Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο παραγωγός Αλμπερτ Ρ. Μπρόκολι ανέθεσε στον καλλιτέχνη Σαλβαδόρ Νταλί τη δημιουργία μιας τράπουλας ταρό για την ταινία του Τζέιμς Μποντ «Live and Let Die», στην οποία θα εμφανιζόταν ο Ρότζερ Μουρ για πρώτη φορά, ως πράκτορας 007.
Η όγδοη ταινία Τζέιμς Μποντ βασιζόταν στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ιαν Φλέμινγκ του 1954, και η μυστικιστική ατμόσφαιρα της ιστορίας της πραγματεύεται ένα συνονθύλευμα δυσφήμησης των μαύρων με χαρακτήρες γκάνγκστερ του Χάρλεμ και τις δραστηριότητες τους γύρω από καλλιέργεια ναρκωτικών στην Καραϊβική και μάγους που ασκούν βουντού. Σε μια σκηνή, το μέντιουμ ονόματι «Solitaire», που υποδύεται η Τζέιν Σίμουρ, διαβάζει μια τράπουλα ταρό. Αυτή επρόκειτο να είναι η συμβολή του Νταλί στην ταινία.
Οπως αναφέρει το περιοδικό «Smithsonian», η τράπουλά του δεν χρησιμοποιήθηκε στο «Live and Let Die», καθώς ζήτησε μια αμοιβή που ξεπερνούσε ακόμη και τον προϋπολογισμό των 7 εκατομμυρίων δολαρίων της ταινίας του Μποντ. Γι’ αυτό οι παραγωγοί επέλεξαν μια άλλη τράπουλα, το «Ταρό των Μαγισσών», που δημιούργησε ο καλλιτέχνης Φέργκους Χολ.
Ωστόσο, ο Νταλί συνέχισε να κάνει τα δικά του ταρό τα οποία ολοκλήρωσε έπειτα από μία δεκαετία, το 1984, πέντε χρόνια πριν από τον θάνατό του σε ηλικία 84 ετών. Σύμφωνα με το lithub, κάρτες από αυτήν την αρχική έκδοση του Νταλί εκτίθενται στην έκθεση «Tarot!» που παρουσιάζεται αυτό το διάστημα στη Βιβλιοθήκη και Μουσείο Μόργκαν της Νέας Υόρκης.
Η εκδοχή τράπουλας ταρό του Νταλί αποτελείται από 78 κάρτες, καθεμιά πρωτότυπο έργο τέχνης, συνήθως ένα μείγμα ζωγραφικής με γκουάς και κολάζ/λιθογραφίας. «Η τράπουλα του Νταλί είναι ένα παστίτσιο από την τέχνη του παλαιού κόσμου, τον σουρεαλισμό, το κιτς, τη χριστιανική εικονογραφία και την ελληνική και ρωμαϊκή γλυπτική», αναφέρει η εισαγωγή στην έκδοση του τόμου για τα «Ταρό του Νταλί» που κυκλοφόρησαν οι εκδόσεις Taschen το 2019.
Σε αυτό το έργο του, ο Νταλί ενσωμάτωσε αναφορές σε σημαντικά γεγονότα της δυτικής ιστορίας και τέχνης.
Για παράδειγμα, η κάρτα «Δέκα Σπαθιά» απεικονίζει τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα, ενώ η «Βασίλισσα των Κυπέλλων» είναι μια χιουμοριστική παραποίηση του πορτρέτου της Ελισάβετ της Αυστρίας, Βασίλισσας της Γαλλίας, που είχε φιλοτεχνήσει ο Φρανσουά Κλουέ. Το ταρό «Οι Εραστές», σύμφωνα με τη Στέφανι Στράσνικ του Architectural Digest, αντικατοπτρίζει τον πίνακα του 16ου αιώνα του Γιαν Γκοσάρτ «Ο Ποσειδώνας και η Αμφιτρίτη», αλλά ο Νταλί αντικατέστησε το κλασικό σκηνικό της μυθικής σκηνής με μια γιγαντιαία πεταλούδα και ένα λουλούδι. Και στην κάρτα «Αυτοκράτειρα», ο καλλιτέχνης τοποθετεί το κεφάλι της μούσας του Γκαλά, πάνω στο γυναικείο σώμα που εμφανίζεται στον πίνακα του Ευγένιου Ντελακρουά του 1826 «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου».
