|
|
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Σε πόλη ερωτική.
ΑΓΑΠΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ: Τον κινηματογράφο.
ΕΛΠΙΖΕΙ: Να γίνει κάποιο θαύμα.
ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΤΑΙ: Με τους βανδαλισμούς στα σχολεία.
ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Το «Σοφό παιδί» του Χωμενίδη.
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Ο Νίκος Καζαντζάκης.
ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Την καλή σε όλα τα είδη.
ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τους Φελίνι και Γκαντ, αν ζούσαν.
Ο Γιάννης Δαλιανίδης επιμένει στην τηλεόραση γιατί «ο παροπλισμός πληγώνει.
Ρωτήστε τους συνταξιούχους» απαντά. Πιστεύει ότι οι παλιές ταινίες έχουν
ιδιαίτερα αγαπηθεί επειδή «δεν πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες» και
δηλώνει ότι εάν έκανε σήμερα ταινία θα απέφευγε να επαναλάβει τον παλιό εαυτό
του. Δεν αποχωρίζεται ποτέ τα ελαττώματά του και στη ζωή έχει μετανιώσει «για
τις αμαρτίες που δίστασα να κάνω».
ΕΡ.: Ένα ακόμη σίριαλ στην τηλεόραση. Γιατί επιμένετε στην TV;
ΑΠ.: Γιατί κι αυτή είναι μια οθόνη. Άλλωστε ο παροπλισμός πληγώνει.
ΕΡ.: Τον κινηματογράφο τον εγκαταλείψατε οριστικά;
ΑΠ.: Και η ερώτησή σας πληγώνει.
ΕΡ.: Μια ταινία του νέου ελληνικού κινηματογράφου που σας έχει συγκινήσει;
ΑΠ.: «Τοπίο στην ομίχλη» του Θ. Αγγελόπουλου.
ΕΡ.: Η σχέση σας με τη νέα γενιά των ηθοποιών;
ΑΠ.: Ερωτική.
ΕΡ.: Ποια ταινία σας βλέπετε πάντα ευχάριστα;
ΑΠ.: Αυτή που πέρασε πολύς καιρός από την τελευταία φορά που την είδα.
ΕΡ.: Η πρώτη σας ταινία ήταν;
ΑΠ.: «Η μουσίτσα» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη.
ΕΡ.: Και η τελευταία;
ΑΠ.: Τα «Ισόβια», ένα ψυχολογικό δράμα.
ΕΡ.: Τι άφησε πίσω της η εποχή των μιούζικαλ;
ΑΠ.: Γεύση από αφρό σαμπάνιας.
ΕΡ.: Γιατί οι ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου έχουν αποκτήσει φαν;
ΑΠ.: Γιατί δεν πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
ΕΡ.: Το «Λούνα παρκ» είχε θέση στη σημερινή τηλεόραση;
ΑΠ.: Ναι. Προσαρμοσμένο όμως στο πνεύμα της εποχής.
ΕΡ.: Πόσο αυστηρός είστε εν ώρα εργασίας;
ΑΠ.: Με ευσυνείδητους συνεργάτες προς τι η αυστηρότητα;
ΕΡ.: Τι δεν συγχωρείτε σ’ έναν νέο ηθοποιό;
ΑΠ.: Να έρθει στο γύρισμα αδιάβαστος.
ΕΡ.: Μια συμβουλή που θα του δίνατε;
ΑΠ.: Να πνίξει τη βεντέτα που ελλοχεύει μέσα του.
ΕΡ.: Και σ’ έναν νέο σκηνοθέτη;
ΑΠ.: Να μη χρησιμοποιεί το ταλέντο του για να κάνει ταινίες για λίγους.
ΕΡ.: Για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει στη ζωή σας;
ΑΠ.: Για τις αμαρτίες που δίστασα να κάνω.
ΕΡ.: Τι αποφεύγετε να βλέπετε στην τηλεόραση;
ΑΠ.: Τις εκπομπές που εξευτελίζουν τον άνθρωπο.
ΕΡ.: Πόσοι από τους ηθοποιούς που έχετε αναδείξει σας έχουν πει ευχαριστώ;
ΑΠ.: Γιατί να μου πουν ευχαριστώ; Τα προσόντα τους τους ανέδειξαν κι όχι εγώ.
ΕΡ.: Υπάρχει αχαριστία στον χώρο;
ΑΠ.: Στο μέτρο που υπάρχει σε όλη την κοινωνία.
ΕΡ.: Η σχέση σας με το χρήμα;
ΑΠ.: Αναγκαίο κακό.
ΕΡ.: Οι πόλεις που σας ξεκουράζουν;
ΑΠ.: Θεσσαλονίκη, Ναύπλιο, Ζάκυνθος, Λουτράκι.
ΕΡ.: Ο τρόπος διασκέδασης που προτιμάτε;
ΑΠ.: Με το σινάφι σε φιλικό σπίτι.
ΕΡ.: Τι δεν αποχωρίζεστε ποτέ;
ΑΠ.: Τα ελαττώματά μου.
ΕΡ.: Η τελευταία φορά που κλάψατε;
ΑΠ.: Στον θάνατο του Φίνου, πριν από 20 χρόνια.
ΕΡ.: Ο λόγος που εργάζεστε αρκετές ώρες την ημέρα;
ΑΠ.: Γιατί είναι μία από τις απολαύσεις μου.
ΕΡ.: Τι σημαίνει για σας «ευτυχία»;
ΑΠ.: Να παίρνω και να δίνω αγάπη.
ΕΡ.: Όνειρο ζωής η μεταφορά στην TV του «Τρίτου στεφανιού»;
ΑΠ.: Ναι, αλλά εκεί που θα έβρισκε τον ιδανικό τρόπο πραγματοποίησής του θα
ήταν ο κινηματογράφος.
ΕΡ.: Εάν γράφατε την αυτοβιογραφία σας, ποιον τίτλο θα δίνατε;
ΑΠ.: Ποτέ αυτοβιογραφία, πέφτουν χαστούκια απ’ ό,τι άκουσα.
ΕΡ.: Εάν κάποια μέρα συναντούσατε τον Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, τι θα τον ρωτούσατε;
ΑΠ.: Τίποτε. Γιατί να του δώσω την ευκαιρία να πει άλλο ένα ψέμα;
