουν οι αρχιτέκτονες για να

δημιουργήσουν το ιδανικό σπίτι.

Την ίδια στιγμή όμως, κάθε ένα σπίτι εντάσσεται στο ευρύτερο αστικό περιβάλλον

και ο σχεδιασμός του πρέπει να εναρμονίζεται με αυτό. Έτσι, ένα σπίτι μιας

τετραμελούς οικογένειας στην Ελλάδα είναι, για παράδειγμα, διαφορετικό από το

αντίστοιχο σπίτι στη Σουηδία. Αρχιτέκτονες – πολεοδόμοι επισημαίνουν ότι οι

κλιματικές συνθήκες κάθε χώρας αποτελούν ένα πολύ σημαντικό σημείο, το οποίο

πρέπει να λαμβάνει υπόψη κάθε αρχιτέκτονας.

Έτσι, για τον σχεδιασμό μιας κατοικίας στην Ελλάδα οι αρχιτέκτονες δεν

παραλείπουν την ύπαρξη της βεράντας, η οποία αποδεικνύεται «χρήσιμη» για το

μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Παράλληλα, για την προφύλαξη από τον δυνατό

ελληνικό ήλιο, λειτουργικά είναι τα μικρά παράθυρα σε όλο το σπίτι (επιτρέπουν

τον επαρκή φυσικό φωτισμό χωρίς να αυξάνουν τη θερμοκρασία στο εσωτερικό),

καθώς και η τοποθέτηση ξύλινης πέργκολας στις βεράντες. Εξάλλου, τα μικρά

ανοίγματα εξυπηρετούν έναν ακόμη στόχο: αναδεικνύουν τον όγκο του κτίσματος,

ένα ακόμη χαρακτηριστικό σε αρκετές περιπτώσεις ελληνικών σπιτιών.

Η τοποθέτηση του κτίσματος στο οικόπεδο είναι ένα επιπλέον σημαντικό κριτήριο.

Σύμφωνα με τους αρχιτέκτονες, ο διαχωρισμός του ιδιωτικού από το δημόσιο (που

επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση του κτίσματος κεντρικά στο οικόπεδο, ώστε να

μένει ελεύθερος ο γύρω χώρος) παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για το σπίτι που

αποτελεί τον κατ’ εξοχήν προσωπικό χώρο καθενός.

Με βάση τα παραπάνω, αλλά και με τις ανάγκες κάθε ατόμου, τρεις αρχιτέκτονες

προτείνουν για «ΤΑ ΝΕΑ» το ιδανικό σπίτι για μια τετραμελή οικογένεια, για ένα

νιόπαντρο ζευγάρι, καθώς και για έναν φοιτητή και ένα ζευγάρι ηλικιωμένων.

ΓΙΑ ΦΟΙΤΗΤΕΣ

Σε δύο επίπεδα

Μοιάζει αρκετά με σοφίτα. Είναι μικρό, όμως έχει σχεδιαστεί για να δίνει την

αίσθηση ενός ζεστού, φιλικού χώρου που καλύπτει πολλές διαφορετικές ανάγκες.

Ένα στούντιο στον τελευταίο όροφο μιας πολυκατοικίας είναι αυτό που προτείνει

ο αρχιτέκτων – πολεοδόμος κ. Ανδρέας Θεολογίτης για έναν φοιτητή ή μια

φοιτήτρια. Ένας μικρός χώρος, ο οποίος όμως μπορεί να «χωρέσει» όλη τη

φοιτητική ζωή. Το σπίτι χωρίζεται σε δύο επίπεδα.

Επάνω βρίσκεται ο κύριος χώρος, που μπορεί να λειτουργήσει ως γραφείο, ως

υπνοδωμάτιο αλλά και σαν χώρος συγκέντρωσης για την… παρέα. Τα έπιπλα

τοποθετούνται με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργούν «γωνιές» για καθεμιά από τις

δραστηριότητες του φοιτητή.

Λίγα σκαλοπάτια πιο κάτω είναι η μικρή κουζίνα, αθέατη για τους επισκέπτες

αλλά πολύ βολική για τον ένοικο. Για την αξιοποίηση του χώρου δίπλα στη σκάλα

προτείνεται η τοποθέτηση μιας βιβλιοθήκης. Με την ιδέα αυτή εξοικονομείται

χώρος και από το κυρίως δωμάτιο.

ΓΙΑ ΖΕΥΓΑΡΙ

Λειτουργικότητα σε λιτές γραμμές

Λιτές γραμμές που υπηρετούν τη λειτουργικότητα είναι το αρχιτεκτονικό

«σύνθημα» γι’ αυτή την κατοικία. Η μεζονέτα των τριών επιπέδων μπορεί να

φιλοξενήσει και κυρίως να αποδειχθεί βολική για ένα εργαζόμενο ζευγάρι καθώς

και για το παιδί τους που πιθανόν να έρθει σύντομα.

Το σπίτι είναι χτισμένο κεντρικά μέσα στο οικόπεδο, ώστε να υπάρχει ο

απαραίτητος χώρος που χωρίζει το δημόσιο από το ιδιωτικό. Βασικό πάντως είναι

και το γεγονός πως η κύρια είσοδος (όπως και τα μεγαλύτερα ανοίγματα) βλέπει

στον δρόμο. «Έχει μεγάλη σημασία η κίνηση που κάνει κανείς από έξω προς το

εσωτερικό του σπιτιού. Από τον δρόμο προχωρείς προς τα πιο κοινωνικά δωμάτια

του σπιτιού και στο άλλο επίπεδο, μακριά από τον έξω κόσμο, είναι τα

υπνοδωμάτια στα οποία οδηγείσαι με σκάλα», εξηγεί η αρχιτέκτων κ. Φωτεινή

Ξυράφη, η οποία προτείνει την κατοικία αυτή για ένα νιόπαντρο ζευγάρι.

Οι λειτουργίες του σπιτιού χωρίζονται ανά επίπεδο και συνδέονται μεταξύ τους

με μια κυκλική σκάλα, η οποία είναι μικρών διαστάσεων για να εξοικονομεί χώρο

αλλά εξίσου βολική για τις ανάγκες του ζευγαριού. Έτσι, στο ισόγειο είναι όλοι

οι χώροι ­ κουζίνα, καθιστικό, σαλόνι ­ στους οποίους το ζευγάρι περνά τις

ώρες τις ημέρας, ενώ το βράδυ τους βρίσκει «πάνω», στα υπνοδωμάτια. Και στο

τρίτο επίπεδο βρίσκεται ο ξενώνας. Τα μπαλκόνια και κυρίως η ταράτσα μπορούν

να μετατραπούν σε κήπο, ενώ και στον ελεύθερο χώρο γύρω από τη μεζονέτα

μπορούν να φυτευτούν δένδρα. Για το αυτοκίνητο έχει προβλεφθεί ο χώρος του

γκαράζ στο πλάι του σπιτιού.

ΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Αξιοποίηση όλων των χώρων

Ο ιδιοκτήτης του, ο σύζυγος και πατέρας των δύο παιδιών, στην οικογένεια που

μένει στην Κηφισιά, είναι συλλέκτης βιβλίων.

Γι’ αυτό και οι εσωτερικοί χώροι στο σπίτι του έχουν διαμορφωθεί κατάλληλα.

Βιβλιοθήκες κρύβονται παντού, κάτω απο την εσωτερική σκάλα, σε χώρους που θα

μπορούσαν να είναι «άχρηστοι», «αναξιοποίητοι». Η κατοικία αυτή στην Κηφισιά,

η οποία έχει σχεδιαστεί από το αρχιτεκτονικό γραφείο του κ. Αλέξανδρου

Τομπάζη, συνδυάζει πολλά από τα χαρακτηριστικά που κάνουν ένα σπίτι «έξυπνο»,

σωστά κτισμένο και λειτουργικό.

Το σπίτι είναι κτισμένο μέσα στην πόλη, σε μια πόλη ιδιαίτερα «φιλική» προς

τους κατοίκους της όμως, στην Κηφισιά. Η ιδιαιτερότητα στην αρχιτεκτονική του

είναι πως δεν έχει κτιστεί στο κέντρο του οικοπέδου, αλλά έχει αξιοποιήσει τον

υπαίθριο χώρο γύρω απο όλους τους χώρους του σπιτιού.

Σχεδιάστηκε μάλιστα έτσι ώστε να διατηρηθούν δύο αιωνόβιες φλαμουριές που

βρίσκονταν στο οικόπεδο και να προστατευθούν. Η βιοκλιματική λογική και η

λογική της εξοικονόμησης ενέργειας ήταν από την αρχή σημεία-κλειδιά στον

σχεδιασμό του σπιτιού. Υπάρχει άπλετος φυσικός φωτισμός και φυσικός αερισμός

που μειώνει την κατανάλωση ενέργειας, ηχομονωτικά και θερμομονωτικά υλικά που

κάνουν το σπίτι να αξιοποιεί στο μέγιστο τις καιρικές συνθήκες και να

προσαρμόζει ανάλογα την ενεργειακή του συμπεριφορά.

ΓΙΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥΣ

Να διευκολύνονται οι ένοικοι

Το ιδανικό σπίτι για ένα ζευγάρι ηλικιωμένων πρέπει να συνδυάζει όλες τις

λειτουργίες σε μια… ευθεία γραμμή. «Το μυστικό είναι να βρίσκονται όλα στο

ίδιο επίπεδο ώστε να μην υπάρχει δυσκολία στην εξυπηρέτηση ενός ηλικιωμένου

ζευγαριού μέσα στο σπίτι», εξηγεί ο κ. Ανδρέας Θεολογίτης, αρχιτέκτων –

πολεοδόμος.

Το σπίτι που προτείνει ο ίδιος για την περίπτωση αυτή είναι μια μονοκατοικία

σχεδόν δίπλα στη θάλασσα, η οποία περιβάλλεται από βλάστηση. Έχει σχεδιαστεί

με κριτήριο, μεταξύ των άλλων, το μεσογειακό κλίμα της χώρας μας.

Η κίνηση μέσα στο σπίτι γίνεται εύκολα, αφού το ένα δωμάτιο βρίσκεται δίπλα

στο άλλο και συνδέονται μεταξύ τους με μικρούς διαδρόμους.

Το σαλόνι φιλοξενεί άνετα και τη μικρή τραπεζαρία. Άπλετο φως σε αυτό το

δωμάτιο μπαίνει από τη μεγάλη μπαλκονόπορτα που οδηγεί στη βεράντα του

σπιτιού. Σημαντικός είναι εξάλλου, σύμφωνα με τον κ. Θεολογίτη, ο φυσικός

φωτισμός αυτού του σπιτιού, ο οποίος εξυπηρετείται από τα μεγάλα ανοίγματα.