Η δεκαετής χορηγική συμφωνία ύψους 400 εκατ. δολαρίων που υπέγραψε ο Στεφ Κάρι με την κινεζική εταιρεία αθλητικών ειδών Li-Ning προκάλεσε αίσθηση.
Ένας σταρ σύμβολο της αμερικάνικης βιομηχανίας του αθλητισμού και του θεάματος γενικότερα συνεργάζεται με έναν εταιρικό κολοσσό από την Κίνα. Τι κι αν οι δύο χώρες ανταγωνίζονται σκληρά για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο γεωπολιτικό πεδίο;
Είναι άλλο πράγμα αυτό κι άλλο οι μπίζνες. Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που η αμερικανική και η κινεζική οικονομία έχουν αναπτύξει εδώ και κάμποσα χρόνια βαθιά διασύνδεση και αλληλεπίδραση.
Το συγκεκριμένο deal πάντως προσφέρει μία ακόμα επιβεβαίωση αυτού που μπορεί εύκολα να αντιληφθεί πια ο καθένας. Ο κοιμώμενος γίγαντας ξύπνησε και βρυχάται.
Κοιμώμενο γίγαντα λένε ότι είχε αποκαλέσει κάποτε την Κίνα ο Ναπολέων Βοναπάρτης, με την πάροδο των χρόνων όμως αυτή η φράση απέκτησε συμβολικό χαρακτήρα για μια χώρα με τεράστια πληθυσμιακή και οικονομική δυναμική σε αδράνεια, που όταν ξυπνούσε θα άλλαζε την παγκόσμια ισορροπία. Κάτι που βλέπουμε να συμβαίνει στις μέρες μας.
Εν προκειμένω η Κίνα δεν είναι πια η χώρα με τα φθηνά εργατικά χέρια, όπου οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες των ΗΠΑ και της Δύσης εν γένει χτίζουν τα εργοστάσιά τους και κατασκευάζουν τα παπούτσια τους. Παράγει και διαθέτει η ίδια τα προϊόντα της διεκδικώντας δυναμικά αξιοσέβαστο κομμάτι στην παγκόσμια πίτα
των πωλήσεων.
Όλα άρχισαν με τη διείσδυση του ΝΒΑ στη χώρα. Το μπάσκετ έγινε εξαιρετικά δημοφιλές και δημιουργήθηκε μια τεράστια βάση καταναλωτών παπουτσιών και λοιπού εξοπλισμού για το άθλημα. Η Κίνα έγινε σταδιακά η δεύτερη μεγαλύτερη μπασκετική αγορά στον κόσμο μετά την αμερικανική.
Οι ντόπιες εταιρείες αθλητικών ειδών, όπως η Li-Ning, εκμεταλλευόμενες την τεράστια εσωτερική ζήτηση, τα χαμηλά λειτουργικά τους κόστη σε σχέση με τους ανταγωνιστές από το εξωτερικό και τα ισχυρά δίκτυα διανομής που δημιούργησαν εντός συνόρων, άρχισαν σταδιακά να κυριαρχούν στην εγχώρια αγορά.
Και μόλις εδραίωσαν τη θέση τους μέσα στην Κίνα, άρχισαν να υπογράφουν συμφωνίες με αστέρες του ΝΒΑ, όπως ο Ντουέιν Ουέιντ, ο Ντουάιτ Χάουαρντ, ο Κλέι Τόμπσον παλιότερα και ο Στεφ Κάρι τώρα.
Με στόχο να γίνουν παγκόσμια brands, ευθέως ανταγωνιστικά της Nike, της Adidas και όλων αυτών των εταιρειών, που κυριαρχούν στην παγκόσμια αγορά. Κάτι ανάλογο βλέπουμε να συμβαίνει και με κινέζικες εταιρείες σε άλλους κλάδους, όπως αυτός του αυτοκινήτου. Και εντάσσεται προφανώς στη στρατηγική παγκόσμιας επέκτασης που έχει χαράξει η κινεζική οικονομία.
