Η Αργεντινή εφέτος όπως και η Γαλλία πριν από 4 χρόνια απέτυχαν να κατακτήσουν back to back το Παγκόσμιο Κύπελλο, κάτι εξαιρετικά δύσκολο και σπάνιο.
Η τελευταία εθνική ομάδα που το είχε πετύχει ήταν η μεγάλη Βραζιλία το 1962 υπό τις οδηγίες του Αϊμορέ Μορέιρα, ο οποίος είχε περάσει και από τον Παναθηναϊκό και έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα στις 25 Ιουλίου του 1998.
Στο Τριφύλλι δεν είχε πετύχει, με την ομάδα να τερματίζει 4η την πρώτη σεζόν (1975-76) και τη δεύτερη, έχοντας έρθει και σε κόντρα με τον Μίμη Δομάζο, απολύθηκε τον Νοέμβριο του 1976 και ο ερχομός του Κάζιμιρ Γκόρσκι άλλαξε τα πάντα και οι Πράσινοι πήραν τελικά τον τίτλο.
Μπορεί στην Αθήνα να πέρασε και να μην… ακούμπησε, αλλά στη Βραζιλία άφησε εποχή. Διαδέχτηκε τον Φέολα στον πάγκο της εθνικής ο οποίος αποχώρησε για λόγους υγείας και είχε μια ομάδα τρομερά ταλαντούχα, ήδη Παγκόσμια Πρωταθλήτρια από το 1958 στη Σουηδία αλλά με όλους μεγαλύτερους και περισσότερο… βεντέτες.
Στη Χιλή το 1962 τα πράγματα άρχισαν δύσκολα και ο τραυματισμός του Πελέ από τη δεύτερη κιόλας αγωνιστική του ομίλου, έκανε ακόμα μεγαλύτερο τον βαθμό δυσκολίας. Οι Βραζιλιάνοι έχαναν από τους Ισπανούς στο τελευταίο παιχνίδι με 1-0 και κινδύνευαν να μείνουν εκτός από νωρίς, αλλά γύρισαν το παιχνίδι χάρις στην αποκάλυψη του Μορέιρα τον νεαρό Ταβάρες ντα Σιλβέιρα ή πιο γνωστό ως Αμαρίλντο!
Ο νεαρός άσος (μόλις 22 ετών) δικαίωσε αμέσως τον προπονητή του, πετυχαίνοντας δύο γκολ με την Ισπανία στο 72′ και στο 88′, κάνοντας την ανατροπή και δίνοντας τη νίκη με 2-1 και την πρόκριση στα προημιτελικά. Ωστόσο, δεν ήταν αυτός που ανέλαβε τις ευθύνες του Πελέ, αν και ήταν ουσιαστικά ο αντικαταστάτης του.
Ο Μορέιρα, για να μην του βάλει μεγάλο βάρος στους ώμους, τον άφησε να παίζει ελεύθερος και στο 4-3-3 που εφάρμοσε, έδωσε την μπαγκέτα στον Γκαρίντσα και ο Αμαρίλντο είχε διαφορετικό ρόλο, με αποτέλεσμα να ξεχωρίσει αμέσως με την παρουσία του και να σκοράρει στον τελικό με την Τσεχοσλοβακία (3-1), ενώ ο 22χρονος άσος αναδείχθηκε το πρόσωπο του Μουντιάλ.
Ο Μορέιρα γεννήθηκε το 1912 στη Μιρασέμα, ένα προάστιο του Ρίο. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο ως ακραίος μεσοεπιθετικός, αλλά κατέληξε να γίνει ένας καλός τερματοφύλακας. Είχε 32 συμμετοχές με την εθνική ομάδα για να αποσυρθεί το 1946 και να γίνει προπονητής.
