Στην καρδιά της ελληνικής ομογένειας, το Σίδνεϊ της Αυστραλίας έμελλε να έρθει το πρώτο χρυσό μετάλλιο μιας εκ των κορυφαίων εθνικών ομάδων στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού.
Υστερα από πέντε συμμετοχές σε χαμένους τελικούς, η Εθνική πήρε αυτό που κυνηγούσε με μανία την τελευταία πενταετία, ένα χρυσό μετάλλιο, απέναντι στην ομάδα – μύθο της παγκόσμιας υδατοσφαίρισης την Ουγγαρία, την οποία χόρεψε… συρτάκι και τη νίκησε με 15-14 με το χρυσό γκολ του Στέλιου Αργυρόπουλου-Κανακάκη στα 12” πριν από το φινάλε του συναρπαστικού τελικού.
Οι Ούγγροι είχε επιστρέψει από το 14-11, είχαν ισοφαρίσει σε 14-14 και απειλούσαν να μας «κλέψουν» άλλη μια… μπουκιά από το στόμα όπως στον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού εφέτος ή στον τελικό του Παγκοσμίου του 2023.
Ομως εκεί μίλησε ο αρχηγός, ο… τρελός αρχηγός, όπως τον αποκάλεσε ο Δημήτρης Σκουμπάκης.
«Τρελός ε (γέλια), δεν ξέρω αλλά τα συναισθήματα εκείνη την ώρα που σκόραρε σε κάνουν να… τρελαίνεσαι. Ομως αμέσως είδα τον χρόνο και είπα, ώπα δεν έχει τελειώσει τίποτα.
Είναι από τα κορυφαία γκολ στην καριέρα μου, θα έλεγα το κορυφαίο, αλλά προτιμώ να περιμένω γιατί ακολουθούν ακόμα μεγαλύτερες προκλήσεις», λέει στα «ΝΕΑ» από τη μακρινή Αυστραλία ο χρυσός σκόρερ τον οποίο ο Δημήτρης Σκουμπάκης κόντεψε να τον… πνίξει μετά το γκολ.
Ο άσος του Παναθηναϊκού είχε κάνει σμπαράλια την άμυνα των Ούγγρων με πέντε γκολάρες αλλά είχε χάσει πέναλτι στο 14-12 και τον έζωσαν τα φίδια στην ισοφάριση – εξού και κόντεψε να… πνίξει τον Αργυρόπουλο.
«Ολα τα γκολ του ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο, στο πέναλτι έχει πλεονέκτημα ο τερματοφύλακας, αλλά πριν του είχε βάλει γκολάρες, τη μία καλύτερη από την άλλη» λέει ο αρχηγός για την αγκαλιά του Σκουμπάκη, και συνεχίζει: «Κερδίσαμε τρεις κορυφαίους αντιπάλους, ομαδάρες, ιδιαίτερα την Ιταλία στον ημιτελικό και την Ουγγαρία στον τελικό με φοβερές άμυνες στο γκολ, αυτό λέει πολλά. Το κλίμα που έχουμε στην ομάδα είναι καταπληκτικό και είναι η κινητήριά μας δύναμη».
Ψηλά ο πήχης
Και όμως όλοι πίστευαν από την αρχή το χρυσό και το έλεγαν σε χαμηλούς τόνους.
«Πάντα λέγαμε βήμα – βήμα και κρατάμε χαμηλό προφίλ αλλά ο πήχης έχει μπει πολύ ψηλά από εμάς, εμείς βάλαμε την πίεση από τις δυνατότητές μας.
Ναι, όλοι έλεγαν με ταπεινότητα για το χρυσό από τον πιο μεγάλο μέχρι και τον πιο μικρό και αυτό είναι τόσο όμορφο, είναι η πίστη που έχουμε όλοι στην ομάδα.
Είμαστε 25-30 άτομα που δουλεύουμε πολύ σκληρά και είναι και τα παιδιά που έλειπαν, είναι μια διαδικασία χρόνων όλα αυτά», λέει ο αρχηγός που όπως και άλλοι συμπαίκτες του είναι περιζήτητοι από ομάδες-κολοσσούς του παγκόσμιου πόλο όπως η… Ρεάλ Μαδρίτης του πόλο η ιταλική Προ Ρέκο, η ουγγρική Φερεντσβάρος και πολλές άλλες.
«Τρομερά τιμητικό αλλά νομίζω ότι το έχουμε κερδίσει και αυτό και μας εμπιστεύονται σε τόσο υψηλό επίπεδο. Είναι πολύ όμορφο και σπουδαίο για εμάς και το ελληνικό πόλο το να σε επιλέγουν τέτοιες ομάδες αλλά και το πρωτάθλημά μας έχει ανέβει πολύ και μας βοηθάει και εμάς να βελτιωνόμαστε παίζοντας σε τόσο υψηλό επίπεδο» λέει ο αρχηγός που καταλαβαίνει και την αγωνία του κόουτς Θοδωρή Βλάχου ο οποίος στο 14-14 κόντεψε να μπει στην… πισίνα.
«Λογικό οι προπονητές είναι πολύ πιο δύσκολο απέξω αλλά μετά ήταν τρισευτυχισμένος και αυτός και χαιρόμαστε ιδιαίτερα.
Τρομεροί οι Ελληνες της διασποράς ήταν δίπλα μας, συγκλονιστικές στιγμές στην ανάκρουση του εθνικού μας ύμνου, τους ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας, μας έκαναν να νιώθουμε σπίτι μας από την πρώτη στιγμή».
Και η συνέχεια;
«Εχουμε πολύ υψηλότερους στόχους, αυτό είναι μόνο η αρχή και η όρεξη πιστέψτε με τώρα ανοίγει. Αυτή η ομάδα εδώ και μια πενταετία από τον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων στο Τόκιο το 2021 παίζει πάντα για το καλύτερο στο υψηλότερο επίπεδο.
Θέλουμε και άλλες μεγάλες διακρίσεις. Θα ήθελα να αφιερώσω το τρόπαιο στην οικογένειά μου, στην κοπέλα μου και στους συμπαίκτες μου, τους ευχαριστώ όλους» έκλεισε την κουβέντα μας ο αρχηγός καθώς τους περίμενε ένα όμορφο βράδυ σε ελληνικό εστιατόριο στο Σίδνεϊ.
Του χρόνου στη Βουδαπέστη είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και εκεί θα είναι ο νέος μεγάλος στόχος της αρμάδας του Θοδωρή Βλάχου.
«Είναι μία πολύ σημαντική στιγμή για την ελληνική υδατοσφαίριση, για τον ελληνικό αθλητισμό, για το πόλο των ανδρών. Είναι το πρώτο χρυσό μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση, σίγουρα είμαστε χαρούμενοι και ευτυχισμένοι γι’ αυτό που πετύχαμε.
Το περιμέναμε, θέλαμε να γίνει, είναι κάτι το οποίο μας διώχνει την πίεση των προηγούμενων χαμένων ευκαιριών… Δεν σταματάμε, όμως, εδώ! Αφού το κάναμε μια φορά, γιατί να μην κάνουμε και την επόμενη.
Πριν από 21 χρόνια ξεκίνησε ο χορός των μεταλλίων για το ανδρικό πόλο. Τότε, με γκολ του Γιώργου Αφρουδάκη, πήραμε το πρώτο χάλκινο μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση» είπε στην ιστοσελίδα της ΚΟΕ ο έλληνας προπονητής που άλλαξε την ιστορία αυτής της ομάδας και την έκανε μια από τις κυρίαρχες στον κόσμος.
Ο αρχηγός Στέλιος Αργυρόπουλoς αναδείχθηκε κορυφαίος παίκτης της διοργάνωσης (MVP του τελικού ο Σκουμπάκης) και ο Παναγιώτης Τζωρτζάτος πήρε το βραβείο του κορυφαίου τερματοφύλακα με τον πρόεδρο της ΚΟΕ Κυριάκο Γιαννόπουλο να κάνει την απονομή.
«Τι ματς είδαμε αλήθεια, πάρα πολλές εναλλαγές στο σκορ, θέαμα, ήρθε το πρώτο τρόπαιο της εθνικής μας ομάδας. Στιγμές μοναδικές.
Ανατριχιάσαμε όλοι στον εθνικό ύμνο, επιτέλους ακούστηκε. Ευχαριστούμε πάρα πολύ τους ομογενείς που ήρθαν στην πισίνα, ήταν σαν να ήμασταν γηπεδούχοι σε όλη τη διοργάνωση. Συγκλονιστικές στιγμές, ελπίζω να είναι μόνο η αρχή» εξομολογήθηκε στην ιστοσελίδα της ΚΟΕ ο έμπειρος τερματοφύλακας.
Η Εθνική μας απέκλεισε το Μαυροβούνιο στα προημιτελικά (14-13), την Ιταλία στα ημιτελικά (10-9) και στον τελικό επικράτησε της Ουγγαρίας με 15-14.
Ελλάδα (Θοδωρής Βλάχος): Τζωρτζάτος, Χαλυβόπουλος, Σκουμπάκης 5, Γκιουβέτσης 2, Αργυρόπουλος 2, Παπαναστασίου 2, Πούρος 2, Καλογερόπουλος, Αλαφραγκής, Κάκαρης 1, Νικολαΐδης, Γαρδίκας 1, Ανδρεάδης, Σπάχιτς.
Ουγγαρία (Ζολτ Βάργκα): Κσόμα, Μπούριαν, Μάνχερτζ 3, Νάγκι Αν. 1, Βάργκα, Νάγκι Α. 1, Φέκετε 1, Ζάλανκι 4, Κόβατς, Βίγκβαρι 2, Γιάνσικ 1, Γκιάμπγιας, Βίσμεγκ 1, Ζάλαϊ.
