Nine Inch Nails: Πρωτοποριακό πολυεργαλείο

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 01/12/2015 10:52 |

Οχι, δεν είναι διαφήμιση για αλυσοπρίονο-διασταύρωση-με-μηχανή-του-γκαζόν. Μη σας παραπλανεί ο τίτλος. Εξίσου εύκολα, το σημερινό θα μπορούσε να τιτλοφορείται «Επιλεκτικές συγγένειες παρτ Του (pt. 2)», μιας και η αφορμή δόθηκε (στο μυαλό μου, φυσικά) αμέσως μετά την ολοκλήρωση του κομματιού/άρθρου/δημοσιεύματος/πονήματος περί του Τζόνι του Κας. Ε ναι, είναι η ώρα των Nine Inch Nails.
Ο εγκέφαλος των NIN (για συντομία) ήταν, είναι και θα είναι ο Τρεντ Ρέζνορ. Ο πολυτάλαντος, πολύπλευρος, πολυάσχολος, πολυοργανίστας κ. Ρέζνορ. Οχι, δεν έχω καμία απολύτως εμμονή μαζί του, απλά λέω αυτά που ισχύουν. Εξάλλου, αυτός είναι οι ΝΙΝ - είναι το μόνο επίσημο μέλος και ο μοναδικός υπέυθυνος για τη μουσική και εν γένει καλλιτεχνική κατεύθυνση.
Πέρα από την παραγωγή των δικών του άλμπουμ, έχει «θητεύσει» ως παραγωγός πολλών καλλιτεχνών της ροκ αλλά και της ραπ· έχει γράψει μουσική για βιντεοπαιχνίδια (Quake - 1996, Call of Duty: Black ops III - 2012)· έχει γράψει μουσική για ταινίες (μαζί με τον Ατικους Ρος) και μάλιστα έχει βραβευθεί γι' αυτό - Χρυσή Σφαίρα και Οσκαρ για το «The social network» (σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ) και Grammy για «Το κορίτσι με το τατουάζ», την αμερικάνικη, κατά Φίντσερ βερσιόν· οι δυο τους έγραψαν τη μουσική και για το «Gone girl» (ΚΑΙ αυτό του Φίντσερ) και φυσικά, με τους NIN έχει προταθεί για 13 Grammy από το 1992 ώς το 2012 κι έχει κερδίσει δύο.
Στο προκείμενο τώρα. Ή το παρασύνθημα. Ή όπως αλλιώς το θέλετε. Το «Only» είναι από το «With teeth» του 2005, τον πιο ροκ από τους δίσκους των ΝΙΝ. Στα αρχικά του στάδια ήταν ένα κόνσεπτ άλμπουμ, σχετικά με την πορεία του Ρέζνορ από το αδιέξοδο που είχε φτάσει μέχρι την απεξάρτηση από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ και την ολική επαναφορά. Στην πορεία κατέληξε ένας δίσκος με τραγούδια «συγγενή» μεταξύ τους, αλλά όχι κατ' ανάγκην αλληλοεξαρτώμενα προκειμένου να βγάζουν νόημα.
Το βίντεο για το «Only», που είναι το δεύτερο σινγκλ του δίσκου, είναι σκηνοθετημένο από τα χεράκια του Ντέιβιντ Φίντσερ (βλ. «Seven», «Fight Club», «The curious case of Benjamin Button», «Zodiac» αλλά και και τα προαναφερθέντα). Προφανώς, λαμβάνοντας υπόψη και τα άνωθεν αναγραφόμενα, εδώ υπάρχει ένας μεγάλος (καλλιτεχνικός) έρωτας.
Ωραίο τραγούδι λοιπόν, με ωραίο βίντεο. Θέλετε κάτι άλλο;
Enjoy και καλό μήνα!