ΑΡΙΘΜΟΙ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 19/06/2017 08:00 |

Πάντα απορώ με την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να μιλήσει ειλικρινά. Να πει τα πράγματα με το όνομά τους.
Διότι τα πράγματα έχουν ένα όνομα. Κι έναν αριθμό.
Ποιος είναι αυτός; Η κυβέρνηση συμφώνησε με τους δανειστές ετήσια πλεονάσματα 3,5% για το διάστημα 2018-2022.
Ξέρετε τι σημαίνει; 31,5 δισ. ευρώ ή 18% του σημερινού ΑΕΠ δημοσιονομικό πλεόνασμα σε πέντε χρόνια.
Να το πω και με το όνομά του; Η επίδοση είναι ανέφικτη!
Μπορώ να στοιχηματίσω με όποιον καλοπροαίρετο ενδιαφερόμενο ότι είναι αδύνατο να την επιτύχει μια χώρα και μάλιστα καθημαγμένη ύστερα από δέκα χρόνια κρίσης.
Με 25% ανεργία και διαλυμένο παραγωγικό ιστό. Με ανύπαρκτες τράπεζες και υπερχρεωμένες ή κατεστραμμένες επιχειρήσεις. Γονατισμένη από τους φόρους. Με εξαντλημένες αντοχές. Και με μέση μεγέθυνση που οριακά υπολογίζεται (στην καλύτερη περίπτωση) σε 2%-2,5%.
Πολύ απλά, η κυβέρνηση συμφώνησε κάτι που δεν γίνεται. Ούτε στην Ελλάδα, ούτε στη Ζιμπάμπουε, ούτε στη Γερμανία.
Μόνο η Νορβηγία πλησίασε τέτοιες επιδόσεις στις αρχές της δεκαετίας του '80 κι αυτό επειδή ανακάλυψε πετρέλαιο στη θάλασσα!
Συμφώνησε κάτι που δεν μπορεί να επιτύχει κανείς. Ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Μητσοτάκης, ούτε ο Σόιμπλε, ούτε ο Θεός ο ίδιος.
Ξέρετε γιατί; Επειδή δεν είναι πολιτική λιτότητας αλλά συνταγή εξαθλίωσης. Καμία ανοιχτή κοινωνία και καμία δημοκρατική πολιτεία δεν το αντέχει.
Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση συνομολόγησε μια καταστροφή.
Στον ΣΥΡΙΖΑ κάνουν την πάπια. Οχι μόνο επειδή έχουν λερωμένη τη φωλιά τους, αλλά και επειδή δεν χολοσκάνε. Την επόμενη πενταετία προετοιμάζονται να την περάσουν στις καφετέριες της γειτονιάς τους.
Για την ταμπακέρα δεν μιλάει ούτε η  αντιπολίτευση. Μόνο ευφυολογήματα για πήχεις και γραβάτες.
Δεν προειδοποιούν. Δεν απορρίπτουν. Δεν ξεκαθαρίζουν τι θα κάνουν. Στα δικά τους χέρια όμως θα περάσει το πρόβλημα.
Ενδεχομένως δεν θέλουν να συγκρουστούν με τους δανειστές, μια σύγκρουση πάντως την οποία αποκλείεται να αποφύγουν αν δεν θέλουν να διαλυθεί η χώρα.
Αλλά υπάρχει, βλέπετε, παραδοσιακά μια μερίδα της Κεντροδεξιάς που ακούει «σύγκρουση» και παθαίνει τσιρλιλί - κάπως έτσι δεν κάηκε η Αθήνα το 2008;
Το 1993, ο πρόσφατα εκλιπών Χέλμουτ Κολ δήλωνε ότι μια χώρα «δεν είναι πάρκο αναψυχής όπου οι συνταξιούχοι είναι όλο και πιο νέοι, οι φοιτητές όλο και πιο ηλικιωμένοι, τα ωράρια εργασίας όλο μικρότερα και οι διακοπές όλο μεγαλύτερες».
Τότε πολλοί άφριζαν που τον άκουγαν. Αλλά ο Κολ ήταν ένας πολιτικός που έλεγε τα πράγματα με το όνομά τους.
Κι έτσι καταντήσαμε να ζούμε με δανεικά από τους διαδόχους του.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
2
γδ
20/06/2017 11:04
Αν "Η επίδοση είναι ανέφικτη!", δεν έχει λογική η θέση του αρθρογράφου, δηλαδη της αντιπολίτευσης: Από τη μιά "πάσει θυσία" να κλείσει η αξιολόγηση και "πάσει θυσία" μένουμε Ευρώπη και ευρώ και από την άλλη τι καταστροφικό είναι που συμφώνησε η κυβέρνηση στόν εκβιασμό των δανειστών. Εκτός και αν υπονοεί ο αρθρογράφος ότι η κυβέρνηση όλα αυτά τα ανέφικτα τα συμφώνησε μόνη της και όχι με τους δανειστές.... Τώρα ο αρθρογράφος προτείνει .. τη σύγκρουση με τους δανειστές. Αν θυμάμαι καλά αυτό ήταν και η πρόταση Βαρουφάκη (ασχετα αν η τότε κυβέρνηση δέν είχε σταθερή και καλά επεξεργασμένη γραμμή) που του έχει σούρει ουκ ολίγα. Και φυσικά όταν συμφωνείς τέτοια πλεονάσματα που προέρχονται όχι από ανάπτυξη, αλλά από φόρους, αυτό σημαίνει ότι στην ουσία βάζεις χέρι στις καταθέσεις των πολιτών(πού κάποτε τελειώνουν) γιά να πληρώνεις όχι το χρέος αλλά τους τόκους. Αυτό δέν είναι εφεύρεση αυτής της κυβέρνησης, αυτό γινόταν από αρχής μνημονίου.
Θανος Κ.
20/06/2017 00:01
Ενα απο τα καλυτερα αρθρα σας. Ακριβως στην ουσια του προβληματος, οπου πολλοι πλην ελαχιστων, δεν εχουν διαθεση να αναλυσουν. Πολυ φοβαμαι οτι "καποιοι", μαλλον εξωγενεις "παραγοντες" (που ισως και να εξυπηρετουν και εσωγενεις προθυμους ανοητους) δρουν βασει σχεδιου και μας οδηγουν σε αδιεξοδο δημιουργωντας αλλοθι για μελλοντικες αρνητικες εξελιξεις...