Διασπορά του κινδύνου

Στις επενδύσεις το ύψος της απόδοσης είναι πάντα συνάρτηση των κινδύνων που

αναλαμβάνει ο επενδυτής μέσω των επιλογών του. Το ερώτημα είναι πώς ένας

επενδυτής μπορεί να πραγματοποιήσει τις καλύτερες γι’ αυτόν επενδυτικές

κινήσεις. Ο γενικός κανόνας, τον οποίο όλοι οι επενδυτικοί σύμβουλοι σε

ολόκληρο τον κόσμο προβάλλουν ως αρχή, είναι η διασπορά του κινδύνου με στόχο

τη μείωση του αναλαμβανόμενου ρίσκου από την πλευρά του επενδυτή. Έτσι ο

συνετός επενδυτής μπορεί με την απαραίτητη διασπορά να επιτύχει σημαντικές

βελτιώσεις στην απόδοση του χαρτοφυλακίου του σε καιρούς που δεν είναι

ιδιαίτερα ευνοϊκοί, όπως για παράδειγμα οι τελευταίοι μήνες.

Έτσι, λοιπόν, εκτός από την έντοκη τραπεζική κατάθεση ­ κάθε επενδυτής πρέπει

να διατηρεί ένα μέρος των χρημάτων του ­, οι πιστωτικοί οργανισμοί (τράπεζες,

ΑΕΔΑΚ κ.τλ.) έχουν δημιουργήσει και διαθέτουν στο επενδυτικό κοινό μια μεγάλη

γκάμα προϊόντων, τα οποία παρέχουν τη δυνατότητα εναλλακτικών τοποθετήσεων. Αν

και μετά τη συνεχιζόμενη κρίση της Σοφοκλέους οι επενδυτές έχουν γίνει

ιδιαίτερα επιφυλακτικοί, αρκετοί είναι εκείνοι που έχουν στρέψει το ενδιαφέρον

τους σε επενδύσεις οι οποίες ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο, αλλά ταυτόχρονα και

το περιθώριο των αποδόσεων. Και αυτό φυσικά εξηγείται αφού στην οικονομία

ισχύει πως σε ό,τι αφορά τις επενδύσεις, το επίπεδο αύξησης ή μείωσης της

απόδοσης έχει να κάνει με τους κινδύνους που αναλαμβάνει ο επενδυτής. Κατά

συνέπεια ο επενδυτής, κινούμενος συστηματικά και έχοντας προσδιορίσει το

επενδυτικό του προφίλ, ξεκινά τη διάρθρωση του χαρτοφυλακίου του έχοντας πάντα

κατά νου ότι είναι απαραίτητη η διασπορά, την οποία καθορίζει ανάλογα με το

προφίλ του (συντηρητικός ή τολμηρός-επιθετικός επενδυτής). Επενδύοντας σε

προϊόντα όλων των βαθμών ρίσκου, μπορεί να επιτύχει τις επιθυμητές αποδόσεις

αλλά και σε περιπτώσεις όχι ιδιαίτερα ευνοϊκές να μειώσει το ποσοστό των

απωλειών.

Οι επιλογές που έχουν οι επενδυτές είναι ανάμεσα σε αμοιβαία κεφάλαια

εσωτερικού και εξωτερικού. Οι τοποθετήσεις σε αμοιβαία κεφάλαια εξωτερικού

δίνουν την ευκαιρία στους Έλληνες επενδυτές να επιλέξουν και να

πραγματοποιήσουν επενδύσεις και σε αγορές εκτός των ελληνικών συνόρων. Στην

κατηγορία των αμοιβαίων κεφαλαίων εξωτερικού ανήκουν και τα μετοχικά αμοιβαία

κεφάλαια εξωτερικού, τα οποία αφορούν τόσο την αγορά μετοχών όσο και προϊόντων

χρηματιστηριακών δεικτών (με επιλογή όμως του φορέα ο οποίος έχει δημιουργήσει

το συγκεκριμένο επενδυτικό προϊόν). Άλλες κατηγορίες αμοιβαίων κεφαλαίων είναι

τα διαχειρίσεως διαθεσίμων και σταθερού εισοδήματος και τα μεικτά, τα οποία

αφορούν και τις αγορές του εξωτερικού αλλά και την ελληνική αγορά. Συνήθως οι

επενδύσεις στις αγορές χρήματος και κεφαλαίου αφορούν αμοιβαία κεφάλαια,

μετοχές, συνάλλαγμα. Στην περίπτωση των αμοιβαίων κεφαλαίων παρέχεται η

δυνατότητα εισόδου – εξόδου τη στιγμή που επιλέγει ο επενδυτής, είναι ασφαλής

η διαχείρισή τους αφού γίνεται από οργανισμούς που έχουν στόχο και το δικό

τους κέρδος πέραν από αυτό του επενδυτή, ο οποίος έχει την ευκαιρία να

γνωρίζει τη σύσταση του χαρτοφυλακίου των επενδύσεων. Όμως οι επενδύσεις σε

αμοιβαία κεφάλαια δεν είναι εγγυημένες μελλοντικές αποδόσεις. Οι επενδύσεις σε

συνάλλαγμα μπορεί να είναι τα κρατικά και εταιρικά ευρωομόλογα (Sovereign or

Corporate Eurobonds) ή σε νόμισμα άλλης χώρας, όπως για παράδειγμα το δολάριο.

Μιλώντας για τα κρατικά και εταιρικά ευρωομόλογα οι επενδυτές πρέπει να

γνωρίζουν ότι είναι διάρκειας 2 έως 30 ετών. Μπορούν να τα βρουν σε μορφή με

κυμαινόμενο ή σταθερό επιτόκιο και φυσικά σε διάφορα νομίσματα. Η κατηγορία

αυτών των επενδυτικών προϊόντων επηρεάζεται από τη μεταβολή του πιστωτικού

κινδύνου του εκδότη και τις μεταβολές των επιτοκίων στις διεθνείς αγορές.

Ο επενδυτής που θέλει να επενδύσει σε συνάλλαγμα δεν θα πρέπει να ξεχνά ότι

μπορεί να βρει παρόμοια προϊόντα όπως τα δραχμικά και σε νομίσματα άλλων

κρατών, αναλαμβάνοντας όμως τον κίνδυνο από τις αλλαγές των ισοτιμιών των

νομισμάτων στις διεθνείς αγορές.

Τέλος, οι μετοχές είναι αρκετά δημοφιλής επένδυση την τελευταία διετία. Και

εδώ οι επενδυτές θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και πάντα να

μοιράζουν σε περισσότερες από μία μετοχές τα κεφάλαια που έχουν σκοπό να

επενδύσουν. Η λογική της «καλής πληροφορίας» έχει αποδειχθεί ότι δεν είναι

πάντα ο καλύτερος σύμβουλος για να οδηγηθεί σε αποδόσεις. Η αξιολόγηση των

εταιρειών στις οποίες ο επενδυτής θέλει να επενδύσει θα πρέπει να γίνεται με

βάση το μέγεθος, την κερδοφορία, το επενδυτικό πρόγραμμα και την πορεία της

στη Σοφοκλέους. Δεν υπάρχει λογική της φθηνής και ακριβής μετοχής, γιατί

υπάρχουν πολλές υπερτιμημένες μετοχές και εξίσου πολλές υποτιμημένες. Έτσι

ανάλογα με το προφίλ που έχει ο κάθε επενδυτής, ανάλογα με το βάθος χρόνου της

επένδυσης, τις συνθήκες της αγοράς τη δεδομένη στιγμή, θα πρέπει να γίνεται η

επιλογή, λαμβανομένου υπόψη ότι δεν θα πρέπει να περιμένει αποδόσεις σε χρόνο

ρεκόρ, διότι μαγικές συνταγές για να γίνει κανείς εκατομμυριούχος δεν

υπάρχουν.