Καταδίκη του «Αγία Σοφία»

Εξήντα εκατομμύρια δραχμές αποζημίωση είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν οι

υπεύθυνοι του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία» στην οικογένεια της Αναστασίας

Π., 21 ετών, η οποία προσεβλήθη από τον ιό του AIDS κατά τη διάρκεια

μεταγγίσεων αίματος, γεγονός που επέφερε τον θάνατο της κοπέλας, η οποία εκ

γενετής έπασχε από μεσογειακή αναιμία.

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο της Αθήνας, με την υπ’ αριθμόν 1075/2000 απόφασή

του, έκρινε ότι: «Τα αρμόδια όργανα του εναγόμενου νοσοκομείου παρέλειψαν να

ελέγξουν ή έλεγξαν πλημμελώς το αίμα που μεταγγίστηκε στην Αναστασία, με

αποτέλεσμα να μολυνθεί με τον ιό του AIDS και συνεπεία της μόλυνσης αυτής (ως

και της μεσογειακής αναιμίας από την οποία ήδη έπασχε) επήλθε ο θάνατός της».

Οι δικαστές, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν, προσπάθησαν να προσεγγίσουν σε

νομική βάση, αλλά και με ευαισθησία την ανθρώπινη αυτή ιστορία, οριοθετώντας

την ευθύνη των γιατρών, που από δική τους αμέλεια χάθηκε η ζωή μιας νέας

κοπέλας. Οι γονείς και τα αδέρφια της Αναστασίας προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη

μετά τον θάνατό της αξιώνοντας αποζημίωση, όχι γιατί ήθελαν να αποτιμήσουν την

απώλειά της, αλλά για ηθική ικανοποίηση στη μνήμη εκείνης που χάθηκε και δεν

μπορούσαν να την ξαναφέρουν πίσω όσα χρήματα κι αν τους προσέφεραν οι

υπεύθυνοι του νοσοκομείου.

Η Αναστασία, που γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1975, έπασχε από μεσογειακή

αναιμία και από ηλικία πέντε ετών άρχισε να υποβάλλεται σε μεταγγίσεις αίματος

κάθε τρεις μήνες. Τον πρώτο χρόνο οι μεταγγίσεις γίνονταν στο νοσοκομείο

Παίδων Αθηνών «Παναγιώτου και Αγλαΐας Κυριακού», ενώ από το επόμενο έτος

πραγματοποιούνταν στο εναγόμενο νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία».

Ήταν Ιούλιος του 1987 ­ όπως αναφέρεται και στην απόφαση ­ όταν κατόπιν

ελέγχου ανίχνευσης αντισωμάτων του ιού του AIDS διαπιστώθηκε ότι η κοπέλα είχε

μολυνθεί από τον ιό. Το δυσάρεστο γεγονός, που ήλθε να πλήξει περισσότερο την

ήδη κλονισμένη υγεία της, ανακοινώθηκε τον Νοέμβριο του ίδιου έτους στη μητέρα

της. Στην ίδια η είδηση ότι ο κύκλος της ζωής της στένευε ακόμη πιο πολύ

ανακοινώθηκε οκτώ χρόνια αργότερα, καθώς κανένας δεν ήθελε να επιβαρύνει την

ψυχολογική κατάσταση της Αναστασίας, η οποία συνέχιζε να υποβάλλεται στο ίδιο

νοσοκομείο σε μεταγγίσεις αίματος κάθε είκοσι μέρες.

Τον Νοέμβριο του 1996 η Αναστασία, που είχε μάθει πια την αλήθεια, εισήχθη στο

Νοσοκομείο Λαϊκό, όπου και απεβίωσε στις 2 Δεκεμβρίου. Ως αιτία θανάτου

διαγνώστηκε «δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια – καρδιογενές σοκ – κοιλιακή

εκτακτοσυστολική αρρυθμία – ασκίτης», επιπλοκές που αναπτύχθηκαν λόγω των δύο

χρόνιων νοσημάτων, δηλαδή της μεσογειακής αναιμίας και της μόλυνσης από τον ιό

του AIDS.

Οι γονείς της υποστηρίζουν στην αγωγή τους ότι η κόρη τους μολύνθηκε με τον

θανατηφόρο ιό περίπου στα μέσα του 1986, σε χρόνο κατά τον οποίο είχε

καθιερωθεί ο υποχρεωτικός έλεγχος τού προς μετάγγιση αίματος, προκειμένου να

διαπιστώνεται η ύπαρξη του ιού του AIDS.

Από την πλευρά τους οι υπεύθυνοι του νοσοκομείου με υπόμνημά τους αντέταξαν

τέσσερα επιχειρήματα και θέλοντας να αποποιηθούν των ευθυνών τους υποστήριξαν

ότι:

* Από τον Σεπτέμβριο του 1985 το νοσοκομείο άρχισε κατόπιν εντολής του

υπουργείου Υγείας να ελέγχει συστηματικά το αίμα που συλλεγόταν από αιμοδότες.

* Τα αντιδραστήρια της πρώτης γενιάς δεν είχαν τη δυνατότητα εντοπισμού του

ιού σε ποσοστό 100%.

* Την εποχή εκείνη χορήγησε αίμα προερχόμενο από την Ελβετία, χώρα με υψηλό

δείκτη οροθετικών για τον HIV αιμοδοτών.

* Αιτία θανάτου της Αναστασίας δεν ήταν η ανοσολογική ανεπάρκεια, αλλά η

καρδιακή βλάβη.

Οι δικαστές, όμως, εκτίμησαν διαφορετικά τα πραγματικά περιστατικά και

κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι γιατροί δεν άσκησαν με ευσυνειδησία τα

καθήκοντά τους, παρέλειψαν να ελέγξουν το αίμα που μεταγγίστηκε στην

Αναστασία, με αποτέλεσμα να επέλθει ο θάνατός της.

Ωστόσο, έκαναν δεκτή εν μέρει την αγωγή επιδικάζοντας στην οικογένεια της

κοπέλας όχι 300.000.000 δραχμές, που ζητούσαν οι δικοί της, αλλά 60.000.000

δραχμές λόγω ψυχική οδύνης. Οι δικηγόροι της οικογένειας κ.κ. Γιώργος

Καρατζογιάννης και Αντώνης Παπασταυρόπουλος θεωρούν «ικανοποιητική την απόφαση

της Δικαιοσύνης, καθώς πρόκειται για ένα πρωτότυπο δικαστικό ζήτημα με

τεράστια σημασία λόγω της παγκοσμιότητας του φαινομένου, αλλά και λόγω της

θεμελιακής νομοθετικής αντιμετώπισής του τα τελευταία χρόνια και στη χώρα

μας».

Οι γονείς της κοπέλας επιφυλάσσονται έπειτα από την απόφαση του Διοικητικού

Δικαστηρίου, που αναγνωρίζει πλημμελή συμπεριφορά των αρμοδίων οργάνων του

νοσοκομείου, να ασκήσουν κάθε άλλο νόμιμο μέσο για την τιμωρία εκείνων που δεν

έπραξαν ως όφειλαν το καθήκον τους, ώστε στο μέλλον να είναι πιο προσεκτικοί

και να μη χρειαστεί άλλοι ασθενείς να πληρώσουν με τον ίδιο τρόπο την αμέλεια

των γιατρών.