Το φαινόμενο Ελ Νίνιο είναι ήδη εδώ. Οι παρενέργειές του δεν αφορούν απλώς το σημείο όπου αρχικώς εκδηλώνεται, δηλαδή τον Ειρηνικό Ωκεανό, ούτε οριοθετείται χρονικά ως παροδικό. Επεκτείνεται σε διάστημα δύο καλοκαιριών, από τώρα, φτάνει στην Ευρώπη και φέρει μαζί του ακραία φαινόμενα: από υψηλές θερμοκρασίες μέχρι ξηρασία και καταιγίδες.
Μία ακόμη απόδειξη πως η κλιματική αλλαγή δεν είναι ύλη για εκθέσεις ιδεών, ούτε για περιγραφές ενός συμβάντος που επίκειται. Είναι εδώ, συμβιώνουμε με αυτό και οφείλουμε να χαράξουμε μια συνολική πολιτική άμβλυνσης και θωράκισης έναντι αυτού. Η όλη νέα στρατηγική δεν μπορεί να μην είναι σε κεντρικό επίπεδο αλλά και να μην έχει τοπικά χαρακτηριστικά ανά χώρα. Και οφείλει να λάβει υπόψη τις άμεσες συνέπειες του φαινομένου αλλά και να δημιουργήσει εκείνο το περιβάλλον οικονομιών και καθημερινότητας που να συγχρονίζεται με τις γραμμές άμυνας και μεταβολής του συνολικού μοντέλου. Κοινώς, και στρατηγικές απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα οφείλουμε να έχουμε, και την πολιτική προστασία να ενισχύσουμε.
Ρόλος και της πολιτείας και των ΜΜΕ είναι να κρούσουν τον κώδωνα όχι σε μια πορεία απλώς εσχατολογίας και κινδυνολογίας αλλά ενημέρωσης και διαμόρφωσης άλλων όρων κουλτούρας και μαζικής συμπεριφοράς έναντι του περιβάλλοντος. Ο τρόπος που θα οχυρωθούν και θα ενισχυθούν οι κοινωνίες και άμεσα, θα είναι καθοριστικός για τη διαβίωση και τις ποιότητές της. Ας πάψουμε να περιγράφουμε την κλιματική κρίση ως κάτι μακρινό αλλά ως μια παροντική αναμέτρηση.
