Η βραδιά ήταν έτσι κι αλλιώς φορτισμένη, καθώς αποτελούσε μία από τις δύο τελευταίες συναυλίες του φετινού Ηρωδείου (ακολουθεί απόψε ο πολυβραβευμένος Τζον Λέτζεντ). Και με τον τρόπο της συμπλήρωνε τον συμβολικό αποχαιρετισμό προς το Ωδείο, ο οποίος ξεκίνησε με την εμφάνιση του πιανίστα Βίκινγκορ Ολαφσον, για να περάσει, εκτός άλλων, στο διπλό αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι και τα έργα του Αρβο Περτ. Οπως έλεγε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών Μιχαήλ Μαρμαρινός, τον οποίο πετυχαίναμε στα διαλείμματα των συναυλιών, ήταν ένα νεύμα αποχαιρετισμού και προς έναν τρόπο καλλιτεχνικής αναζήτησης (της «ελληνικότητας», κατά τον Χατζιδάκι, για παράδειγμα).
Η 8η Συμφωνία του Μάλερ, την οποία παρακολουθήσαμε χθες βράδυ, ήταν μια κορύφωση – συναισθημάτων και τεχνικής. Μια εξαιρετική επιλογή για να ακουστεί η μεγάλη μουσική λίγο πριν από το αναγκαίο «διάλειμμα» των εργασιών συντήρησης και αποκατάστασης του μνημείου. «Η Συμφωνία είναι ένα άκρο και για τον ίδιο τον Μάλερ και για τη ρομαντική μουσική», μας έλεγε νωρίτερα ο Λουκάς Καρυτινός, καλλιτεχνικός διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, την οποία διηύθυνε χθες ο διεθνούς φήμης πολωνός αρχιμουσικός Μιχάλ Νεστερόβιτς μαζί με μια πλειάδα εκλεκτών λυρικών τραγουδιστών και εκτεταμένων χορωδιακών δυνάμεων. «Εκτός όλων των άλλων στοιχείων γι’ αυτό το αριστούργημα αξίζει να σημειώσουμε ότι είναι έργο γεμάτο αυτοπεποίθηση, χωρίς τις συνήθεις ψυχολογικές αντιθέσεις και μεταπτώσεις του Μάλερ. Μία συμφωνία γεμάτη θετικισμό και κατάφαση. Και αυτή είναι η μαγεία του. Χαίρομαι που η τελευταία συναυλία κλασικής μουσικής στο Ηρώδειο έχει έναν τέτοιο συνδετικό συμβολισμό. Ενα έργο – άκρο σε έναν χώρο που συνδέει την τοπικότητα με την παγκοσμιότητα», συνεχίζει ο Λ. Καρυτινός.
«Των Χιλίων»
Αυτόν τον καταφατικό τόνο πήραν ως άκουσμα οι θεατές που βρέθηκαν χθες στις κερκίδες του Ηρωδείου. Μαζί με τα «μηνύματα μείζονος πνευματικότητας με αταλάντευτη, εσωτερική και μουσική αυτοπεποίθηση», όπως διαβάζαμε στο πρόγραμμα. Το δε προσωνύμιο «των Χιλίων» που ακολουθεί την 8η Συμφωνία δεν προήλθε από τον Μάλερ, αλλά από τον ιμπρεσάριο Εμιλ Γκούτμαν, ο οποίος το χρησιμοποίησε για λόγους δημοσιότητας πριν από την πρεμιέρα του έργου στις 12 Σεπτεμβρίου 1910 στο Μόναχο, υπό τη διεύθυνση του ίδιου του συνθέτη. Σήμερα μπορεί να φαντάζει υπερβολικό, αλλά υπολογίζεται ότι σε εκείνη τη συναυλία συμμετείχαν 858 τραγουδιστές και 171 εκτελεστές οργάνων.
Για την Ιστορία, οι σολίστ που πήραν μέρος στη χθεσινοβραδινή συναυλία ήταν οι σοπράνο Ιβόνα Σομπότκα, Κατερίνα Σαντμάγερ, Βάσια Αλάτη, η μεσόφωνος Μαίρη – Ελεν Νέζη, η άλτο Αννα Αγάθωνος, ο τενόρος Μάριο Τζεφίρι, ο βαρύτονος Δημήτρης Τηλιακός και ο βαθύφωνος Τζονγκ-μιν Παρκ. Συμμετείχαν ακόμη η Χορωδία της ΕΡΤ (διδασκαλία – διεύθυνση Μιχάλης Παπαπέτρου), η Χορωδία του Δήμου Αθηναίων (διδασκαλία – διεύθυνση Σταύρος Μπερής), η Oltenia Philharmonic Academic Choir (διδασκαλία – διεύθυνση Svilen Simeonov) και η Παιδική Χορωδία Rosarte (διδασκαλία – διεύθυνση Ρόζη Μαστροσάββα).
