Λόφος οι σύριγγες στου Στρέφη

Ο μύθος λέει ότι στον λόφο του Στρέφη συγκεντρώνονταν όλοι οι ρομαντικοί

ποιητές της Αθήνας, οι οποίοι ήθελαν να απαγγείλουν λίγους στίχους κάτω από το

φεγγάρι.

Ήταν ο λόφος που αποτελούσε το ιδανικό μέρος για τις «καλές» οικογένειες της

πρωτεύουσας, που ήθελαν να κάνουν την κυριακάτικη βόλτα τους μέσα στα δένδρα.

Αυτά, πριν από χρόνια. Γιατί, σήμερα, στην καρδιά του λόφου του Στρέφη είναι

μόνιμα καρφωμένη μια βελόνα…

Το γηπεδάκι που είναι δίπλα στον λόφο μοιάζει με… οφθαλμαπάτη. Μπορεί τους

τελευταίους μήνες η κατάσταση να έχει βελτιωθεί, όμως, ακόμα οι κάτοικοι της

περιοχής δεν νιώθουν άνετα ­ πολλοί από αυτούς απαγορεύουν στα παιδιά τους

έστω και να πλησιάσουν στον λόφο. Οι δύο νέοι άνθρωποι που άφησαν την

τελευταία τους πνοή από ναρκωτικά στου Στρέφη προχθές το βράδυ, έδειξαν ότι το

πρόβλημα εξακολουθεί να είναι υπαρκτό. Τι κι αν το νούμερο από τις πεταμένες

σύριγγες πάνω στον λόφο έπεσε από επτακόσιες την ημέρα στις εκατό. Έστω και

μία να υπήρχε, πάλι πρόβλημα θα ήταν…

«Τα τελευταία χρόνια, ο λόφος του Στρέφη είναι εγκαταλελειμμένος. Ο φετινός

χειμώνας ήταν ο χειρότερος που ζήσαμε. Δεν έχουμε τίποτα με τους χρήστες,

είναι άνθρωποι που ζουν ανάμεσά μας, όμως η ατμόσφαιρα δεν είναι αυτή που

συναντάμε στα πάρκα», λέει ο Πλάτων Ανδριτσάκης, μέλος ενός από τους συλλόγους

της περιοχής, των «Εξωστρεφών».

Ο ίδιος, όπως λέει, έχει σώσει αρκετές φορές από βέβαιο θάνατο αρκετούς

χρήστες. Όμως, αυτό δεν είναι λύση. Τα δύο ουζερί που κάποτε συγκέντρωναν πολύ

κόσμο, ιδιαίτερα τα καλοκαίρια, θυμίζουν εικόνα ερειπίων. Το θέατρο στην

«καρδιά» του λόφου, θα μπορούσε να αποτελέσει αφετηρία για ένα νέο ξεκίνημα. Όμως…

«Η αστυνόμευση στον λόφο δεν είναι καθόλου επαρκής. Οι χρήστες θέλουν την

ησυχία τους και ο λόφος του Στρέφη είναι το ιδανικό μέρος για αυτούς. Ακόμα

και το καταστραμμένο ουζερί δεν μπορεί να λειτουργήσει επί του παρόντος, γιατί

δεν έχει οικοδομική άδεια», λέει ο αντιδήμαρχος Αθηναίων Άγγελος Μοσχονάς.

Λύση, λοιπόν, δεν φαίνεται να υπάρχει προς το παρόν. Το «γκέτο» του Στρέφη

εξακολουθεί να αποτελεί το καταφύγιο για εκατοντάδες χρήστες της Αθήνας.

Τα συνεργεία και οι υγειονομικές υπηρεσίες συνεχίζουν να γεμίζουν τις σακούλες

με τις χρησιμοποιημένες σύριγγες. Και ο φωτισμός μέσα στον λόφο εξακολουθεί να

είναι χαμηλός. Ίσως, για να κρύψει τις ενοχές αυτής της πόλης…

ΓΙΑΤΙ ΣΤΟΝ λόφο του Στρέφη και όχι στον Λυκαβηττό; Κατ’ αρχάς, επειδή ο λόφος

είναι πιο προσπελάσιμος από τους χρήστες. Έπειτα, γιατί τα Εξάρχεια βρίσκονται

κοντά. Και, τέλος, γιατί ο λόφος του Στρέφη προσφέρει πολλά σημεία διαφυγής,

όπως λένε οι κάτοικοι της περιοχής.

Αρχικά, ο λόφος ήταν νταμάρι που «έκτισε» πολλά αθηναϊκά σπίτια. Μετά το 1920,

η έκταση απαλλοτριώθηκε από τον Δήμο Αθηναίων και έγινε πάρκο. Οι χρήστες

έκαναν την εμφάνισή τους πριν από είκοσι χρόνια περίπου. Η κ. Μαρία Μανωλάκου

ζει στην περιοχή από το 1968. Σήμερα είναι μέλος της ομάδας πρασίνου του

συλλόγου «Εξωστρεφείς» και ονειρεύεται να ξαναδεί τον λόφο του Στρέφη όπως τις

παλιές, καλές μέρες.

«Κάποτε, ο λόφος ήταν το μέρος όπου δίνονταν τα πρώτα ραντεβού των ερωτευμένων

ζευγαριών», λέει. «Σήμερα, τα πράγματα έχουν αγριέψει πολύ. Δεν γίνεται να

εξοικειωθείς εύκολα με τόση δυστυχία. Κάναμε στατιστικές στα φαρμακεία της

γειτονιάς και διαπιστώσαμε ότι αγοράζονται και χρησιμοποιούνται περίπου

εφτακόσιες σύριγγες την ημέρα. Μεγάλο νούμερο…».

Τα παιδιά των γειτονικών σχολείων έχουν μάθει να συντομεύουν το βήμα τους,

όταν περνάνε μπροστά από τον λόφο. Τα πράγματα έχουν βελτιωθεί από τις αρχές

του χρόνου, αυτό είναι βέβαιο. Όμως, κανείς δε νιώθει ασφάλεια ακόμα…