Ο μυστήριος κ. Μπέιτς

Εχει πατήσει, πλέον, τα 60. Τα κάτασπρα μαλλιά και γένια του τον κάνουν μια

επιβλητική φιγούρα που δεσπόζει στον χώρο της Πρέμιερ Λιγκ. Ποιος, όμως, είναι

αυτός ο μυστηριώδης κύριος Κεν Μπέιτς, πρόεδρος της Τσέλσι, που αντιμετωπίζει

το ποδόσφαιρο ως μια επιχείρηση ­ με απολύτως θετικά αποτελέσματα;

Ο Μπέιτς αγόρασε τη Τσέλσι, το 1982, στη συμβολική τιμή της μίας λίρας (!).

Δεν ήταν, πάντως, η πρώτη φορά που επένδυε στο ποδόσφαιρο. Την περίοδο 1965-69

είχε βάλει πολλά εκατομμύρια στην Όλνταμ. Το ’82, λοιπόν, οι «Μπλε» περνούσαν

πολύ άσxημες στιγμές, όντας ομάδα-ασανσέρ μεταξύ Α’ και Β’ κατηγορίας και

έχοντας χρέη που ξεπερνούσαν το ένα εκατομμύριο λίρες, ενώ οι οπαδοί τους

θεωρούντο οι χειρότεροι στην Αγγλία. Τον πανικό στις εξέδρες του Στάμφορντ

Μπριτζ έσπερναν δύο οργανώσεις: Οι νεοναζί «Head hunters» (κυνηγοί κεφαλών)

και οι παραστρατιωτικοί «Combat 18». Ο Μπέιτς, όμως, δεν μπορούσε να τα

ανεχθεί αυτά και αφού ξεκαθάρισε: «Θα τους πιάσουμε όλους αυτούς τους μ….ες.

Θα δείξουμε στον κόσμο ποια είναι αυτά τα καθάρματα», πήρε τα μέτρα του.

Απείλησε τους χούλιγκαν πως θα τους απαγορεύσει την είσοδο στο γήπεδο ­ έφτασε

στο σημείο να ισχυρίζεται πως θα βάλει ηλεκτροφόρα κάγκελα (!) στις «δύσκολες»

κερκίδες. Ανάλογη ήταν και η συμπεριφορά του προς κάποιους παράγοντες του

συλλόγου που θεωρούσαν την Τσέλσι κτήμα τους. Τέρμα τα δωρεάν εισιτήρια, οι

δωρεάν μεταφορές στο γήπεδο, τα δωρεάν ποτά στο μπαρ… Όχι άδικα ο πρώην

υπουργός του κόμματος των Συντηρητικών, Ντέιβιντ Μέλορ, είπε κάποτε πως ο

Μπέιτς είναι «πιο σκληρός από το Σαντάμ Χουσεΐν και τη Μάργκαρετ Θάτσερ μαζί»!

Ο πρόεδρος, πάντως, πιστεύει: «Αυτοί που με ξέρουν καλά μ’ αγαπούν. Κάποιοι

άλλοι με μισούν, αλλά αυτό με αφήνει παντελώς αδιάφορο».

Το γεγονός, πάντως, είναι πως ο Μπέιτς έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη και

έφερε μία μεικτή κόσμου στο Λονδίνο και αυτή η κίνηση οδήγησε την Τσέλσι στη

κατάκτηση δύο Κυπέλλων Αγγλία, ενός Λιγκ Καπ, αλλά και ενός Κυπέλλου

Κυπελλούχων το 1998. Το μόνο που λείπει από τη συλλογή είναι ένας τίτλος στην

Πρέμιερ Λιγκ. Για πόσο όμως;

Για το Μπέιτς επαγγελματικές και προσωπικές σχέσεις δεν έχουν καμία ανάμιξη

και χαρακτηριστικά είναι τα δύο αυτά περιστατικά: Όταν ο βοηθός του Τζανλούκα

Βιάλι, Γκρέιαμ Ριξ, μπήκε για 6 μήνες φυλακή για αποπλάνηση ανηλίκου, ο

πρόεδρος στάθηκε όλο τον καιρό δίπλα του. Όταν δε, ο Ριξ αποφυλακίστηκε, βρήκε

όπως την είχε αφήσει τη θέση του στον πάγκο του συλλόγου. Αντίθετα ο Μπέιτς

δεν μιλάει πια στον γιο του, Ρόμπερτ, από τότε που ο τελευταίος τιμωρήθηκε με

δύο μήνες κοινωνικών υπηρεσιών, επειδή είχε παραβιάσει το όριο ταχύτητας…

Ο πρόεδρος της Τσέλσι είναι πάντα στο πλευρό των υπαλλήλων του. Άλλο

παράδειγμα: Όταν ο Βιάλι κατηγορήθηκε πως επενδύει συνεχώς σε ξένους παίκτες,

ο Μπέιτς δεν δίστασε να βγει και να δηλώσει πως: «Οι Άγγλοι ποδοσφαιριστές

είναι άσχετοι και πολύ ακριβοί!» Όταν βέβαια έκρινε πως τα αποτελέσματα της

ομάδας δεν τον ικανοποιούσαν απόλυτα, τον απέλυσε ­ μία μάλιστα ημέρα πριν από

τον πρώτο αγώνα με τη Σεν Γκαλέν, για το πρώτο γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Η

Τσέλσι τελικά αποκλείστηκε…

Το σίγουρο, πάντως, είναι ένα. Ο κ. Μπέιτς δεν είναι ιδιαιτέρως συναισθηματικό

άτομο. Δε μπορείς να γίνεις πολυεκατομμυριούχος γυρνώντας το άλλο μάγουλο. Και

δεν μπορείς να πλουτίσεις σε τέτοιο σημείο από το ποδόσφαιρο, το οποίο ο ίδιος

αποκαλεί «η ερωμένη μου». Ο Άγγλος έχει επιχειρηματικό πνεύμα. Όπως λέει ο

ίδιος χαριτολογώντας: «Έκανα πολλές φορές περιουσία». Και είναι αλήθεια! Από

τις τράπεζές του στην Ιρλανδία, από τις μεσιτικές επιχειρήσεις του στη Νότια

Αφρική, από τις φυτείες με ζαχαροκάλαμα (!) στην Αυστραλία και ίσως τώρα από

το Chelsea Village, ένα γιγαντιαίο πρότζεκτ που, ήδη, συμμετέχει στο βρετανικό

Χρηματιστήριο και βασίζεται στο λονδρέζικο σύλλογο. Το Chelsea Village

περιλαμβάνει: Μία σειρά πολυτελέστατων διαμερισμάτων (που φυσικά πουλιούνται

όσο όσο), εστιατόρια, κλαμπ, μία τράπεζα με τη δικιά της πιστωτική κάρτα, μία

ασφαλιστική εταιρεία ακόμα και μία «Κάβα Τσέλσι» (!) για τους λάτρεις του

καλού κρασιού. Συνολικά πάνω από 50 δισεκατομμύρια σε επενδύσεις… Στόχος του

Μπέιτς είναι ένα νέο Κάβεν Γκάρντεν στις όχθες του Τάμεση, όπου το ποδόσφαιρο

δεν θα είναι παρά μια σημαντική λεπτομέρεια. Ο ίδιος παραδέχεται: «Πάνω απ’

όλα είμαι ένας τελειομανής. Για μένα ιδιοφυΐα σημαίνει μια αστείρευτη

ικανότητα να πετυχαίνεις το μάξιμουμ ακόμα και αν αυτό ενοχλεί»…