Η κυβέρνηση μας θα ήθελε να βλέπουμε το υπουργικό συμβούλιο σαν μια χαρούμενη μάζωξη φιλελεύθερης αριστείας. Αδύνατο να μη θαυμάσουμε, λοιπόν, τις εξόχως δημιουργικές διαφωνίες που καταγράφηκαν τελευταία μεταξύ των μελών του.
Προχθές, την Τρίτη, το Υπουργικό ενέκρινε την ενσωμάτωση των Ευρωπαϊκών Οδηγιών 2024/1499 και 2024/1500, υπό την πίεση της διετούς προθεσμίας συμμόρφωσης που έληγε στις 19 Ιουνίου. Οι συγκεκριμένες οδηγίες υποχρεώνουν τα κράτη-μέλη να εξασφαλίσουν τη νομική και οικονομική ανεξαρτησία των εθνικών Φορέων Ισότητας (κυρίως του Συνηγόρου του Πολίτη) τη θεσμοθέτηση δεσμευτικών εξουσιών, όπως η δυνατότητα διεξαγωγής ερευνών, η επιβολή κυρώσεων κι η νομική εκπροσώπηση θυμάτων διακρίσεων. Οι ρυθμίσεις επικεντρώνονται στην προστασία ευάλωτων ομάδων, ατόμων με αναπηρία και θυμάτων διακρίσεων λόγω φύλου, φυλής, εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού ή ηλικίας.
Μαθαίνουμε, λοιπόν, πως στη διάρκεια της συνεδρίασης, καταγράφηκαν ενστάσεις από υπουργούς (Φλωρίδης, Πλεύρης κ.ά.) για την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων των ανεξάρτητων αρχών, το εύρος των νομικών προνομίων διεκδίκησης που αναγνωρίζονται σε κοινωνικές ομάδες και στο κατά πόσο αυτά είναι ζητήματα «προτεραιότητας».
Ακόμη εντονότερη ήταν η αντίδραση στην απόφαση ενσωμάτωσης της Οδηγίας 2023/970 για τη μισθολογική διαφάνεια, η οποία νομοθετήθηκε ομοίως οριακά μετά την προθεσμία (7 Ιουνίου) για την αποφυγή ευρωπαϊκών προστίμων. Υπήρξαν υπουργοί που διαφώνησαν για την υποχρέωση των επιχειρήσεων να δημοσιοποιούν μισθολογικά δεδομένα για τον έλεγχο του έμφυλου χάσματος αμοιβών.
Προσέξτε, δηλαδή, σε ποιο σημείο βρισκόμαστε. Από όσα συμβαίνουν στη δόλια τούτη χώρα, οι υπουργοί ενοχλούνται από ρυθμίσεις υπέρ της ισότιμης αμοιβής των γυναικών και της δυνατότητας ανεξάρτητων Αρχών να κυνηγούν αποτελεσματικά τις διακρίσεις λόγω φύλου, φυλής ή αναπηρίας.
Εχουν, λένε, σοβαρές προτεραιότητες και θεωρούν θεμιτή αιτία αντίδρασης το να έχει η χώρα ισχυρούς θεσμούς και να διευκολύνει ευάλωτους κι άτομα με αναπηρία να βρουν το δίκιο τους. Οσμίζονται ως λαγωνικά την ύποπτη υποχώρηση στη «woke ατζέντα», την αλλοίωση της εγχώριας έννομης τάξης και της ψυχής της συντηρητικής παράταξης.
Το Μαξίμου, βέβαια, εφαρμόζει δοκιμασμένη συνταγή. Αφήνει τους διαφωνούντες να εκφραστούν, προκειμένου να καταγραφεί η ΝΔ στο δεξιό κοινό. Και μετά ψηφίζει τις οδηγίες κανονικά γιατί, καλές οι παλικαριές, αλλά η ΕΕ έχει υποχρεώσεις, προθεσμίες, κυρώσεις και πρόστιμα. Αρα όλα καλά. Ας πάμε να πλύνουμε κάνα πιάτο τώρα.
