Θα μπορούσε να επισημανθεί πως αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι μια άτυπη μάχη μεταξύ των αστέρων που έχουν διανύσει πολλά χιλιόμετρα στο χορτάρι. Τα γκολ του Μέσι, η προσπάθεια του Ρονάλντο να ξεπεράσει τον εαυτό του, ο Μόντριτς που παλεύει για ένα μεγάλο φινάλε, όλοι αυτοί είναι ποδοσφαιριστές που μας συνόδεψαν με τα πεπραγμένα τους εδώ και περίπου δύο δεκαετίες. Μεγαλώσαμε μαζί τους.
Οι ομάδες τους ασφαλώς και δεν μπορούν να αρνηθούν στις σημαίες τους να κυματίσουν ψηλά σε ένα Μουντιάλ. Κι όμως, υπάρχει μία εθνική ομάδα που απέφυγε να δώσει «πρώτο ρόλο» σε έναν εμβληματικό ποδοσφαιριστή της και ίσως αυτό να έχει μεγάλη σημασία για το πώς πορεύεται μέχρι σήμερα σε αυτή τη διοργάνωση.
Είναι το Μεξικό. Μια παραδοσιακή δύναμη που θέλει να προχωρήσει όσο ποτέ άλλοτε σε ένα Μουντιάλ και γιατί όχι, κάνει όνειρα ακόμη και για παρουσία στην τετράδα.
Τι βλέπουμε έως τώρα από το σύνολο του Χαβιέ Αγκίρε; Το Μεξικό διαθέτει μια στιβαρή ενδεκάδα και αυτή μοιάζει απροσπέλαστη αμυντικά, έστω κι αν δεν έχει ακόμη αντιμετωπίσει παίκτες με ηχηρά ονόματα. Ακόμη, όμως, γκολ δεν έχει δεχθεί ο τερματοφύλακας Ρανγκέλ που βγάζει σταθερότητα στις επεμβάσεις του. 2-0 με τη Νότια Αφρική, 1-0 με τη Νότια Κορέα, 3-0 κόντρα στην Τσεχία και 2-0 με το Εκουαδόρ, είναι αποτελέσματα που δίνουν παραπάνω ηθικό σε παίκτες και οπαδούς, γιατί ουδείς πρέπει να ξεχνά πως το Μεξικό ακολουθείται από φανατικούς του ποδοσφαίρου.
Ποιον δεν βλέπουμε; Τον «κίπερ» Οτσόα των 41 ετών. Ναι, τον πήραν στην αποστολή ίσως με την ταμπέλα «τιμής ένεκεν» και για να καταρρίψει το ρεκόρ των έξι Μουντιάλ ο πολύπειρος γκολκίπερ, αλλά μόνο ως αλλαγή (στο 78′ ) πέρασε στο ματς με την Τσεχία.
Αποθεώθηκε ο Οτσόα, αλλά έως εκεί. Ο άγραφος νόμος πως «πρέπει να αγωνίζονται οι καλύτεροι», εδώ βρήκε την πλήρη εφαρμογή του και χάρη ο Αγκίρε δεν έκανε. Σκληρό μεν, δίκαιο δε. Με το Μεξικό να είναι ήδη στους 16 που προχωρούν και να βασίζεται σε ποδοσφαιριστές όχι μεγάλους σε ηλικία, κάτι αντίθετο με όσα βλέπαμε στο παρελθόν όπου έπιανε πόστο στην άμυνα και έως τα 39 του χρόνια ο Ράφα Μάρκες.
Τώρα, ο πρεσβύτερος όλων είναι ο στράικερ Ραούλ Χιμένες που «έχει το γκολ», ενώ εκπλήσσει έχοντας πετύχει τρία γκολ σε τέσσερα ματς, ο πολύ αξιόπιστος σε αυτό το τουρνουά, Ζουλιάν Κινόνες.
Συμπαγής ομάδα με ταλαντούχους ποδοσφαιριστές. Και με τον «δικό μας», τον Ορμπελίν Πινέδα της ΑΕΚ, να έρχεται από τον πάγκο οσάκις τον χρειαστεί ο προπονητής. Ενας χαφ που τόσο αρέσει στα μέρη μας, δεν βρίσκει θέση βασικού στο Μεξικό. Κάτι λέει αυτό για τη δυναμική των Πράσινων…
