Τα μαρμάρινα σκαλιά του Προεδρικού Μεγάρου, αυτά που οδηγούν στους κήπους, είναι το πλησιέστερο που διαθέτουμε στο κόκκινο χαλί του MET Gala, μη σας πω και των Οσκαρ. Και σήμερα θα τα κατέβει όλη η κοσμική Αθήνα, τουλάχιστον το κομμάτι της που γνωρίζει γραφή και ανάγνωση – το υπόλοιπο θα είναι στη Μύκονο ή θα κάνει τον περίπλου των Κυκλάδων μήπως και πετύχει τον Οδυσσέα Ματ Ντέιμον.
Και αν ανήκετε στους τυχερούς που διαθέτουν πρόσκληση για τη δεξίωση, αξίζει να προσέλθετε εγκαίρως, να είστε εκεί την ώρα που οι τσολιάδες θα παίρνουν θέση. Σταθείτε πίσω από τους φωτορεπόρτερ και παρακολουθήστε τις αφίξεις. Ειδικά οι εμφανίσεις των κυριών είναι λίαν προσεγμένες, ως εντυπωσιακές. Βέβαια, όσο τις βλέπετε να κατεβαίνουν τα σκαλιά, σας καταλαμβάνει η αγωνία για την επαφή των τακουνιών με τα ολισθηρά μάρμαρα. Ησυχάστε.
Εδώ και δεκαετίες δεν έχει συμβεί το παραμικρό. Φέτος, το γκλάμουρ στοιχείο θα είναι πιο έντονο. Ο Πρόεδρος είχε την πρόνοια να καταστήσει διπλές τις προσκλήσεις των πολιτικών που, αν το επιθυμούν, μπορούν να συνοδεύονται από το ταίρι τους. Και έτσι θα γνωρίσουμε τους ανθρώπους που περιμένουν κάθε βράδυ τον πολιτικό να γυρίσει σπίτι. Συζύγους μεγάλων ανδρών, αλλά και άνδρες πετυχημένων γυναικών. Εκεί θα βρίσκεται και η ουσία του ρεπορτάζ. Οχι ποιος ήρθε, αλλά ποιος τον συνόδευε. Για τα υπόλοιπα μπορώ να σας ενημερώσω από τώρα ώστε να εξοικονομήσετε χρόνο. Η διάθεση των πολιτικών αρχηγών θα είναι χαλαρή. «Τα χαμόγελα θα περισσεύουν».
Ο Πρωθυπουργός θα σταθεί σε δημοσιογραφικό πηγαδάκι και με ένα dad’s joke θα πει ότι μπροστά μας είναι οι διακοπές και όχι οι εκλογές. Εν συνεχεία, οι πολιτικοί αρχηγοί, θα κατευθυνθούν στο κιόσκι με τα έπιπλα κήπου από ελληνική ταινία των ’60ς.
Ο Κουτσούμπας θα κάνει ένα αστείο. Η Ζωή θα κοιτάζει ευθεία μπροστά. Ο Βελόπουλος, περιέργως, θα δείχνει σοβαρός. Και στη μεγάλη έκταση του κήπου οι καλεσμένοι θα ζευγαρώνουν σε σύντομα ανταμώματα, θα ανταλλάσσουν τυπικότητες και εμπιστευτικά κουτσομπολιά, οι δημοσιογράφοι θα σχολιάζουν, με υποδόρια ζήλια τις επαγγελματικές μετακινήσεις, οι φωτογράφοι θα διακόπτουν για να ζητήσουν μία πόζα. Θα σερβίρεται ελαφρύ αλκοόλ και finger food, αν και μια ψησταριά με σουβλάκια θα έδινε γεύσεις πιο κοντά στην περίσταση και στους καλεσμένους.
Τι είδα στην «Οδύσσεια»
Ναι, είδα και εγώ την «Οδύσσεια»! Και μου άρεσε πολύ! Ειδικά ο καταθλιπτικός Οδυσσέας που υποφέρει από μετατραυματικό στρες αποδόθηκε άψογα από τον Ματ Ντέιμον, αν και θα προτιμούσα και ένα gay υπονοούμενο, έτσι για να υπηρετηθεί καλύτερα ο στόχος της συμπερίληψης. Το τέλος δε, με την άφιξη στην Ιθάκη, όταν ο Οδυσσέας εμφανίζεται ως απόκληρος, με παρέπεμψε στον «Ανθρωπο που γύρισε από τη ζέστη». Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας επιστρέφει ύστερα από 20 χρόνια (και αυτός) στο σπίτι του και βρίσκεται αντιμέτωπος με απαράδεκτες καταστάσεις. Κατά τα λοιπά, όσοι λένε ότι η ταινία προσβάλλει την Ελλάδα δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Ας κανονίσουν από τώρα να πάνε στην Ιθάκη του χρόνου μαζί με τους χιλιάδες δύσμοιρους ξένους που θα ψάχνουν το παλάτι του Οδυσσέα. Υπάρχει βέβαια και μία στιγμή φαιδρότητας στην ταινία. Κάποιος μιλάει ελληνικά στον Οδυσσέα και του μεταφράζουν στα αγγλικά. Fair enough, συμβαίνουν αυτά.
Ας το ξανασκεφτεί η Ρένα
Η Ρένα Δούρου δεν θα πάει στη δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο. Θα έχει, μας είπε, ακροδεξιούς. Δεν ξέρω σε ποιους ακριβώς αναφέρεται, αλλά σίγουρα οι εν λόγω θα έχουν στην τσέπη, εκτός από την πρόσκληση, τη δημοκρατική νομιμοποίηση διά της εκλογής τους. Θυμίζω δε, ότι η Ρένα δεν είχε το παραμικρό πρόβλημα με τους ακροδεξιούς όταν ο ΣΥΡΙΖΑ συγκυβερνούσε μαζί τους. Αλλά ναι, τότε οι καιροί ήταν κρίσιμοι, οι συνθήκες ακραίες και ο σκοπός ειδικός. Μεταξύ μας, κατανοώ πλήρως τη θέση της. Θα ήταν, βέβαια, ένα από τα πρόσωπα της βραδιάς. Θα μάζευε συγχαρητήρια για την εκλογή της, αλλά στα δικά της αφτιά θα ακούγονταν κάτι σαν «άντε και καλή ψυχή». Βέβαια έχει χρόνο, ακόμα και σήμερα, να το ξανασκεφτεί. Ισως, άλλωστε, είναι και η τελευταία φορά που, θεσμικά, λαμβάνει πρόσκληση.
O star της ημέρας
Το παιδί που δεν κατάφερε να περάσει στη σχολή που ήθελε. Για λίγα μόρια ή και για περισσότερα, σε μία παταγώδη απογοήτευση. Και όμως, από χθες είναι πολύ πιο μορφωμένο από τους άλλους που τα κατάφεραν. Γιατί γνώρισε, από νωρίς, μία από τις μεγαλύτερες ματαιώσεις της ζωής: το ανεκπλήρωτο των ονείρων. Ισως το πιο χρήσιμο μάθημα σε αυτή την ηλικία. Και το καλύτερο κίνητρο για τη συνέχεια.
