Η πρόσφατη υπόθεση της ανθρωποκτονίας ενός 15χρονου στην Καλλιθέα, για την οποία κατηγορείται ως φυσικός αυτουργός ένας 17χρονος, επανέφερε στον δημόσιο διάλογο τη νεανική παραβατικότητα. Ορισμένα από τα νούμερα με τα οποία αποτυπώνεται το φαινόμενο σοκάρουν. Για παράδειγμα, το πρώτο πεντάμηνο του 2026 καταγράφηκαν πέντε συλλήψεις ανηλίκων για ανθρωποκτονία με δόλο, ενώ πέρυσι, το αντίστοιχο χρονικό διάστημα, καμία.
Οι ειδικοί, όμως, επιμένουν ότι το πραγματικά ανησυχητικό δεν είναι οι αριθμοί των περιστατικών αλλά η ίδια η φύση τους. Οι ανήλικοι που εμπλέκονται γίνονται ολοένα και βιαιότεροι. Εχει αυξηθεί η χρήση αιχμηρών αντικειμένων στις μεταξύ τους συμπλοκές κι έχει μειωθεί η ηλικία των συμμετεχόντων σ’ αυτές.
Οι αιτίες για την παραβατική συμπεριφορά αρκετών εφήβων – και τη ροπή τους στη βία – είναι πολλές. Από τον εγκλεισμό στα χρόνια της πανδημίας μέχρι την εμμονή τους με τα σόσιαλ μίντια και την ψευδαίσθηση πως η ζωή βρίσκεται στην οθόνη ενός υπολογιστή ή ενός κινητού και μοιάζει με βιντεογκέιμ.
Η ποιοτική κλιμάκωση της βίας παρατηρείται εδώ και καιρό. Γι’ αυτό, κράτος, γονείς κι εκπαιδευτικοί οφείλουν να συνεργαστούν στενότερα προκειμένου να την καταπολεμήσουν. Πρώτα, βέβαια, είναι απαραίτητο να συνειδητοποιήσουμε όλοι πως έχουμε υποχρέωση να εξαλείψουμε τις νοοτροπίες που ωθούν τα παιδιά μας να συμπεριφέρονται χωρίς κανέναν σεβασμό στους συνανθρώπους τους και τους κανόνες.
